tag:blogger.com,1999:blog-24405346688664828632012-02-17T00:10:20.138+02:00Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.comBlogger811100tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-5966307005865592682011-12-29T02:06:00.003+02:002011-12-29T02:09:47.953+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-ILJls1nFrk8/Tvuva5DsRkI/AAAAAAAAATY/bwJZICF0rOg/s1600/DSC00092.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ILJls1nFrk8/Tvuva5DsRkI/AAAAAAAAATY/bwJZICF0rOg/s200/DSC00092.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691335430640518722" /></a><b><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; font-family:arial;font-size:100%;" >Annecim, bugün kitalar, kilometreler, saatler ayırıyor olsa bile bizi, bana öğrettiklerin, hissettirdiklerin, yasattiklarin hep benimle olmaya devam ediyor aslinda. Sen benimlesin daha da onemlisi… Attigim her adimda, soyledigim her cumlede ,düşüncelerimde, yazdığım satırlarda, ses tonumda, bakisimda… Hep sen varsın. Hep gurur duyarsin ya benimle, sebebi sensin aslinda herseyin… Kaynağı sensin… İlhamı sensin.<br /><br />Önünde saygıyla, sevgiyle, hayranlıkla eğiliyorum.<br />Seni cok seviyorum.<br />iyi ki benim annemsin diyorum...<br />Dogum gunun kutlu olsun.</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-596630700586559268?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-70312266838068988152011-09-11T19:06:00.003+03:002011-09-11T19:30:34.396+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-GnN_WdfP2Q0/TmzfWNzkjJI/AAAAAAAAATQ/elEDCdStwhA/s1600/Untitled.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 100px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-GnN_WdfP2Q0/TmzfWNzkjJI/AAAAAAAAATQ/elEDCdStwhA/s200/Untitled.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651137205199211666" /></a><br /><div><br /></div><div><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 16.0px Verdana; color: #ac0000"><b>Aman Allah'im karnimda birseyler oluyor:)</b></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Kucuk bir cocukken yasadigimiz hayatin bir film olduguna, aslinda 'diger' herkesin bizi seyrettigine, eger hosumuza gitmeyen bir kostum ya da sahne varsa bunu degistirebilecegimize inandirmistim kendimi. Kendi 'filmimi' degistirmek belki de bu yuzden bana daha kolay geldi, pek cogunuz bunu 'fazla riskli ve cesur bir adim olarak nitelendirirken…. Nerdeyse 2 sene once buraya yazmaya basladigimda, hayatimi kokten degistirme arzumu ve yola cikis nedenlerimi sizlerle paylasmistim. Acikcasi bugunden o gune baktigimda gecen iki senede yasadiklarimi inanin ben bile hayal edemezdim sanirim. Simdi ise yepyeni bir donemin icerisine girdigimin farkindayim. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Her zaman karakterimin en belirgin ozelligi yalnizlikti, isteyerek ya da bilincli olarak secilmis bir yol degildi tabii… Edinilmis bilincalti korkulari, bu korkulara olusturulmus 'guya' korunma mekanizmalari, hayati oc alma ve cezalandirma mekanizmasi olarak gormeler, bunun sonucu oradan oraya savrulmalar, hayatima giren o, bu, su adamlar…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">ve sonuc…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">kalabaliklarin arasinda kocaman bir yalnizlik hissi….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Sonra bir sabah uyanisim ve hayatimin akisini bir baska yone cevirme istegim… Kapiyi acisim, gok yuzune bakisim, derin bir nefes alisim ve kapinin disina atilan kucuk bir adim…. Iste o kucuk adimi attigim an hayatimda cok buyuk degisiklikler olmaya basladigi andi… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Kavramlar, kaliplar, problem sandigim seyler, hersey tepetaklek oluverdi….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Ulkeler, sinirlar, mesafeler ortadan kalkti...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Evlendim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Bambaska bir ulkeye yerlestim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Isimi tamamen biraktim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">ve simdi geliyoruz sadede...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">hamileyim….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Yani hayata bir centik daha… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Hamileyim evet… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">3 ay bitti... 4.ayin icindeyim </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">… Bu gidişle, 5 ay sonra anneyim!</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Cok sasirdim… Sasirmak ne kelime asil ben inanamadim…Bu kadar cok radikal degisikligi hayatimda ben bile kaldiramazdim. Once kabullenemedim. Kendimle ve sevgilimle uzun bir savas donemi gecirdim. Siz durumun vahametinin farkında olmayabilirsiniz ama bu, benim aklımın bile almadığı bir durum. Olamaz dedim kendi kendime. Boylesi bir sorumluluk almayi aklimdan bile geciremem. Ustelik pek cok sorunumuz var sevgilimle henuz onlari halletmis degiliz nasil yaparim? Hazir degildim belli ki…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"> </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">…Ilk kez doktora gidisimizi hatirliyorum. Kafamda kesin karar vermisim bunun gerceklesmesine izin veremeyecegime ve hazir olmadigima. Kendime, sevgilime, dunyaya kizginim… Doktor bir bakti anladi halimden tabii… Basladik konusmaya… Asiri sinirli ve agresif oldugumun farkindayim ama durduramiyorum kendimi. Doktor dedi ki 'once bir durumumuza bakalim hersey normal mi, ondan sonra zaten kesin karar vermen gerekecek kisa zamanda'… Sonra ultrasonda gordugum o kucuk seyin beni ne kadar heyecanlandirdigini ve hickiriklara boguldugumu hatirliyorum. Sonrasinda bogazimda kocaman bir dugum ve elimde minicik bebegimizin ultrason resimleriyle eve dogru yuruyusumuz… Iste o anda sanirim kararim kesindi artik. Bu inanilmaz bir duyguydu…ve ben dunden anne olmaya hazirdim aslinda… Evet, anne olmaktan korkuyorum.Burasi bir gercek. Başka bir kadın da olmaktan ürküyorum. Özgürlüğüm elimden gidecek diye de üçbuçuk atıyorum. Sorumlulugumun artacak olmasi beni endiselendiriyor evet. Ama simdi ben bu bebeği her şeyden daha çok istiyorum. Herseyi goze aldim ve bütün bedelleri ödemeye hazırım yani….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Gectigimiz 3 aydan pek birsey anlamadim. Hicbir 'hamilelik' belirtisi yasamadim, ne mide bulantisi, ne bas donmesi, ne koku almada hassaslasma… Ama bunun disinda hormonlardaki degisiklik gercekten sinir sistemimi altust etti itiraf etmeliyim ki… Herseyi oldugundan daha karanlik gorme, umutsuzluk, ona buna aglama, hatta nedensiz aglama, kucuk bir nedenden sorun daglari yaratma, inisli cikisli ruh hali, ertesi gun ne olacagini kestiremedigin ruh halleri ve bunun gibi evlere senlik durumlarla 2,5 ay gecirdim sanirim. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Her anne gibi sesinin bir tinisindan ruh halini anlayan annem de o donemde, ben her ne kadar sakladigimi zannetsem de -ki kesinlikle saklamadigimi biliyorum cunku biliyorum ki hamileyim ve bencil olmak hakkim ya- her konustugumuzda benimle yasmak zorunda kaldi o donemi. Ama yine annem buyucu gibi bir anda yetisti ve degistirdi tum ruh halimi bir gun. Bana hamile elbiseleri gonderdigini daha onceki bir konusmamizda soylemisti ama pakedi alana kadar tam olarak bilmiyordum icindekileri. Sadece gonderdigi tek bir hamile tisortu bir anda tum negatif duygulari bitiriverdi icimdeki. Cok enteresan bir andi. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Kisaca yeni yeni hamile olmanin keyfini cikarmaya basladim diyebilirim… Diyecegim odur ki sanirim hayatimin en keyifli ve hos donemini yasiyorum su anda… Henuz cok buyuk bir degisiklik yok aslinda. Birkac sey sadece… Mesela hergun aynaya bakiyorum karnim cikti mi diye… Simdilik sadece ortalarda gazim varmis gibi dolasiyorum. Sonra sevgilim daha bir duskun oldu bana, sanirim ben de ona… Ikimiz birden karnima elimizi koyup bebegimizle dertlesiyoruz arada. Sevgiline naz yapabilme ve istedigini yiyebilme ozgurlugun ise hamileligin en guzel taraflarindan biri sanirim. Yok en hosuma giden yani itiraf etmeliyim ki memelerimin buyumesi sanirim. Onun disindaki gorunum ise berbat… Her sabah daha zor oluyor ne giyecegine karar vermek… Ama sahane bir donem oldugu kesin….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Simdi sevgilimle en cok heyecanla bekledigimiz seyler bebegimizin kiz mi erkek mi olacagi ve bir de icimde hareket ettigini hissedecegimiz an… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Ozetle durumum bu simdilik… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Yani…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Istedigimi soylerim,</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Istedigimi yerim, </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">istedigimi yaparim,</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">bana dokunmayim </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">aglarim….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">cunku ben hamileyim:)</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><b>PS: Firsat bulmusken bunu da eklemedn bitirmek istemedim. Bu duygu oyle bir duygu ki paylastikca daha da mutlu hissettiriyor insani. Iste tam da bu yuzden benimle sevincimi paylasan, iyi dilekelrde bulunan, beni cesaretlendiren, kotu anlarimda dertlesen, taaa oralardan bana pozitif enerjilerini gonderen herkese cok tesekkur etmek istiyorum. Benim icin anlamini bilemezsiniz yaptiklarinizin…Ozellikle boylesi bir donemde… Hepiniz iyi ki varsiniz… </b></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7031226683806898815?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-78879810189351774872011-06-20T05:30:00.003+03:002011-06-20T05:54:28.188+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-_90GmWftXLk/Tf61p99M-yI/AAAAAAAAATI/eHoXAILtDQQ/s1600/images.jpeg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 133px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_90GmWftXLk/Tf61p99M-yI/AAAAAAAAATI/eHoXAILtDQQ/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620129117615487778" /></a><br /><div>Benim icin "babalar gunun" ozeti su sozler oldu ... Can Dundar yazivermis bugun... </div><div>"Çünkü yaş almak, evden ayrılmak, evlenmek filan değil, babadan kopmak bitiriyor çocukluğu insan hayatında...</div><div>O büyük dayanaktan yoksun kalmak büyütüyor bir anda...</div><div>Çöken duvarın dibinde filizleniyor Âdemoğlu aslında..."</div><div><br /></div><div>Bu sozleri, 13 yasimdan beri icimde cocuk kalmakla buyumek arasinda verdigim savastan dolayi o kadar icimde hissettim ki... Galip cikan hep 'buyumek' oldu ama ruhum asla buna izin vermedi. Bu yuzden yillardir yasadigim ic savas beni kendisiyle sorunlu, etrafiyla barisik olmayan, hicbir zaman hickimseye guven duymayan, duymadigi guven yuzunden herdaim mutsuz olan, mutsuz eden biri haline getirdi...</div><div>Ne yazik...</div><div>Sorumluluk kimin bilmiyorum artik...</div><div>Ilk genclik yillarimda buna cevap vermek, kendimden baska herkesi suclamak cok kolaydi. Sonrasinda kendimi suclamaya yoneldim. -Ya da yonlendirildim ki acili bir surecti benim icin itiraf etmeliyim - </div><div>Simdi ise buna cevap vermek cok zor...</div><div>Terkedip giden, arkasinda biraktigi enkazi gormezden gelen, yakip yiktigi seyin nelere malolabilecegini hesap etmeden yoluna devam eden, kendisinden bir parca olmasina ragmen bir gun bile arkasina bakmayan benim dogmama sebep olan adami mi suclamaliyim?</div><div>Yoksa hayatin agarligini omuzlarinda cok kucuk yasta tasimasi gerektiginden hayattan bir turlu keyif almasini ogrenememis, kendi mutsuzlugu yuzunden etrafini da mutsuz etmis, en yakinindaki dostlarini hatta sevgililerini bile, "hayatta insani babasi bile terk edebiliyor, elin adami mi terk etmeyecek' mantalitesiyle kaybetmek korkusu ve ondan once davranmak amaciyla gozunu bile kirpmadan terkedebilen, tasidigi sorumluluklardan yorulmus beni mi?</div><div><br /></div><div>Kimse suclu degil aslinda. </div><div>Isin ozu suc aramamakta...</div><div>Herkesin kendisine gore bir nedeni var adimlarini atarken bu hayatta. Kendisine gore saglam sebepleri. Kotu olan tarafi sadece, kendine gore nedenleri olan bu adimlar seni kurtarirken bir baskasinin hayatinin cokusune neden olabiliyor. Ama korkma bu da senin yuzunden degil, onun yuzunden cunku buna o izin veriyor.</div><div><br /></div><div>Ben izin verdim, boyle oldu...Simdi ise onarim sureci... Sirf bu yuzden iste bugun benim dogumuma sebep olan adamin degil kendi 'babalar gunu'mu kutluyorum... Beni, cocuk bile olamadan hem anne, hem baba olmak zorunda biraktigi icin 'o adama tesekkurlerimi' sunarak ....En icten dileklerimle...</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7887981018935177487?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-9899388391599965222011-04-20T08:00:00.003+03:002011-04-20T08:12:40.627+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-CfArwsiDz-c/Ta5pIRVZLxI/AAAAAAAAAS8/hSLJooaKLU4/s1600/images.jpeg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 102px; height: 136px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CfArwsiDz-c/Ta5pIRVZLxI/AAAAAAAAAS8/hSLJooaKLU4/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597526977681108754" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz bir kadin olmak bu hayatta yeterince zor ve acili bir surectir. Yasayan bilir. Dramatize etmeye niyetim yok. Ya da bunu agdali bir dille sundure sundure ortaya koymayisa hic istemiyorum.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Dokunmak istedigim asil babasiz kadinlarin asklari…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Simdilerde beni en cok vuran…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Aslinda cok onceden bildigim, asla kabullenmedigim, simdi yavas yavas farkina vardigim yuzume vuran gercekler…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Dramatikligin otesinde trajik bir durum… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Duse kalka giden patolojik bir durum…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Neden sonuc iliskisini bildigin, bilmene ragmen donup dolasip ayni cukurda kendini buldugun bir surec…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Daha kucuk bir kizken, korunmaya en ihtiyacin oldugun zamanda kendisinden kopartilan baba, babasiz kadinin hayati boyunca arayacagi en temel ozlemi belirler ask hayatinda…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz kadin cok guclu goruntusunun altinda aslinda icten ice hep 'en' guclu, ona her kosulda kol kanat gerecek erkegi arayacaktir hayatinda… Bunun tam tersini gostermeye calissa da… Tam da tersini soylese bile… Adamin diger ozellikleri hic onem tasimayacaktir 'guc'unun yaninda…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz kadinin erkegi 'guclu' olmalidir cunku en sonunda guvende hissedebilecektir onun kollarinda kendini…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz kadinin erkegi 'sert' olmalidir cunku babasiz kadin aslinda hic 'sert' olmayi istememis ve bu rolu yanindaki alsin istemistir … </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz kadinin erkegi 'koruyucu' olmalidir cunku babasiz kadin aslinda hep bunun tersini soylese de her daim buna ihtiyac duymustur hayatta…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz kadinin erkegi, kadinina 'guven' vermelidir kisaca...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Basit gorunuyor degil mi ilk bakista… Baba ozlemi duydugu icin hep guclu kuvvetliyi arayan bir kiz cocugu ve bunu saglayabilen 'adam'</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Oysa karisiklik isin tam da bu basitliginde yatar. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Ve babasiz kadin yasadigi asklardaki hayal kirikliklarina bir anlam vermeye calissa da esas sorunun cevabini bulamaz… 'Ask'i birlikte yasadigi adamlar da...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Kimseler anlamaz cunku anlasilabilecek ve gorundugu kadar basit degildir isin ic yuzu disina kiyasla…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Tezatlarla doludur babasiz kadin aslinda..</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Guclu kuvvetli bir adam ister yanibasinda ama ayni zamanda kendi 'gostermelik' gucunun ve kuvvetinin de yerinde durmasi gerikir. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Sert goruntunun altinda yatan simarik kiz cocugunun anlasilmasini ister, simarmak ister…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Sevgi arsizidir, herkesi sevebilen sevgi dolu bir adam arasa bile sadece ve birtek kendisinin sevilmesini bekler ...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babadan kalan 'oksuz' ruhunun doyurlumasini ve bunun farkettirilmeden yapilmasini ister… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Onu delirtmekten, o guclu ve kuvvetli adamın kimyasını bozmaktan da sonsuz gurur duyar...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Hicbir kosulda yalniz birakmayacak, her daim ilgi gosterecek birini arzular…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Yani aslinda kendi kafasinda mantiginin tasfir ettigi adamla duygularini doyuracak adam arasinda bir ucurum vardir babasiz kadinlarin</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"> </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Bir yandan bunlari isterken diger yandan, babaya karsi duydugu guvensizlikler onu zikzaklara surukler…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Savrulmalar ve hayal kirikliklari baslar yasadigi askta…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz kadinin erkeginin bunlari ayni anda verebilmesi imkansizdir ne de olsa. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Erkegine duydugu ofke, boyle durumlarda cocukken babaya duymus oldugu ofkeyle birlesir katlanir adeta…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Acitmaya baslar erkegini… Ayni zamanda babasini da acitir cunku kendi bilinc altinda….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Kendisini sevmeye calisan - caba gerektiren bir eylem halini alir sevmek bile babasiz kadinlari- adami en derinden yaralamaya calisir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Bicagi, adamin en derin yaralarini bularak orlara her sapladiginda iki kisiyi birden acitmanin hazzini yasar karsisindakinin acisini yuzunde her hissettiginde…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Bir kac yaralamadn sonra erkek artik sorumlulugu alamayacagini anlayip kacmak ister…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">O kacmak istedikce babasiz kadin daha da acitici olur…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Asla yalvarmaz…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Sadece daha fazla acitmaya odaklanir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Aslinda acittiginin farkinda bile degildir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Gecmis ofkelerinin birikimidir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Ondan kopmak istemedigini, yerine koyabilecegi baska birsey olmadigini bile bile adami acitmaya calismasini engellemez…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Acittikca ic dunyasi degil ama disarida gorunen yuzu yalandan rahatlar…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Eger adam tum bu olanlardan hicbirsey anlamazsa ofke daha da artacaktir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Bu noktadan sonra dikkat cekmeye calisacaktir tehditler savurarak…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Cekmek zorundadir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Cekmezse erkegi kaybolacak, o ise bunu goze alamayacaktir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Bir sure sonra bu surecte asil kendi caninin yandiginin farkina varacakdir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Acisi bol, dramatik, trajedik ve en dogrusu travmatik bir asktir babasiz kadinlarin asklari…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Babasiz kadinlarin asklari muthistir aslinda diger yandan da…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Ask gibe ask'tir cunku onlarinki… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Siddeti kendi icinde, uclarda yasanan bir asktir…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Mutlulugun da mutsuzlugunda dorugunun yasandigi ber 'gerceklik'tir ask onlarla…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Kocaman bir dag gibi yasanir ask…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Ama aslinda bir yanardag gibi…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Yanardag patlamazsa o essiz doga da, hergun patlayabilir tehlikesi olsa bile heyecanin eksik olmadigi bir sekilde yasanir ask onlarla…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Patladigi anda ise…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Arial">Olup gidersiniz!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-989938839159996522?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-75413787723424118892011-04-13T07:42:00.003+03:002011-04-13T07:52:02.166+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-Pinqgn7XPBg/TaUrfy2rEQI/AAAAAAAAAS0/qZS0vkA1RdU/s1600/13002885036518bebeb3a8c44779445112a374f2ec2ee.jpeg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 181px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Pinqgn7XPBg/TaUrfy2rEQI/AAAAAAAAAS0/qZS0vkA1RdU/s200/13002885036518bebeb3a8c44779445112a374f2ec2ee.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594925937304736002" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Sozcuklerin bittigi yerde konusmak neye yarar ki… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Sozcuklerim bitti benim bir suredir.Sozcukler sadece duygularimin esiginde bir yerlerde dugumlenip kaliyor.Cikarip soyleyemiyorum dusundukerimi, hissettiklerimi…. Konusmak, soylemek faydasizmis gibi geliyor artik. Yasiyorum sadece; ani ve anin getirdiklerini. Hayat beni, aslinda cok da agarindan, egitmis galba. Kabullenmeyi, kabullenerek devam etmeyi, ic sesin kavga verse de duzene ayak uydurmayi, duzene karsi koyan bir yapin olsa da susmayi…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Ozdemis Asaf'ti galiba, ne guzel soylemisti; 'Soylenemiyor cok sey susmadan diye'. Belki de budur sebebi… Soylemeye calisiyorum ama bu sefer susarak!</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bir yerlerde okumustum sanirim aklimda kalmis: </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Eylem vardir, kelimesi anlamina bicare, bir mezar tasi oluvermistir...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Kelime vardir, anlami eylemde iptal edilmis...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Anlam vardir, eylemi de kelimeyi de ilga eder, muellifi hakikat oldugundan....</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Anladiniz sanirim beni. Uzatmaya gerek yok aslinda.Sadece eklemek istedigim bir kac sey su aklimda olan bu siralar.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Sen bir seyler yaptigini sansan bile, 'olani 'in oldugunu, her seyin, olmasi gerektigi gibi oldugunu zamanla ogreniyormus insan. Sen yapman gerekeni yapiyorsun hepsi bu. Ama sonunda olan oluyor iste. Gun geliyor sen sadece olanla yasamayi, ona ayak uydurmayi ogreniyorsun. Karsi koydugun, karsisinda oldugun herseyin gun gelip yasaminin bir parcasi oldugunu farkedip, en azindan egilip bukulmedigini kanitlamaya calisiyorsun hayata karsi kendini anlamsizca. Oysa zaman zaman egilip bukulmek gerektigini farkediyorsun birden. Icinden kopan ve kelimelere donusturemedigin ofke ne kadar caresizlestirici olsa da, torpulemeyi ogreniyorsun ofkeni.Ruzgara karsi dimdik durmak yerine ruzgarin seni savurmasina izin vererek, onunla birlikte birlikte gokyuzune ucmanin daha kolay oldugunu farkediyorsun sonrasinda. Ayni zamanda farkediyorsun ki, bir gun daha kendini geceyle orterken, ayni anda bir safagin mucizesine gebedir … Sen de bu mucizelerin varligini umut ediyorsun yasama tutunabilmek adina…. </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Yasama tutunurken yardimi olacagini biliyorum, dinlemenizi tavsiye ediyorum... Umutlarinizin hic solmamasi dilegiyle:</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=GH2Yce4rfgA"> http://www.youtube.com/watch?v=GH2Yce4rfgA</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7541378772342411889?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-22610544462950320052011-02-03T04:45:00.008+02:002011-02-03T05:24:26.475+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TUoZZa-eD6I/AAAAAAAAASs/7zFlzQc4RDg/s1600/DSC00872.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 116px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TUoZZa-eD6I/AAAAAAAAASs/7zFlzQc4RDg/s200/DSC00872.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569291813725802402" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style=" color: rgb(51, 51, 51); font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;font-size:13px;"><a href="http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;v=hAgF364s2yI#">it's all about his heart!</a><br /><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br />It is true, there are so many layers of grief...<br /><br />And I have stumbled through many of them during these past two or three days.<br />After a long night, complete with heavy sobs and manatee sized tears, tonight, after work I poured a glass of my favorite -cheapest- wine, listened </span><a href="http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;v=hAgF364s2yI#"><span class="Apple-style-span" style="color:#6600CC;">this song</span></a><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"> and I think I actually felt a kind of peace.<br /><br />I found myself feeling so relieved that I'm free from all I had been going through. I felt grateful that I'm in a place of complete contentment and love.<br /><br />... thanks to him...<br />... thanks to his love...<br />... thanks to his heart...<br /><br />...Now I'm not sad and I raised my glass and toasted to my perfect man with a glad heart... This is only a moment and maybe the rough days will be back. But I find comfort in knowing that even though this road is so painful sometimes, it really worth it...</span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;font-size:13px;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;font-size:13px;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" color: rgb(51, 51, 51); font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;font-size:13px;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-2261054446295032005?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-75685919297780184062011-01-24T01:16:00.002+02:002011-01-24T01:23:44.546+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TTy4dtWnyxI/AAAAAAAAASg/ViSCGa_LE6Y/s1600/images.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 164px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TTy4dtWnyxI/AAAAAAAAASg/ViSCGa_LE6Y/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565526060053285650" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 12.0px Arial">Kelimeler beynimde ucussa da yanyana getiremiyorum bir turlu. Cumleler kuramiyorum artik hislerimden ve heyecanlarim dilimin ucunda olsa da dokemiyorum sozcuklere icimdekileri. Bir susma ve seyretme halindeyim nicedir. Durdugum koseden gorunenler -ve hatta o kosede yasadiklarim- icimde firtinalar koparsa da iki kisilik dunyama sakliyorum heyecanlarimi. Belki de sevilmeye yenilmekten, sevmeyi kendi ellerimle yenmekten korkuyorum sadece. Konusmamaya, anlatmamaya, cozmemeye ve daha da otesi dusunmemeye calisiyorum sanki. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial">Oysa benim bir 'hikayem' var anlatacak. Bu benim masalim ya da kabusum;karar veremiyorum…Ayaklarim yerden kesilmis sanki; bambaska bir dunyada, bambaska birinin hayatini surduruyorum gibi hersey. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial">Bir an kendimi 'asla yasayamam boyle' dedigim her turlu sekilde yeniden kesfediyorum, bazen gozlerimin derinini yakalamaya calisan o adami nina kotova'nin jewish life no.1ini bana ifade ederken yakaliyorum. Kimi zaman hayat hikayemi yabancilara ballandira ballandira anlatiyorken buluyorum kendimi ve onlarin hayretle bakan surat ifadelerinden keyif alirken… Bazen 'karma'' mla kose kapmaca oynarken yakalandigim kosede ofke nobetleri geciriyorken, bazen sessizligin tam ortasinda, adeta usta bir ressamin fircasindan cikmis bir sanat eseri goruntusundeki manzaraya bakip huzuru yakaladigimi hissediyorum sonunda. Bazen, hayatimda ilk defa bu isi 30'umdan sonra yapmis olsam da garsonlugun 'puf noktalarini' senelerdir bu isi yapan 20'lerinde bir delikanliya anlatiyorken, bazen de harika bir sefin iyi bir 'cookie'nin nasil hazirlanmasi gerektigine dair sirlarini dinlerken seyrediyorum kendimi. Asla yapamam dedigim onlarca yeni deneyimi hayatima katiyorum bir yandan, bir yandan da digerlerine kiyasla 'konservatif' gorunen kisiligimi korumaya calisiyorum sozde. Bazen ev kadini kiligina burunurken, bazen de evlenmis olmama inat hala ozgur oldugumu kanitlamaya calisiyorum kendime nedense. Bazen kiskancliktan delirdigimi farkediyorum, bazen de ruhumdaki bunun gibi gedikleri doldurmaya calisirken. Bazen ne kadar sansli oldugumu dusunuyor, bazen de 'ben neyin ortasina dustum boyle' nidalariyla ortalarda saliniyorum. Bazen hayatimda olmasini cok ozledigim ailenin tam ortasinda, bir yemek sofrasinda keyiften dort kose olmusken, bazen kapana kisilmis bir fare gibi hissederken buluyorum kendimi. Bir yandan artik buyumesi gereken bir 'Peter Pan' le yasamanin turlu zorluklarini asmaya calisiyorken, bazen de hayati aslanda tam da 'peter Pan' kivaminda yasamanin keyfini suruyorum ben de. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial">Ozetle; hayatin bambaska bir sahnesinde bambaska rollere burunuyorum durmadan. 'Tek kisilik' oyun formatindan cikmis olduguma sevinerek tadini cikarmaya calisiyorum hayatin, rollerimin her birinden sonsuz keyif almayi ogrenerek. Istemedigim, keyif almadigim, beni mutsuz eden gecmise dair her turlu aniyi geride birakarak…<span style="font: 12.0px Helvetica"> </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Mutsuz olmaya programladigim bunyem bazen sinyaller veriyor alisik olmadigi mutluluklarla yuzlesirken. Hicbirseyin mutlu etmeye yetmedigi karanlik ruhum, mutlu olmakla yuzlestiginde aptallasiyor adeta. Sacmaliyorum bazen, farkindayim. Icimde buyutmem gereken o 'kucuk' ruh hala inatlasiyor benle. Savasiyoruz kisaca hala....</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7568591929778018406?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-19478896579431375532010-10-30T08:07:00.003+03:002010-10-30T08:29:15.375+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TMur3jnGdMI/AAAAAAAAASU/GWddjurgj4E/s1600/images.jpeg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TMur3jnGdMI/AAAAAAAAASU/GWddjurgj4E/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533705538095183042" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Neden hep gecmisinden hesap sorar ki insan? </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Yapilmasi gereken aslinda gelecegin bedelini odetmek birilerine!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Bilmiyorsun aslinda ya da umrunda degil belki... </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Bana yaptiklarin benim gelecegimi yok ediyor sinsice...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Umutlarimi yerle bir ediyor gelecekle ilgili!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Gecmisimde senden kalan resimlere anlam yuklemeye calismakla geciyor hala hayatim.</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Ve bir de ; senin bende yarattigin anlamsiz psikolojik travmalarin sonuclarini temizlemekle...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Her gun aynaya bakiyorum uzun uzun...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Kendimin aksine her baktigimda seni de orada gormemek icin yalvariyorum!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Ancak gozlerimdeki mutsuz ifadenin senden kalma oykuler oldugunu fark ediyorum her seferinde ne yazik ki...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Sensizlik soluk aliyor hala bedenimde...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Bitmiyor...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Geride kalmiyor bir turlu...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Ozlem-in- sonsuz icimde..</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">"sana" ozlem olmasa bile!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Bu yuzden iste gelecegimden hesap sormak istedigimde 'sana' hesap soruyorum her seferinde.</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana">Sen duymasan bile!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-1947889657943137553?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-90452109084394199282010-10-09T07:29:00.006+03:002010-10-09T07:33:00.566+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TK_v3zZ2NqI/AAAAAAAAASM/hcFQvF0CQxM/s1600/DSC00783.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TK_v3zZ2NqI/AAAAAAAAASM/hcFQvF0CQxM/s200/DSC00783.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525899009777350306" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Gozlerimi araladim… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Odamizin kucuk penceresinden gorunen palmiye agacini ve onun yapraklarinin arasindan sizan gunesi seyrettim once. Nefis bir esinti vucudumu oksayarak gecti yanimdan. Kafamda fado'nun en guzel orneklerinden Cristina Branco'nun "a minha casa" sinin melodisi...Urperdim. Benim uyanmami farketmis olacak ki, o da gozlerini araladi hemen. Sonra her sabah yaptigi gibi "good morning sunshine" diyerek bana sarildi ve gulumsedi. Hicbirsey soylemeden sadece birbirimize baktik uzun sure; her sabah oldugu gibi. Hicbirsey soylememeye devam etsin, sadece sussun diye geciriyorum icimden. Sadece bana gulumsemeye devam etsin gozlerinin ici gulerek. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Gozler oyle bir guctur ki, sozun manasini yok ediyor kimi zaman bazen de asil olani gonul kapisindan soyluyorlar ve soylenenden cok soylenmek isteneni disa vuruyorlar istemsizce. Gozlerinin bana anlattiklariyla muthis bir haz duydugumu farkediyorum. Uykumun bayragini yariya indirmis olsamda gozlerimi kapatip bir sure daha o 'ani' yasamak istiyorum sadece. Oyle bir 'an' olsun ki; butun zamanlara kokusu sinsin istiyorum aslinda...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Bugunlerde bu kokuyu burnumum dibinde hissetmeye o kadar ihtiyacim var ki...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Burda bulunmamin belki de en onemli sebebi bu 'koku' olmasina ragmen bazen baska kokular da aliyor burnum ne yazik ki… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Simdilerde, kendimi absurd akimin ustasi Samuel Beckett'in "Godot'yu Beklerken" eserindeki eylemsizliklerine yenilmis insanlar gibi hissediyorum. Ben de aynen onlar gibi hicbirsey yapmadan, uyusmus bir bicimde ne oldugunu bilmedigim 'bir seyi' bekler haldeyim sadece. O bekledigim sey ne zaman gelecek, ne zaman degisecek birseyler hic bir fikrim yok. Yani "yarin" yine belirsiz, ve ben "bugun" oturmus yerimden sadece seyrediyorum olanlari endiseyle. Yine ayni tunele girmis gibi hissediyorum kendimi. Bu yuzden de hersey karanlik gozukuyor gozume. Tunelin ucunu goremedigimden simdi bulundugum noktayi degerlendiremiyorum yani yine… 'iyi' hissetmiyorum…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> Demek ki neymis? "Yeni bir hayata baslamak" denen sey aslinda, is, ask, yer, yurt gibi seylerin koklu bir bicimde degistirilmesine verilen fazlaca 'iddiali' bir tanimdan baska birsey degilmis. Kisiligini degistirmedigin surece yasamin oldugu gibi senin pesinden gelirmis.</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">… ve sen ne kadar 'o yeni anlari' yasamak istesen de gelip seni vururmus 'o eski anlar'…. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">… ve "Yarin" icin gereginden fazla endiselenmeyi surdurursen eger, "bugun" elinden kayip gidermis…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Kisiligi degistirmek oyle her baba yigidin harci da degil ne yazik ki. Kisilik dedigimiz sey bir yonuyle sarp, engebeli bir yolda tukenmez bir yolculuk, belki de bir insaa sureci uzun yillar suren. Bir kere binayi diktinmi yikip yerine yeni bir bina yapmak o kadar kolay olmuyor. Oyle estetik yaptirip orani burani degistirir gibi degistiremiyorsun kisiligini bir anda. Kimligini, yerini yurdunu, isini gucunu, askini meskini degistirebilirsin ama kisilik denen sey cogu zaman ayak uyduramaz onca radikal degisime. Sen nereye gidersen git, hangi hayat bicimini secersen sec kisiliginin, karakterinin, ruhunun tum girintileri, cikintilari, oyuklari pesinden gelir seninle…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Dolayisiyla asil olan yeniden, sifirdan baslamak degil; yaralarina yavasca merhem surerek, hayatla usul usul hesaplasarak, yenilgilerinle helalleserek, kendinle gercekten tanisarak kaldigin yerden devam etmek… Oyle cekip giderek geride birakamiyorsun gecmisin yukunu ne yazik ki. "Kavgan" neyse, vereceksin bu hayatta..Yavas yavas ogreneceksin alman gereken derslerini. En onemlisi ile kendinle barisacaksin.</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">(bunlari kendime soyluyorum, kimse ukalalik yaptigimi sanarak ustune alinmasin)</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Hersey degil belki ama pek cok sey yarin iyi olur boylece..</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Yarin ne olacagini bilmiyorum…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Ama bugunumu biliyorum en azindan. Sirf bunu bilmek hep 'iyi' olmama yetmeli aslinda. "Iyi" olmak bulundugun anin farkinda olmakla baslayan bir olgu aslinda… Sonrasinda dunyaya, yani etrafina bakmak, sadece bakmakla kalmayip gormeyi becerebilmek, insanlara; bir karsiligi olma beklentisiyle degil de sadece icinden oyle geldigi icin iyi davranmak ve en onemlisi disarida kapkara bulutlar, sertce cakan simsekler, gokleri delen yagmurlar olsa bile icinde kendi 'gunes'inle uyanabilmeyi beceribilmektir.</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Yani o butun zamanlara sinmesini istedigim kokuyu,icimde hicbir endise olmadan hissedebilmek kisaca… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Tekrar gozlerimi araliyorum ve onun masmavi gozlerinin bana hala gulumsedigini goruyorum. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Fernando Pessoa'nin dizeleri aklima dusuyor birden.</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="color:#333333;"><br /></span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Arial; color:#333233;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">"Öyküyüz biz, öyküler anlatanlarız.</span></i></b></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Arial; color:#333233;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Başka da hiçbir şey..."</span></i></b></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Arial; color:#333233;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Soyadı Pessoa "hiç kimse" anlamına geliyor zaten...</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 19.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Simdi ben, Istanbul'dan Ney York'a cok bunalmis bir halde kacmis biriyken, bu 'cocuk' adami karsima cikaran kadere tatli tatli -ama biraz da capkinca- goz kirpiyor ve o 'kokuyu' derin bir nefesle icime cekiyorum… ve kendi 'gunesim' ve 'sunshine'i oldugum bu adamla yeni gune baslamak icin kahve hazirlamaya gidiyor ve blog'umda artik hic olmasini istemedigim 'film noir' tadindaki bir yaziya daha burda nokta koyuyorum .Bir dahakine toparlarim, merak etmeyin...</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-9045210908439419928?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-5215384257088042872010-09-28T06:15:00.003+03:002010-09-28T06:23:12.690+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TKFeg6WeVrI/AAAAAAAAASE/-hfj7cwi9bA/s1600/images.jpeg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 154px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TKFeg6WeVrI/AAAAAAAAASE/-hfj7cwi9bA/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521798537645282994" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Insan ruhu nedense 'onaylanma' duygusu ile besleniyor, cosuyor, kendinden geciyor… Baskalari tarafindan onaylanmayi bekliyor adeta insan ruhu. Icten ice kendini onaylamak dugumu cozmeye yetse de aslinda, insan ancak bir baskasi tarafindan onaylandiginda varliginin ve yaptiklarinin bir anlami oldugu duygusuna kapiliyor nedense.Yasanan bir illuzyon olsa da muthis bir haz oluyor bu, dar gecitlerde arkadan itici bir guc, kotu zamanlarda bir destekci, yaralari sarmaya yardim eden bir yandas bazen de… Kiliktan kiliga girse de ozunde insanin icini isitan bir his oluyor sonunda…. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Onaylanma ve 'alkislanma'…yola daha kolay devam etmeyi sagliyor kisaca. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">'Hayat bosa gitmemis, birileri yaptiklarini gormus daha da otesi gecit vermistir' ne de olsa boylece ya, </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Ne sacma!</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Neden? Neden 'onaylanmaya' bu kadar ihtiyac duyuyoruz? Kendimizi onaylamaya ihtiyac duymamizi anliyorum ama bir turlu baskalarinin onayina ihtiyac duymayi anlayamiyorum. Bu hayati baskalari degil biz, bizzat kendimiz yasiyoruz. Neden bir baskasinin sirtimizi sivazlamasi bize itici bir guc olabiliyor bu kadar? </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Isin ozunun farkina vardim sonunda galba… Onaylanma beraberinde aslinda 'anlasilma'yi gerektirdiginden, 'anlasilmak icin yanip tutusuyoruz biz. Anlasilmak en onemli itici guc halini aliyor yolda giderken. Anlasilmadiginin farkinda olarak yasamak insani acitiyor. Farkindaligin arttikca da onune iki secenek cikiyor; ya anlasilma cabasiyla gercekliginden sapip oyuna dahil oluyorsun, ya da oyunun disinda kalip baskalarinin seni 'garip, cilgin, deli' gibi sifatlarina ve 'zaten ancak ondan da bu beklenirdi ya da ne yapsa yeridir' yorumlarina gulup gecmeyi tercih ediyorsun.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Oyuna dahil olma cabasina girersen eger 'seni' i kaybediyor, baska bir insan oluveriyorsun gunun sonunda. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Oyuna dahil oldukca sen, kirleniyor ellerin,</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">bedenin,</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">tenin,</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">duygularin, </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">hatta tum ruhun...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"> </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Kir yayilmaya basliyor yani derinden her tarafina, hatta etrafina. Hala 'temiz' kalmaya calisan tarafin ise agliyor sessizce bir kenarda.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">ISYAN-siz…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Sadece birazcik farkindaliga ve 'onaylanmaya' degil de aslinda 'farkedilmeye' ihtiyaci olan biz, sakince icimize donup kendi ic sesimizi dinleyerek hareket etmeyi hakkediyoruzdur belki de…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">belki de baskalarinin onaylamasiyla cosan ruhumuzu kendimiz hareketlendirmeyi…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">belki de olanca gucumuzle herkese,herseye bosvermeyi ve sadece kendimize donmeyi…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">belki de sadece canimiz istedi diye herseyi bir kenara itip kimseye hesap vermeden cekip gitmeyi...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Cunku belki de hayatin tum oyunlarina celme takmaktir tek istedigimiz, herkese ve herseye inat…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Daha fazla hayatin oyununa gelmeden...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color: #4f4e4f">Hayati bir 'oyun' a cevirmek adina... </p><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-521538425708804287?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-33127044793898493252010-09-26T05:41:00.006+03:002010-09-26T05:55:03.481+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TJ6y7uMsBJI/AAAAAAAAAR8/Vma0tw1ZbGg/s1600/Dario+mezar.psd.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TJ6y7uMsBJI/AAAAAAAAAR8/Vma0tw1ZbGg/s200/Dario+mezar.psd.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521046932286080146" /></a><br /><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Her olum arkasinda bir bosluk birakiyor sanirim; kocaman bir bosluk…Eger doldurabilecegin gecmise ait noktalar varsa hayatinda aci zamanla yerini huzune sonrasinda ise tatli anilara birakiyor yerini. Oysa eger doldurabilecegin hicbirsey yoksa elinde gecmise dair sadece bosluk olarak kaliyor hayatinda… Ne bir aci, ne bir sizi…hic birsey hissetmiyorsun! Cok mu sert geldi? Degil aslinda. Bir de anlatacaklarim penceresinden bakin lutfen...</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Oldum olasi 'olum'le bir alip veremedigim olmadi benim. Herkes kadar genc gidislere uzulup, digerlerine ise sirasi geldi gitti diye baktim hep. Ne bileyim sanirim gizli bir kabullenis, sessiz bir anlasmaydi bu 'olum'le aramizda. Bir SON olmadigini dusundum her zaman…Oylesine inanmak istedim kendi icimde. Belki reankarnasyona inandigimdan, belki de her gidisin aslinda yeni bir gelis olmasina inanmanin yani sira gidenlerin ruhunun ogrenilmesi gerekini ogrendigini ve misyonunu tamamladigini dusundugumden cok da icsellestirmedim bu durumu pek cok zaman… Yuzeysel kaldi OLUM denen sey benim bunyemde. Belkide yasamlarin cogu zaman sadece nefes alip vermekten ibaret oldugunu bilmemden ve bundan hoslanmadigimdandir. Sadece nefes alip verilerek yasanan, bundan otesi olmayan bir yasam yasanmayabilirdi ne de olsa…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Onunla, yani olumle ilk yuzlesmem cok kucukluk yillarima rastlar, benim jenerasyonumun ve oncesinin hatirlayacagi uzere hani su hala evlerimizin bahcelerinde oynadigimiz yillara… En buyuk keyifti o yillarda… Mahallenin tum cocuklari toplanir bir bahcede cesitli oyunlar oynardik. O yillarda henuz bizim yaslarimizda sinif, kimlik, kultur ayrimi yapilmayan yillardi Turkiye'de… Herkes esitti yani o bahcede. Sanirim daha henuz ilkokula bile baslamamistim. Bir bayram gunuydu, kurban bayrami… Oturdugumuz apartmanin icinden yukselen yogun bir agit sesiydi beni ilk olarak irkilten. Daha sonra aglamalar, bagiris, cagiris geldi arkasindan… Pat diye babasi soyleyiverdi birden: 'Nazmiye oldu'… Nasil da kolay soyledi diye gecirmistim icimden. Olan biten suydu. Nazmiye bizim kapicimizin benim yaslarimdaki kiziydi. Oldukca zeki, hazir cevap, tez canli, hizli hizli konusan, cabuk cabuk dusunebilen,gulec ve hirsli bir kizdi. Komsularimizdan biri o bayrami gecirmek uzere yazliklarina giderken Nazmiyeyi'de kizlarina bakmasi icin yaninda goturmek istemisti. Simdi tam olarak hatirlamiyorum ama ya giderken ya da donerken trafik kazasi gecirmisler ve arabadiklerden sadece Nazmiye hayatini kaybetmisti o kazada. Yoklugu ya da artik bahcede oynayacagimiz oyunlarda olmayacak olmasi icimi acitsa da, bu acidan daha cok annesine babasina sinirlendigimi hatirliyorum o kucuk aklimla. Para icin kizlarini gonderdiklerini dusunmus, sonraki agitlar ve aglamalari sahte bulmus kizmistim kendi icimden. Iste olum denen seyle tanisma anim boyle olmustu.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Sonrasinda ise bir ic yanmasi hatirliyorum…Dedemin olumuyle.. Annemin babasi… annemle babamin milyon kere bosanip barismalarinin arasinda dedemin varligi benim icin cok onemliydi bunu hatirliyorum onu ilk dusundugumde. Bir de, bir erkegin yaninda sanirim 'huzur' la ilk tanismama sebep kendisidir. Cocukken babama cok asiktim evet. Ama bilirsiniz 'ask' in icinde hep bir huzursuzluk vardir nedense. Kaybetme korkusu, adamin hercai davranislari, sizden baska birilerinin de hayatinda olmasi endisesi falan filan. Oysa bir erkegin yaninda huzuru hissetmek farklidir. dedem bana bu duyguyu yasatan ilk erkek olmustu hayatimda…. </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Bir kutlamadaydik o gece… Benim dogum gunumun hemen ertesiydi ama dogum gunum de kutlaniyordu iste. - Neden oyle bir yerde neden bunu kutluyoruz orasi muamma tabii ki hala benim icin. Her neyse..- Surmeli oteli vardi o zamanlarda. Surmeli Otelinde, Sibel Egemen denen bir kadin vardi bi zamanlar Turkiye'de o sahne alirdi… Cok neseli ve guzel bir aksamdi… Sonrasi mi..</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Sonra eve dondugumuzde kapiyi acisimizi ve telefonun aci aci calisini, bir de annemin telefona cevap verdikten sonraki feryadini ve yuz ifadesini hatirliyorum… bir de dedigim gibi icimin yanmasini…Dedemin olmus oldugunu dayimlarin evine vardigimizda ogrendik. Dedigim gibi olumle ilgili hicbir alip veremedigim yoktu ama dedem dunyada tanidigim en iyi insandi ve onun yalniz basina bir evde kimse olmadan, anneannem onu terkedip Israel'e gitmisken, gitmeden dedemin en kucugu ama en degerlisi annemi de dedeme karsi doldurdugundan, annem de ona yuz cevirmisken, kendisi evine yemeklik alirken komsulari da belki ihtiyac duyar diye kendine ne aldiysa onlara da alan biri olmasina ragmen komsulari o olurken yaninda degilken, herkese yardim etmek isteyen biri olmasina ragmen eve giren polisler tarafindan olmus olmasina ragmen hunharca polisler tarafindan soyulurken yardim ettiklerinden hicbiri yaninda yokken olmus olmasi canimi acitmisti. Belkide bu dunyada iyi kalpli insanlarin daha az yasadigina beni ikna eden ilk insandi. Yani yine 'olum'den cok onun olme bicimi ya da olumunden sonra geride kalanlarin davranis ve tutumlari beni etkilemisti yine. Mesela onu terkedip giden anneannemin eve dondugunde kapiyi actigimizda birden feryat figan "yakup neredesin ben geldim" diye bagarirken hissettigim sahtekarlik beni dedemin olmus olmasindansa ona yapilan 'sahtekarlik' daha cok etkilemisti... </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Hayatimda sonrasinda aileme yakin diyebilecegim daha sonraki olumler ise diger dedem yani babamin babasi ve babaannemin olum haberini alisimla gerceklesti. Annem ve babam ayrildiktan sonra sevgili babam cok 'enteresan' bir kisilige sahip oldugundan en az onun kadar ' enteresan' ailesinin benimle gorusmesini yasaklamisti. Dolayisiyla annemle babam ayrildigindan beri onlarla gorusmuyordum. Sadece tek bir gun hatirliyorum, okula gitmek uzere dolmus beklerken babaannemle yuzyuze gelmistik. Beni gordugunde kafasini cevirmisti. - Gerci buna o ailede yabanci degilim cunku ondan once babam da ayni seyi yapmisti, gerci annemin ailesinde de buna yabanci degilim zira ayni seyi, annem babamla bosandiktan sonra belki onun yardimina ihtiyac duyar endisesiyle annemle konusmayi kestigi zamanlarda dayim da yapmisti bana. Bizim ailede bu bir gelenek anlayacaginiz. :)Boh! Aile mi dedim ben???- Her neyse konumuza donelim. Ilk haber babamin babasiyla ilgili olarak geldi. Hastanede oldugunu ve olmeden beni gormek istedigini soylediler. Gitmedim…Gitmek istemedim… Gidemedim… Belki pek cogunuz beni suclayacaksiniz ama gercekten tam gelisme donemimde en ihtiyac duydugum zamanlarda, istenmedigim bir evde yasarken benim varligimin bile umrunda olmadigini hissettigim birinin vicdani hesaplasmasini yasarken beni kullanmasini istemedim dogrusu. Hesap neyse verilmeliydi giderken ve otesi beni ilgilendirmeZdi! Dolayisiyla bu olum beni hic mi hic etkilemedi. Hayatinizda var olan sey eger artik yoksa eksikligi hissedilir, oysa hayatinizda varligi hic hissedilmemisse o zaten yoktur ve oldugunde de eksikligi duyulmayacaktir. Hatta daha da oteye giderek; sokakta yanlislikla arabalarin carptigi kuslara, kedilere, kopeklere ya da yolda yururken yanlislikla ezdigim karincalara daha cok uzuldugumu ve onlarin, dedemin olumunun aksine gercekten icimi acittigini soylersem hic de ileri gitmis olmam. Babaannem'in olumunu ise yine bir sekilde sadece duydum. Otesi olmadi. Bu iki olum kendi insanligimi sorgulamamdaki en buyuk etkenler oldu. Cunku genel gecer etik kurallar icerisinde en azindan icimde, kalbimde, ruhumda birseyler hissetmeliydim ama hissedemedim ve bundan dolayi acaba insanligimi mi yitirdim diye cok sorguladim kendi icimde. Simdi bugun donup baktigimda, onca icsel sorgularima ragmen, kesinlikle yine olsa yine ayni seyi yaparim diyorum. Herkesin 'yapma bak ileride vicadan azabi cekersin' nidalarina ragmen vicdani yonu yuksek biri olduguma emin olmama ragmen kesinlikle vicdan azabi cekmiyorum. Ne yazik ki bu iki insan hayatimda yer etmemisler kibarca boyle diyelim.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Ve bugun… </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Bugun annem bana kotu bir haber verdi ne yazik ki… Israel'de yasayan teyzesi, nam-i deger 'Tanti Klara' ne yazik ki aramizdan ayrilmisti…. </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Sok oldum… </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Canim acidi… </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Icimde tarifsiz bir bosluk olustu… </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Aile kavrami benim hayatimda hep cok onemli bir yer tutmustur - cok erken kaybettigim, ya da zaten hic sahip olmadigimi anladigimdan- Ailem diye sayabilecegim cok insan olmadi benim hayatimda. Bir annem vardi her zaman. Ama bir de arka planda bana gercek teyzemden ya da dayimdan daha ozenli davranan ve iste benim 'ailem' dedigim iki insan daha olmustu hayatimda annemin teyzesi ve dayisi. Simdi onlardan birinin artik hayatta olmadigini ogrendim. Bu nasil anlatilir bilmiyorum. Tarifsiz bir duygu icimdeki simdi. Bir yanimin ici yandi diger yanim ise hala gulumsuyor, neden mi? Cunku o oyle bir kadindi ki butun hayati acilar icinde gecmesine ragmen 'hersey guzel olacak' diyerek, ici kan aglasa bile etrafta kahkahalarla dolasti hep. Cok sevdi, cok sevildi hep. Bu yuzden onu gulumseyerek hatirladim yeniden. </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Onu en son, bundan 7-8 sene once gordum. En son gorusmemizde ben hala 20'li yaslarimin isyankarligi ile yasadigim ortamin beni nasil bir cikmaza surekledigini anlatirken, o bana bir yandan yemege doyamadim ' borekitas'larini yaparken bir yandan da beni ne kadar iyi anladigindan, benim dusunduklerimin dogru oldugundan AMA bugun boyle yasaniyorken YARIN in benim icin cok guzel olacagindan bahsediyordu sen kahkahalariyla…. O yaslarda ihtiyaciniz olan belki en onemli sey empati oluyor. ve bu kadin yuzlerce kilometre otede yasamasina, beni pek de iyi tanimamasina, hatta kendi hayati gercek acilarla dolu olmasina ragmen, yegeninin 20'li yaslardaki isyankar kizina bir nevi 'GERCEK teyzelik' yapiyordu. O gun, o mutfakta konustuklarimiz onunla benim aramda bir sir olarak kalacak tabii ki ama o konusma ile ilgili olarak tek soyleyebilecegim bana ilk defa o yasimda aslinda bir 'AILEM'oldugunu ILK DEFA hissetiren bir konusmaydi… </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Cok aci cekti hayati boyunca…Ama hep gulumsemeyi tercih edip hep iyi gunlerin gelmesini umut etti o. Simdi umarim yeni yerinde gulumsemeleri gercege donusmus huzur icinde uyuyordur.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Sevgili Tanti Klara icimde simdi tarifsiz bir aci var… Biliyorum ki bir sure bu huzun devam edecek ama biliyorum ki sen hep icimde yasayacaksin, o guzel kahkahalarinla… Seni inan cok sevdim teyzecim… Her zaman da cok sevecegim…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; "><span class="Apple-style-span" style="color:#CCCCCC;">Sevgili teyzemmmm… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 12.0px Verdana; color: #101010; min-height: 15.0px"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3312704479389849325?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-18184462408005274352010-09-01T01:28:00.003+03:002010-09-01T01:40:30.537+03:00Gecenlerde, kalbini cok kirdigimi bildigim eski bir sevgiliye yazdim sizinle de paylasayim istedim. <div><br /></div><div>Ucunu acik biraktigim halkalardan hic hoslanmiyorum...Yarim biraktigim islerden, okumayi surdurmedigim kitaplar oldugunu bilmekten ya da seyretmeyi yarim biraktigim filmlerin varligindan... En onemlisi ise kalbini kirip birakip gittigim kisiler... Iste bu sebeple ucu acik ne varsa kapatmayi seviyorum ben. 'Tamam'lanmis hissi yaratiyor ve bu muthis bir huzur veriyor bana. Tam da bu nedenle eski sevgiliye sunlari soyledim iste:</div><div><br /></div><div>Dedim ki iste hayatimin en kisa hikayesi...</div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande';font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:12px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:16px;"><br /></span></span></span></span></div><div><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Verdana; ">‘<b>Yaptıklarından utanmıyor musun?</b>’ dedi Tanrı..<span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><br /></span>-Çok utanıyorum, dedi adam..<span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><br /></span><b>Tanrı:</b> -Utanıyorsan sorun yok, çıkabilirsin..<span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><br /></span><b>Adam şaşkınlıkla:</b> - Cehennem dedikleri bu kadar mı?<span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><br /></span><b>Tanrı:</b> -Utanmayı biliyorsan, bu kadar..</p></div><div>Ben utanmayi biliyorum... Birak bana kendi cehennemini yaratmayi... Gel kapatalim bu halkanin ucunu... Hayat o kadar kisa ki.... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-1818446240800527435?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-88618218156363458772010-08-11T02:16:00.006+03:002010-08-11T03:01:15.208+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TGHeRExWwPI/AAAAAAAAARU/C0xGdnUXZVI/s1600/images.jpeg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TGHeRExWwPI/AAAAAAAAARU/C0xGdnUXZVI/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503924604543353074" /></a><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span><div><i><b><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Gectigimiz 3 ayda kisa kisa biriktirdiklerimden bazilari:</span></span></b></i></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color:#4f4e4f;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Mutsuzluklar vardir hani bazi, basindan belli</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color:#4f4e4f;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Gulumserken bile aci cektigin mutlu anlar bir de…</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Bilirsin gelecekleri…</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Onceden hissedersin.</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sessizce beklersin sadece kosende..</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Kim anlarki bu yalnizligi</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">bu kargasada</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">karmasada...</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Bedenim ruhuma dar geliyor cikamiyorum icinden</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Beynimde kocaman bir ugultu</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">kulaklarim duymuyor,</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">duymuyorum...</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Gozum gormuyor,</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">gormuyorum…</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ellerim hissetmiyor,</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">hissetmiyorum… </span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sevimli cumleleriniz kabuk baglamis yaralari ne denli unutturuyor saniyorsunuz?</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Peki ya nasil hissediyorsunuz geceleri?</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Geceleri seviyorum ben</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Seviyorum geceye ve gercege yakin durani</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Yine de bazen cok karanlik </span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ve bazen daha da cok bulaniyor sular...</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">❈ ❈ ❈</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Biliyorum… </span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Once sevgilere duvar orup </span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sonrasinda oturmus sevgisizlikten agliyorum.</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Cok uzaga gideceklerini, </span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Gittikleri yerden geri donmeyeceklerini biliyorum.</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Istenirse bir adim atilabilinecegini de.. </span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Ya da bilmiyorum…</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;"></span></span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">❈ ❈ ❈</span></span></p><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;font-size:100%;color:#4F4E4F;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:13px;"><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sadece varligi bile mutlu eden seyler vardir ya hani…</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Tepkisizce ozluyorum onu…</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Tepki vermekten cekiniyorum</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">'Asiri'ya kacacak korkusuyla</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">'Asiri' olan seyler hep samimiyetsiz gorunmustur gozume...</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sadece ozluyorum</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sadece yanimda olsa, </span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">oylece dursa</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">konusmasa</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">bakmasa</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">dinlemese</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">dokunmasa</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ama sadece olsa...</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">❈ ❈ ❈</span></span></p><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-family:Georgia, serif;font-size:16px;"><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">kimseye baglanamam ben dedigim bir anda beni cok da kendine baglayan adami ariyor simdi gozlerim, kalbim, ruhum, tenim, ellerim… </span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Ondan uzak kalinca anladim o benim herseyim oluvermis aslinda. Pek de ihtiyacim kalmamis geri kalanina. </span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">❈ ❈ ❈</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Benim anlattiklarimi dinle once...</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Uzerine sen ekle.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Senin sozlerinden ben dunyalari kesfedeyim yeniden.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sen gittin gideli ben simdi anlatamaz oldum</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Gel diye bekliyorum simdi yeniden anlatabileyim diye</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sen uzerine ekle diye</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Ben dunyalari yeniden kesfedebileyim diye</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sadece bekler oldum</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Gelmiyorsun ama iste, sen de, her ozlenen gibi.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">O zaman da ben, iki bardak sarap dolduruyorum kendime ve sana.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Icmesem de </span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Icmesen de..</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Duruyor oylece masamda.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Bakiyorum.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Seyrediyorum.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Duruyorum.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Susuyorum sadece.</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sessizlikler dolup tasiyor kadeh yerinde demlendikce...</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">❈ ❈ ❈</span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 14.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"></span></span></p><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; line-height: 19px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sessizce karsisina gectigi aynada; once kendi suretini mi silecek, yoksa isigi kapatip aynayi mi kiracak? Bunun kararini vermek hayatinin donum noktasini olusturacak besbelli!</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; line-height: 19px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Georgia, serif; font-size: -webkit-xxx-large; "></span></span></p><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 14px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 14px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">❈ ❈ ❈</span></span></p><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bugunlerde gunes vuruyor odama</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">acik pencereden...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">O da fazla geliyor bana!</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Duzluk, matlik, netlik ihtiyacinda cekilmez ruhum</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Okuyorum,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Izliyorum,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Dinliyorum cokca</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Anlatmaktan sikiliyorum </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Konusmak cok geliyor </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Susuyorum</span></span></div></span><p></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; line-height: 19px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#4F4E4F;"><br /></span></p></span></span></span></span></div><p></p><p></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-8861821815636345877?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-89272513658400818142010-08-11T00:40:00.003+03:002010-08-11T00:47:04.114+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TGHIaAwyh5I/AAAAAAAAARM/uACBD6vacsg/s1600/DSC00715.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/TGHIaAwyh5I/AAAAAAAAARM/uACBD6vacsg/s200/DSC00715.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503900568830248850" /></a><br /><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Oykucuye sorarlar:</span></span></span></div><div> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; color:#4f4e4f;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">-Oykulerinizde anlattiklariniz sizin bizzat yasadiginiz gercek hikayeleriniz mi diye?</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Oyku yazari dusunmeden hizlica cevap verir:</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">- Anlatilanlar sizin hikayelerinizdir hep… farkinda olsaniz da olmasaniz da...</span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Uzun suredir yazamadim bir turlu. Elim gitmedi bir turlu yazmaya hislerimi. Inisli cikisli bir ruh hali icerisindeydim sanirim. Kafam cok karisik, yuregimse suskundu.Yavaslamistim adeta.Cok yuklenmekten mi bu yavaslama… Dinginlik ihtiyaci</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Bilmiyorum</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Iyi geldi sadece susmak…</span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Simdiyse oykuye devam etme zamani....</span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">✎✎✎✎✎</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Gozlerim net gormuyor, gozlerimde biriken yaslarin etkisi olsa gerek tum bu bulaniklik</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">bogazimda bir dugum; yutkunsamda kurtulamiyorum…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Kulagimda cinlayan sozleri..</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Aklimda onunla gecirdigim dolu dolu 2 ay.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Her an... dakika dakika…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Paylastiklarimiz</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Annem...</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">…ve o son veda ani..</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">vedalari hic beceremedim ki ben</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">ciktim gittim her seferinde</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">ama bir parcami birakarak, bir parcayi alarak</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">hic biri bilmedi, gittim sandilar</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">ama ben her birinden bir parcayi yanimda goturdum giderken aslinda...</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Simdi hatirlayamadigim o sarki kulagimda </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">sanki icimden bir sarki soylersem hersey gececekmis hissi</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">sonra bir sessizlik hali</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">o koca salonda, onca kalabaligin arasindaki yalnizligim</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">korku mu</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">yalnizlik mi</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">ozlem mi</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">pismanlik mi</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">belirsizlik mi</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">hangisine daha cok agladigimi bile bilmiyorum</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">orada neden bulundugumu da…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">onca saat…gecmek bilmeyen...adeta her saniyesi icime isleyen…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">icimle ilgiliyim en cok…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">etrafla baglantim yok </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">cikardiklari korkunc ugultunun beni rahatsiz ettiginin farkindayim ama…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">bir de o dayanizlmaz kokunun...</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Basimda bir gurultu</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">cok sessiz…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Ani bir irkilis… Ismimi duyar gibi oluyorum sanki. Garip bir aksanla soylenmeye calisilan ismim.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Kucuk bir odanin icine oturtuluyorum. Bembeyaz duvarlar. fotografini cekip ayni zamanda parmak izini alan bir alet masada. </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">bir de eski model duran bir bilgisayar. Kac saatimi bu odada gecirdigimi animsiyamiyorum. Ilgilenecek detaylar bulmaya calisiyorum. Ama yok iste…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Aniden yeniden bir irkilis. Kapi aciliyor ve iceri koca cusseli bir polis memuru elinde kocaman bir dosyayla iceri giriyor.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Burada neden bulundugunuzu biliyor musunuz diye soruyor. Hayir diyorum ve saatime bakiyorum. Birden 4 saat gecmis oldugunu farkettigimde donup ben de burda 4 saattir neden bekletildigimi anlamaya calisiyorum diyorum.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">'Peki' diyor 'cikabilirsin'.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Ne yani bu kadar mi?</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Nasil? 'Cikabilirsin! sadece bu mu?'' </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">'haberiniz var mi 45 dakika sonra beni 2 aydir goremedigim kocama ulastiracak ucagi kacirmak uzereyim'</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Neden ordayim peki bana bunu soyleyecek biri yok mu?</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Kan basincimin yukseldigini ve sinirlenmeye basladigimi farkediyorum birden. En kotusu bu olur heralde diyorum kendi kendime.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Bir de olay cikarmam eksikti… Ses tonum yukselterek yeniden soruyorum: 'Biri bana burda neden oldugumu hemen soyleyecek mi?'</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">'Daha belli degil' diyor. 'Arastiriyoruz' .</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Boylece 2 saat daha geciriyorum. Surekli aglayarak…Aglamami durduramayarak. Ispanyol bir cift benimle iletisim krmaya calisip durumun kotu olmadigini bunun her seferinde ayni nedenden yillardir baslarina geldigini anlatiyorlar sakin sakin. Nasil Kabul edersinzi diyorum. Bu olacak is mi? Ozgurlukler ve insan haklari ulkesi Amerika dedikleri bu mu diyorum. Ozellikle de bagirarak soyluyorum bunu. Niyetim oradaki tum polislerin beni duymasini saglamak. Duyuyorlar da .6.saatin sonunda yeniden cagiriliyorum. Sonunda soyluyorlar. Gecen sefer burada kalisim vize suremi astigindan boyle bir islem yapiyorlarmis. Ondan sonraki 2 saat boyunca ara ara beni cagirip islemleri yapiyorlar. Sinirlerim iyice altust oluyor. Kendimi adi bir suc islemis biri gibi hissetmemi sagliyorlar. Sanirim bu bilincli yapilan psikolojik bir baski. Bunun disinda sacma sapan bir suru sey daha. Mesela ayakta durmak yasak kesinlikle oturman ve beklemen gerek. Tabii ben buna da uymuyorum. Oylece oturup bekleyemem ki. Surekli bir oraya bir buraya gidip geliyorum. Surekli oturup beklememi soyluyorlar itiraz ediyorum. Annemi ve kocami aramak istedigimi soyluyorum. Olur diyorlar. Anneme ulasip iyi oldugumu soylemek istiyorum ama telefonu acar acmaz sinirlerim bosaliyor ve aglayarak durumu anlatmaya calisiyorum ona. Sonra Pete'i ariyorlar. Telefon mesaja dusunce kisa bir mesajla benim onlarin gozetimimde oldugunu soyluyor telefonu kapatiyorlar. -Sonradan ogreniyorum ki tekrar onlara ulasmaya calismis ama kimse tek kelime soylememis ne orda olduguma dair ne de aradiklariyla ilgili bir bilgi vermisler.- Sonra bir daha kimseyle iletisim kuramiyorsun yasak. Sorgun ne kadar surerse o kadar sure boyunca kimseyle konusamazsin.</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Sonrasi… </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">sonu gelmez icsel sorgulamalar…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Kendini suclamalar</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">baskalarini suclamalar…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">belki de olmamasi gerekirdi demeler</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">ic gecirmeler</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">ice donmeler</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">duygusal hesaplasmalar</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Neden benim basima geliyor sorgulamalari</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Hissettigim en guclu kotu duygu 'YALNIZLIK'ti; burasi kesin… Yapayalnizdim. Gercek ve cok derin bir siziydi hissettigim. Hani bicagi saplamislar mideme de surekli ceviriyorlarmis da ben olmeyip can cekisiyormusum gibi. Kaniyorum farkindayim elimi mideme goturup acilan deligi icgudusel bir hareketle kapatmaya calissam da acik bir yara olarak kalacak belli. Sanirim en cok dokunan da bu oldu. Guvenebilecegim hicbir kimsenin, hicbir seyin hayatimda olmamasi… </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Uzun saatlerin sonunda tekrar beni cagiriyorlar. Bu sefer onume bir suru kagit koyuyorlar. Bunlari okuyup imzalamam gerektigini soyluyorlar. Sacma sapan bir suru ayrinti ile dolu kagitlar. Hicbirini dogru durust okumadan imzalamak istiyorum ancak konu onemli. Sonradan karsima dikilip beni suclayabilecekleri acik bir nokta varmi iyice anlamay acalisiyorum. Imzalayip uzatiyorum karsimdaki gorevliye. Oysa bana gulerek simdi biraz daha beklemen gerekeck diyor. Hala neden bu kadar cok bekletildigimi anlayamiyorum. </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Tam 8. saatin sonunda beni tekrar bir odaya aliyorlar. Ellerinde benimle ilgili bilgilerin oldugu koca bir dosya yine….Anlayamiyorum benimle ilgili bu kadar kalin bir dosya icerisinde ne olabilir ki? Diyor ki bana, aslinda kanunlara dayanarak benim hemen simdi sinir disi edilmem gerekiyormus ancak insiyatif kullanarak bana inandiklarini ve guvendiklerini gostermek icin 1 ay burada kalmamam izin vereceklermis. O anda saldirmak ve her yerini parcalamak istiyorum onun cunku artik sinirlerim harap olmus durumda. 10 saatlik uykusuz yolculuk sonunda 8 saat gozaltinda olmak ve bunun uzunca bir suresinde neden orada oldugunu anlayamamak, bundan sonraki binecegim ucagi kacirmis olmak, annemle Pete' le konusamamis olmak, valizlerimin kaybolmus olmasi…ve sonunda suratima, hicbirsey olmamis gibi rahat rahat gulumseyen ve bana cok da buyuk bir 'iyilik' yaptigini gozume sokmaya calisan bir adam. </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Kisaca dayanilmazdi… Sonrasinda kendi ucagimi kacirmis oldugumdan sabaha kadar diger ucagi beklemem gerektigini ogreniyorum. Hic uyumadan gecirilen onca zaman ve dahasi… Havaalaninin icinde bir ordan bir oraya dolasiyorum amacsizca. Sonra icimi isitacak birseye ihtiyac duydugumu farkediyorum. Annemi ariyorum once. Onun konusmak oyle iyi geliyor ki… Kendimi yeniden emniyette hissettigimi farkediyorum. Sonra da kocami ariyorum. Uzun sure aglasiyoruz telefonda basimiza gelen su seylere kiziyoruz. </span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Sonunda sabahin ilk isiklarini goruyorum ve mutlu hissediyorum yeniden…. Kocama ulasmak uzere ucaga bindigimdeki duygularin tarifi ise imkansiz sanirim…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">Devami az sonra...</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-8927251365840081814?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-88536201375519275202010-04-22T09:06:00.005+03:002010-04-22T09:15:52.372+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S8_pQPEQSNI/AAAAAAAAARE/rCM7lfDgTMA/s1600/images.jpeg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 135px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S8_pQPEQSNI/AAAAAAAAARE/rCM7lfDgTMA/s200/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462841338155256018" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Hayatimin en zor zamanlarimdan birini gecirdim sanirim o kapidan cikarken… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Bu kadarina hic hazirlikli degilmisim...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Simdi ucaktayim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Bu sefer donus yolundayim..</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Elimde sevgilimin bana siirler okudugu kitap ve icinde bana yazdigi veda notu…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Aslinda uzun zamandir, belli bir tarih belirtmesek de konusuyor, tartisiyorduk benim Turkiye'ye yolculugumu. Hatta oraya donmenin ve bir sure orda kalmanin bana iyi gelecegini dusunuyorduk her ikimizde. Annemi, dostlarimi, arkadaslarimi cok ozlemistim ve onlarla vakit gecirmenin ve ozlem gidermenin bana iyi geleceginden bahsediyorduk. Sonucta cok hizli ilerleyen ve kisacik zamanda cok fazla sey yasanan bir iliskiden basimi kaldirip nefes almam gerektigini dusunuyordum ben de acikcasi.Biraz da is meseleleri falan vardi tabii halledilmesi gereken. Bir yazarla birlikte hayati gecirmeye karar verdiysem, bu iliskinin maddi sureclerini ve buna bagli meselelerini de benim dusunmem gerekiyordu ne de olsa. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Dolayisiyla nerden bakilirsa bakilsin Turkiye'ye geri donmem iyi bir fikir ve daha da otesi yapilmasi gereken birsey gibi duruyordu onumuzde.Sadece kesin bir zaman belirleyemiyorduk her ikimiz de. Nedense belirlemeye calistigimiz her tarih, bizim icin cok kisa, yapilmasi gereken diger hersey icinse cok uzun geliyordu…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Bundan 3-4 gun once artik bilet almanin vakti geldi diye dusunup internete girdigimde ve o bileti aldigimda ise yasayacagim seyin bu kadar farkinda degildim aslinda. Son gunler nasil gecti anlamadan ucagimin oldugu sabah bir anda gelivermisti ve biz kocamla son saatlerimizi yasiyorduk artik iste. O sabah uyandigimda bir sonraki sabah yanimda o olmadan uyanacagimi dusunmek kalbimde hissettigim ilk aci oldu sanirim. Her ikimiz de gozumuzu actigimizda ilk yaptigimiz sey birbirimize sikica sarilmak olmustu ve bana yine hala biletimi degistirmek icin vaktim oldugunu, yaninda kalmami istedigini soylediginde ise ikinci bir aci saplandi kalbime. Cunku aslinda ben de ondan hic ayrilmak istemiyordum. Iste yine 'her secim bir vazgecistir aslinda' gercegi ile yuzyuzeydim. Bir seylere karar verirken nelerden vazgectigini hesap etsen bile o gun geldiginde yine de icinde bir aci, bogazinda bir yumru, gozlerin kancanagi olmus bir bicimde karsiliyorsun o gunu iste… Nasil hazirlanirsan hazirlan bu boyle…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Bu sabah kalkip hazirlanmaya basladigimda artik gercekten sevgilimden ayrilacagim gercegi icime o aciyi yerlestirmisti iste. Sevgilim ise yine beni rahatlatmaya calisan o gulmsemesiyle sanki her gunku sabahlarimizdan birini yasiyoruz gibi davraniyordu. Benim bir tarafim buna bozulsa da onu artik tanidigimdan bunu dogal karsilamaya calisiyordum. Ne de olsa o en zor zamanlarda kendisini iyi hissetmek icin basina gelen kotu seyleri dusunmemeyi secen, o kotu durum yerine kafasinda guzel seyler kurgulayan ve sanki hicbirsey olmamis gibi durumu atlatmayi basaran, bu sayede de hep mutlu kalmayi becerebilen biriydi. Yani benim tam aksime dramalardan uzak duran biri… Ancak beni havaalanina goturecek olan taksinin kapimizda korna caldigini duydugumuz anda birden hersey degisiverdi onun icin de… Birden kalkip kapiya dogru ilerlerken durdu ve hizla bana dogru geldi ve birbirimize oylece bir sure sarildik. Ne kadar sure gecti tam bilmiyorum ama birden kendime geldigimde ikimizde hickiriklarla agliyor ve daha da siki sarilmaya calisiyorduk, sanki hic birakmamak istercesine. Kimsenin benim icin bu kadar agladigini hatirlamiyorum hayatimda, ustelik de duygularini yuzeysel yasamayi tercih ettigini dusundugum birinin boylesi bir tepki verebilecegi hic aklima gelmezdi gercekten. Sanirim omrum boyunca o ani hic unutamayacagim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Simdi ucakta bana yazdigi veda notunu okudugumda onunla evlenmekle ne kadar dogru bir karar verdigimi birkez daha anliyorum. Bir turlu gozyaslarimi durduramiyorum ve keske ucaktan indigimde yine ona sariliyor olabilsem diyorum. Ancak biliyorum ki dunyanin bir ucunda cok sevdigim kocamla herseyi geride biraktigimi sanarak gecirdigim onca ayin sonunda gorunen o ki basladigim noktaya geri donuyorum ama bu sefer yeni bir 'ben' olarak ve ne yazik ki cok sevdigim kocami geride birakarak … Turkiyeden ayrilirken geride biraktigim herseyi cok ozlemis olmama ragmen, yine de bir tarafim bu yolculugun kisa sureli olmasini diliyor….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">PS: Aslinda bu yazi ucakta gelirken kaleme almis olmama ragmen ancak simdi upload edebildim </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-8853620137551927520?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-43490949567383645412010-04-11T00:33:00.004+03:002010-04-11T00:36:01.995+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S8DvOWP6WYI/AAAAAAAAAQ8/ips8gL7Mjnw/s1600/1157023054xF9BV1.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 197px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S8DvOWP6WYI/AAAAAAAAAQ8/ips8gL7Mjnw/s200/1157023054xF9BV1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5458625778142566786" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:13px;"><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Zamana direnmek ne mumkun…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Geciyor hersey zamanla...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Zamana yenik dusuyor hersey...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Sen de geciyorsun, gecistiriyorsun zamanla.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Ogreniyosun direnmemen gerektigini, bazen direnmenin belki de herseyi daha cok anlamsizlastirdigini.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Direnerek karsi koymayi becersen bile artik elde ettiginin senin icin bir anlami kalmayacagini; bunun bir kazanctan cok kaybedis oldugunu gorebiliyosun zamanla.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">O kadar cok uzuluyorsun ki direnmenin yolunda, artik akintinin yonunu cevirmis olsan bile bu bir sevinc yaratmiyor icinde. O kadar cok iliklerine isliyor ki acisi direnmenin, gucun kalmiyor artik zaferini kutlamaya... </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Hayata 'oradan' bakma zamani...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Simdi ilkbahar geldi ya cocuksu bir sevinc icimde… Bahar geldigi icin mi ben boyleyim yoksa kendi sonbaharimi bitirmek istedigimden mi bilmiyorum ama karsi durmuyorum artik akan zamana ve direnmemeyi seciyorum bu sefer...Ve belki de bir cocugun gozleriyle bakiyorum yeniden hayata. Eger bir gun yolunu kaybedersen bir cocugun gozlerinin icine bak, cunku bir cocugun bir yetiskine her zaman ogretebilecegi 3 sey vardir der <b><i>Paulo Coelho</i></b>;</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">1.- Nedensiz yere mutlu olmak.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">2.- Her zaman mesgul olabilecek birseyler bulmak.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">3.- Ve en onemlisi, elde etmek istedigi sey icin var gucuyle dayatmak.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'">Bunu bana ozellikle bu siralar hatirlatan ise yanimdaki hic buyumeyen cocuk; sevgilim…</p></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-4349094956738364541?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-68569583768591302712010-04-07T05:38:00.005+03:002010-04-07T05:45:31.789+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S7vxFRuudRI/AAAAAAAAAQs/D4dcM_szvWo/s1600/2799019.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S7vxFRuudRI/AAAAAAAAAQs/D4dcM_szvWo/s200/2799019.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5457220446450513170" /></a><br /><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Hava sanki bahar olmasina inat fazlasiyla sicak... Hatta bunaltici... </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Kafamda Miles Davis yorumuyla 'autumn leaves' in notalari donup duruyor.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Yuruyoruz birlikte...</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Eli elimde…Eleleyiz yani…hic konusmadan yuruyoruz sadece. </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Ben hem sicaktan, hem icimdeki 'bosluktan', sikintiliyim biraz, ve tabii ki bu yuzume de yansiyor.</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">O da farkinda, ama caktirmamaya calisiyor, anlamamis gibi yapmaya devam ediyor.</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Sormuyor, sorgulamiyor… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Arada bana kacamak bakislar atiyor sadece. Bense hic orali olmuyorum, ya da olmuyormus gibi yapiyorum diyelim. Cunku bir yanim farketsin istiyor sikintili oldugumu. Ilgilensin istiyorum. Ilgi cekmeye calisiyorum cocuk gibi. Bunu son zamanlarda cok sik yapiyorum. </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Yurumeye devam ediyoruz oylece susarak. <b>Louis Aragon</b>'un soyledigi gibi </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><i><b>"soylenmeyen sozlerden korkuyorum </b></i></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><i><b>korkuyorum hizli ve yavas zamandan"</b></i></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Tam da bu hissettigim iste… zaman cok yavas geciyor benim icin ama ayni zaman da bir o kadar hizli ve bu korkutuyor beni. Hic birsey soylenmeden cok sey dusunerek geciyor zaman…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Sonra bir an duruyor bana donuyor 'senin mutlu olman icin ne yapabilirim?' diye soruyor. Dona kaliyorum, beklemedigim bir sekilde yaklasiyor cunku. Oysa ben 'neyin var?,nicin boyle yapiyosun? neden boylesin?nicin bu kadar mutsuzsun?… ' falan gibi ahret sorulari bekliyorum ki karsiliginda 'yok biseyim' deyip aslinda daha cok konuyu uzatip onu da en az kendim kadar sinir edebileyim istiyorum. Sonra o daha cok ustume dussun daha cok sorsun falan diye bekliyorum. Oysa o pat diye konuya ortadan giriyor. Biliyor aslinda cunku, o anda beni en cok mutlu ve en cok mutsuz edebilecek tek kisi o. 'Bunun farkindayim' diyor yani bana. Cevap vermiyor sadece soguk bir sekilde gulumsuyorum. Sonra yine pat diye baska bir sekilde vuruyor beni ' zamani geri almak ve tum bu olanlari yasanmamis saymanin disinda ne istiyorsan soyle onu yapayim yeter ki sen mutlu ol' diyor. 'Cunku ben seninle evlenmis olmaktan, senin karim olmandan, seninle cocuklarimiz olmasini hayal edip bir aile kurmaya calismaktan cok mutluyum ve bunun degismesini hic istemiyorum bu yuzden zamani geri almam ama onun disinda su anda neye ihtiyacin varsa soylemen yeterli' diye ekliyor.</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Dusunuyorum ben de; zamani geri almak ve tum bu olanlarin yasanmamis olmasini ister miydim diye… Cok kisa bir zamanda tanisip evlenmis olmamiza, O'nun normalde asla katlanamayacagim bir suru davranisi olmasina, O'na cok kizmama, beni cok sinirlendirmesine, vermek zorunda oldugumuz tum mucadeleye, basimiza gelen olmadik seylere, yasadigimiz onca sikintiya, kisaca herseye ragmen yine de zamani geri almayi ben de istemezdim. Ancak benim sebebim onunkinden daha farkli. Hayatim boyunca hic ozel bir sey yapmadan, beni bu kadar sevdigini hissettiren baska biri daha olmadi ve sadece bir an icin bile olsa bu sevgiyi hissetmek ugruna yine olsa yine yaparim diye dusundum.</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Cogu kimsenin dusundugunun aksine artik ben de <b>Elif Safak</b>'in ask tanimina inaniyorum galba. " <i><b>Her hakiki ask hikayesi umulmadik donusumlere yol acar. Ask bir milat demektir. Sayet 'asktan once' ve 'asktan sonra' ayni insan olarak kalmissak, yeterince sevmemisiz demektir. Birini seviyorsan onun icin yapabilecegin en anlamli sey degismektir</b></i>" Simdi kocamin tabiriyle biz de 'adjustment' yapma donemindeyiz birbirimiz icin ve bence birbirimiz icin yaptigimiz tek ve en anlamli sey bu gercekten bu siralar; yani birbirimiz icin degismeye calismak… </p><br /><p></p><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;font-size:100%;color:#4F4E4F;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:13px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-6856958376859130271?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-56848228065858754202010-03-31T23:08:00.002+03:002010-03-31T23:21:43.774+03:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Carpildim… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Tarifi pek de mumkun olmayan bir sey cok feci carpti ve henuz toparlayamadim. Bu oyle birsey ki daha once yasananlara hic de benzemiyor. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">İnsanın kalbini büker ya hani bazi seyler… Acidan daha fazladir sanki yasanan. Kalbi sikisir, etinden et kopartilir sanki. Hani sanki insani alir da kendi icine sikistirir, adeta hapseder kendine… Kimseyle konusmak istemez, kimsenin anlamayacagini dusundugunuz anlardir bunlar. Icinize susarsiniz caresizce… Oyle birsey iste…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Son iki haftadir boyle bir sikistirilmis, acitilmis, kanatilmis yani cok feci carpilmis bir ruh hali uzerimde. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Darmadumanim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Karman corman belki de…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Toparlayamiyorum bir turlu.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Canim aciyor, nefes alamiyorum… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Gozlerim kan canagi ama agliyamiyorum artik; dusunemiyorum da ustelik…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Tek bildigim kalbimin artik sesini kestigi ve beni mantigimin ellerine teslim ettigi.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Mantigimin ise beni dusundugumden daha farkli yollara surukledigi.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Biri elini uzatsa burdan alip yukari aydinliga cikarsa beni diyorum. Ancak kimsenin birsey yapamayacagini da biliyorum. Sorumlusu da benim, suclusu da…Kim ne yapabilir ki bana benden baska?…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Hayatin tikanip kaldigi bir andayim yani…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Iste boylesi anlarda, dunyanin basima yikildigini hissettigim zamanlarda yani birsey olsun kafam dagilsin istiyorum.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Sanirim canim memleket havasi cekti biraz, memleketimin insanini istedim yanimda, deniz havasi istedim, bogaz tuttu burnumda.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">En sevdigim meyhaneme gitmeyi, tanidik bir mekanda gulen gozler, acilan kollarla kucaklanarak karsilanmayi istedim. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Her zaman oturdugum masamda oturmayi ve tanidiklarin birbir gelip masama oturmasini istedim. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Gelen gecene selam vermeyi ve her gecenin yuzundeki ifadeden ne kadar sevildigimi hissetmeyi istedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Mezelerle dolu bir sofrada bir duble rakim, karsimda en sevdiklerim sohpet etmek istedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Beni cok sevdigini bildigim 'usta' nin ben bir sey soylemeden sevdigimi bildigi ve yeni yaptigi mezelerle masami donatmasini ve gelip masama ugrayip sonra isine donmesini istedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Mezeleri yemekten baliga yer kalmasin ve ben bunun icin hayiflanayim sitedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Sonra sohpet ilerlesin once aglasalim sonra guluselim istedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Birlikte paylasalim paylastikca acilar azalsin keyfimiz artsin istedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Yaralarim kendi kendine o bir gece de kapansin ve sanki hicbirsey olmamis gibi ben hayatima o masadan kalktigim anda devam edebileyim istedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Yarini dusunmeden sadece ama sadece o anin tadina varalim istedim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Bu dusuncelere daldim gittim… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 16.0px; font: 12.0px Verdana">Sanirim bir bilet almanin ve eve ugramanin vakti gelmis…</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-5684822806585875420?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-67539627494219576682010-03-23T06:34:00.003+02:002010-03-23T07:49:51.330+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S6hFCP9jCQI/AAAAAAAAAQk/F1eO7_BvtpE/s1600-h/13304w_dali_lights_dream.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 139px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S6hFCP9jCQI/AAAAAAAAAQk/F1eO7_BvtpE/s200/13304w_dali_lights_dream.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451683253878720770" /></a><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Kelimelerin kifayetsizligi yapisti yakama bu siralar… Ne yapsam olmuyor, bir araya getirmekte zorlaniyorum kelimeleri. Hislerimi cumlelestiremiyorum bir suredir. </span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Kelimeleri severim oysa ben. Oynamasi kolaydir onlarla. Iclerinden istediklerini secer bir araya getirir, hosuma gitmeyen dunyanin aksine kendi dunyami kurgularim kelimelerimle… Oyunlar kurarim kelimelerimle, sadece benim sevdigim oyunlar olur genelinde...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Olmuyor ama iste bu sefer oyunum bozuluyor her seferinde. Yilmadan yeniden basliyorum, beceremiyorum. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Dugum dugum bogazim, yutkunamiyorum… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Gozlerim kipkirmizi ama tek damla goz yasi akmiyor artik sanki kurumuslar… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Icim parca parca… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Dagilmisim…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Bazi an'lar vardir… Sadece o an kalsin, o an yasansin istersiniz. Bitmesin, gecmesin diye dusunursunuz. Mutlu oldugunuz o ana siki siki sarilmak istersiniz. Bilirsiniz cunku, o an gectiginde 'gercek' dunyadir sizi kavrayacak olan… O hic girmek istemediginiz 'dunya'.. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><b><i>" Mutluluk vucut icin yararlidir ancak zihinsel gucleri gelistiren, uzuntudur "</i> der Marcel Proust</b>. Cok da dogru soyler aslinda. 'Adam'olmanin yolu bu uzuntulerden geciyor biliyorum; onlara karsi ayakta kalabildikce gucleniyor insan. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Daha guclu cikmaliyim yeniden ve uzuntulerime daha siki sarilmaliyim aklen ve ruhen olgunlasmami sagladiklari icin!</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Hikayemi daha fazla yormamak adina, hem de kelimelerimle bir turlu oynayamadigim icin burda sonlandiriyorum ve bu sefer oyunu terkediyorum…</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-6753962749421957668?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-77524810765323267812010-03-17T03:30:00.012+02:002010-03-17T05:26:08.130+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S6AxZDQHYZI/AAAAAAAAAQc/PJJ85EXRjlE/s1600-h/2061.gif"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S6AxZDQHYZI/AAAAAAAAAQc/PJJ85EXRjlE/s200/2061.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5449409855557689746" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Kisa Kisa:</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'">✔ </span><b><i>Omer Hayyam</i></b>'in cok sevdigim dizelerinden biridir:</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"></span><i>Sarhoş oldum mu aklım azalır...</i><span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><i><br /></i></span><i>Ayıldım mı sevincim dağılır...</i><span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><i><br /></i></span><i>Ne sarhoş ne ayık bir hal var ya?</i><span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><i><br /></i></span><i>İşte en güzeli öyle yaşamaktır!</i><span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana">Uzerimde boyle bir hal bu siralar… Anlamakta benim bile gucluk cektigim. Ne dun, ne de yarin var aklimda; sadece bugun. 'Birakma sakin bu ani' diyorum kendi kendime, 'siki siki tut'. 'Kacirma hicbir detayi, her kucuk imge aklinda kalsin'… ve ben bu hayata kadeh kaldirip 'serefe' diyorum simdi! </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Verdana"><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'">✔ </span>Biliyorum her zaman dogru secimler yapmadim, yapmiyorum, buyuk olasilikla yapmayacagim da… En acisi da her secimin aslinda bir vazgecis oldugunu yasadigin anda kaybettiklerin icin derinlerinde duydugun o ince sizi…. ama biliyorum ki ben 'yasiyorum', nefes alip vermenin otesinde hikayeler biriktiriyorum. Istedigim gecmis ve sonrasi degil, sadece bugun, tam da 'su an'… Bugunun isini yarina birakmayan ruhum 'su an'in keyfini cikariyor simdi… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'">✔ </span>Sasiriyorum<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>beni<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>hic<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>tanimayan<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>birisinin<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>benim<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>hakkimda<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>atip<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>tutmasina, benim uzerimden kendine prim yapmaya calismasina… Hala buna sasirabiliyor muyum? Demek ki hala bir yanim cok saf ama <span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>o<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>kadar<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>alismis<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>ki<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>sanirim<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>ruhum,<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>artik<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>acimiyor<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>bile<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>yaralarim…<span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'"> </span>Once bir bicak saplanmasi; midemin tam ortasina… Sonrasinda ise bir uyusma ve hissizlik hali sadece bu kadar. Bu da gecer! Daha neler goreceksin! Ne der <b><i>Sokrates</i></b>; '<i>haksizliga ugramak, haksizlik yapmaktan iyidir ve haksizlik yapmak, haksizliga ugramaktan daha acidir'</i>. Bu yuzden bosverelim! </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'">✔</span> Sasiriyorum bu kadar cok insanin arkamda olmasina, beni ve yaptiklarimi desteklemesine, <span style="font: 13.0px 'Lucida Grande'; ">'senden de zaten bu beklenirdi' denmesine</span>; </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'">beni cok iyi tanimasalar bile… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">tanidiklari halde kendileri yaptiklarimi asla yapmayacak olsalar bile…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">onlarin tasvip etmeyecekleri seyleri yapmis olsam bile… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">tek bir aciklama bulabiliyorum kendime 'seviliyorum en az sevdigim kadar'… iste hayatin en guzel yuzu!</p><p color="#010101" style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px 'Lucida Grande'; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'; ">✔ </span><span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'; ">Kaygilar… ahh o endiseler… Sahip oldugum potansiyeli ve zihinsel enerjimi tamamiyle </span> bosaltiyorlar sanki. Karanlik ve yagmurlu bir sabaha uyaniyorum. Gece karanligindan kalma endiseler kafamda birikerek birden bomba etkisiyle beynimde bir ugultuyla gozlerimi acmak zorunda birakiyor. Icimdeki tum iyimserlik, motivasyon ve enerji bosalmis adeta sifirlanmisim. Donup duruyorum yatakta. Bir saga, bir sola… Olmuyor siyrilamiyorum bir turlu… Sonra birden 'mavi gozler' bana gulumsuyor; 'hersey iyi olacak bak goreceksin, biz birlikteyken herseyin ustesinden geliriz' diyor. Canim ona inanmak istiyor. Uzun bir nefes, zihnimdeki kaygilarla vedalasma ani ve zafer etkisi… Silkelenip kafamdaki orumcek agindan kurtuldugum o an geliyor sonra aklima, yani buraya gelmeye karar verdigim o an… Hapsoldugum guvenlik alaninin otesine gectigim, uzerinden daha az gecilmis yollar denemek icin adim attigim, ruhumun ozgurlestigini hissettigim o an. Hersey gercekten de boyle baslamamis miydi, kaygilarimdan, endiselerimden siyrilip adim attigim o an…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'">✔</span> Biri ruhumu tokatlayinca bahsi ikiye katliyorum ben… Uzgunum ama boyleyim. Damarima basilmadiginda benden iyisi bulunmaz ama o tokatlanma anindan hemen sonra cok ileri gidebilirim biliyorum. Travmatik bir bozukluk belki de… 'Bazen' susmayi ve alttan almayi becermeliyim… Bunlari gelistirme egzersizlerime yeniden baslamaliyim yani kisa zamanda! -Dikkatinizi cekerim 'bazen' diyorum. Siz yine de ustume gelmeyin…- </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'">✔</span> Birine gercekten asiksan eger, geceleri yaninda uyurken horlasa da, burnunu karistirsa da, yemek yerken agzini sapirdatsa da, yemegi bittiginde elini ustune basina surse de, gereginden fazla gunumuz bilgisayar oyunlariyla vakit gecirse de ona asik olmaya devam edersin… Herseye, herseyine ragmen seversin onu… 'Kendini kaybettin' nidalarina inat mutlusundur cunku midende ucusan kelebeklerle birlikte. Duymazdan, gormezden gelmekten bahsetmiyorum, aksine duyduklarini ve gorduklerini katlanamayacagin seyler bile olsa sirf ona ait oldugu icin sevmekten, sevmeyi ogrenmekten bahsediyorum…. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span style="font: 12.0px 'Zapf Dingbats'">✔</span> Bugun hava hani tam deyimiyle 'limonata gibiydi'. Gokyuzu masmaviydi ve gunes deli gibi parliyordu. Aksam uzerine dogru kapidan ciktim, mis gibi havayi icime cektim once ve sonra gozlerimi kapadim. Icimden 'fistigim' la birlikte boylesi guzel havalari bahane ettigimiz gunlerde ya nisantas'i ya da asmali'da yaptigimiz sarap&amp;peynir ustu sohpetleri gecirdim. Canim acidi, icim burkuldu, gozlerim yandi, iki damla yas dustu… Gercekten ' birakmadan' bir yere 'gidemiyorsun' kardesim bu hayatta!!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7752481076532326781?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-89735605435205754142010-03-13T06:16:00.006+02:002010-03-13T08:07:01.140+02:00<p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Aman tanrim nasil bir haftaydi bu hafta…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Inisler, cikislar…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Aglamalar, kahkahalar…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Bagiris cagirislar, sonrasinda sadece susmalar…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Bir kusup, bir barismalar…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Caresizlikten bakakalmalar, care yaratmak icin olmadik taslarin altina bakmalar…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Bu is olmaz deyip vaz gecmeler, 'hayir karar verdik bir kere' deyip devam etmeler…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Tek basina kalip dusunmeler, altini ustune getirmeler…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Belki de yanlisti ya da dogru zaman degildi deyip kendini ikna etmeler…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Sonrasinda 'ama iste bu bizim icin tam zamani' deyip ice donmeler…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Uzayip gider…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Macera miydi istedigin? Al sana maceranin ta kendisi!</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Heyecan miydi ya da? Iste o da tam karsinda!</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Degisiklik beklentisi miydi? Degisim tam da kelime anlami ile onunde!</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Aslinda hicbir zaman istedigim bir sey degildi… Ya da genelde tum kizlarin hayalini kurdugu turden 'beyaz' bir hayalim hic olmadi. Ben daha cok suyun oteki tarafinda oldum her zaman; bulanik gorunen tarafinda yani. Benim icin cok uzak ve asla katlanamayacagimi dusundugum bir isti bu… ama oldu iste!!! Aslinda bunu bagira cagira anlatma ya da etrafa gosterme derdinde olmadigimi beni taniyan herkes bilir. Bunu burda yazma sebebim sadece hikayenin enteresan olmasindan dolayi paylasmak istemem.</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Hatirlarsiniz yola cikarken demistim ki benim de bir hikayem olmasi icin yola cikiyorum. Iste size tekmili birden dort dortluk bir romantik komedi ask hikayesi…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Sanirim bundan 5-6 ay kadar onceydi onunla ilk tanismamiz… Onu ilk gordugumde 'cenesi dusuk, olur olmaz herseye kocaman kahkahalar atan, aptal ve yavas dusunen amerikalilarin tam tersine fazlaca kafasi calisan, nerdeyse 40 yasina gelmis olmasina ragmense hala cocuk kalmis biri' olarak tasvir ettigimi hatirliyorum. Benim icin kaldigim evin ust katindaki bir amerikali komsuydu sadece , bense onun 'The Turkish neighbor girl' u… Isimlerimizi dahi bilmiyorduk o siralar. Sadece merdivenlerde karsilastigimizda selamlasmamiz ve birkac cumleden olusan diyaloglar disinda hafizamda pek de yer eden biri olmamisti onceleri. Zaten yukarimizda 3 kisi kaliyorlardi ve benim icin hepsi de birbirinden farksiz kibar 3 amerikaliydi sadece… Gunlerden bir gun diger gunlerden farkli olarak daha fazla sohpet etme sansimiz oldu. Sonrasindaki gunlerde ise kaldigim evdeki diger odayi paylastigimiz 'Teyze'miz vesilesiyle daha sik bir araya gelir olduk. Ve hikaye basladi…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Once kahve icmeye cagirdi beni…Tarih 5 Ocak… Naza cektim tabii once kendimi; dedim 'bugun olmaz, yarin hiiiccc olmaz biz en iyisi bir sonraki gun goruselim' . Yalan tabii yapacak hic bir isim yok oysa maksat hemen atlamis gibi gozukmemek ve aslinda pek de istememek … Ne yapicaktim elinbasi bos gezen amerikalisiyla kahve icip...Her neyse sozun ozu bir gun sonra 'yuksek israrlara' dayanamayarak kendimi onunla yuruyuse cikmis buldum. Birlikte kahvelerimizi alip uzun bir yuruyus yaptik ve nehir kenarinda oturup New York'un muhtesem manzarasinda birbirimize hayat hikayelereimizin bir kismini anlattik… Tanrim ne geceydi… Hissettigim sadece buz gibi bir havanin olmasina ragmen icimde sicak birseylerin beni isittigiydi… Herseyi oyle buyuk bir cosku ve keyifle anlatiyordu ki, yasaminin en tatsiz anilarini bile, benim gibi hayatinin en buhranli gunlerinden kurtulmak adina uzun bir yolculuga cikmis bir 'drama queen' olan biri icin cok degisik geliyordu bu yaklasim ve tekrardan hayatin guzel ve yasanir bir yer oldugunu hatirlatiyordu garip bir sekilde. Ustelik karsimdaki adam bunu benim icin ya da bana gosteri olsun diye yapmiyor sadece oldugu gibi davraniyordu. </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Gecenin sonunda haberlesebilmemiz icin teknolojinin sundugu her turlu iletisim aracindaki adresler birbirimize verildi… 'Bir ara tekrar goruselim' gibi oylesine sozler sarfedildi… sonra evimize geldik ve o kendi odasina cikti ben de kendi odama geri dondum… Aninda bir mesaj geldi hadi gel birlike film seyredelim diye… Insan bir nazlanir, olmaz der degil mi? yok dayanamadim ve gittim… Boylece herse baslamis oldu aslinda…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Sonraki gunlerde daha sik gorusmeye basladik… Neredeyse her animizi birlikte geciriyorduk. Bunlar isin guzel kisimlariydi. Ancak isin gercek kisimlari var ki onlar gercek bir iliskiye girmemizi engelliyordu. Buraya turist vizesiyle gelmistim ve ne yazik ki artik zamanim dolmak uzereydi. Ben bu arada belki vizemi 'business visa'ya cevirebilirim diye bazi is yerleriyle gorusuyordum ama bir turlu istedigim gibi birsey yakalayamiyordum ya da bazi sanssizliklar oluyordu (gorustugum kisilerin ergenekon'dan sorguya alinmalari gibi, bu detaya girmicem tabii ki sadece bendeki sans faktorunu anlayin diye soyledim)… Zaman geciyordu ve biz zamana karsi da olsa bir 'iliski' yasiyorduk…. </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">O zaman geldi yani 13 Subat…Vizemin dolmasina daha 1 ay olmasina ragmen ertesi gun icin bir ucak biletim vardi oysa ben hic burdan gitmek istemiyordum… Bunun bircok sebebi vardi belki ama galba bir sebebi de Pete'in hayatimda bu sekilde yer etmesiydi. Ayni donemde hayatima giren bambaska biri de sans eseri benim burda kalmam icin inanilmaz bir destek veriyordu. Her zaman hayatimizda karsimiza cikan kisilerin bir sebebi olduguna inanmisimdir, ve 'o' da buna saglam bir kanitti galba. Biraz 'o'nun arkamda olmasiyla sanirim cesaret alip ucak biletini yakip burda bir sure daha kalip sansimi denemeye karar vermistim. Sonucta vizemin dolmasina daha 1 ay vardi ve benim denemek icin 1 koskoca ayim daha olacakti...</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Ama ayni donemde basima gelenlere inanamazsiniz. Burda kaldigim odanin sahibi tam bir psikopatti… Nasilsa bitecek birgun deyip bircok seyine katlanmistim ama bir gun siniri asti… Bir baktim polis cagiriyor, yalanci sahit olmami istiyor… delirmis olmali… ozet geciyorum tabii daha neler neler… Yukaridaki amerikali komsularimiz halime aciyip beni yanlarina almaya karar verdiler ve biz de bu sebepten, yani biraz da zorunlu olarak birlikte yasamaya basladik… Buna isin guzel yani mi, sasirtici yani mi ya da zor tarafi mi demem gerek bilmiyorum. Ancak sonucta Pete ve ben ayni evde yasamaya baslamistik… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Gunler gectikce onu daha da yakindan taniyor, bende yarattigi duygulari daha da derinde hissediyor, zamanla ona daha da fazla baglaniyordum sanirim… ve bu arada is aramaya, kalmanin turlu yollarini denemeye devam ediyordum. Sonra bir gece… O gece… Pete birden bana dondu ve 'neden benimle evlen miyorsun boylece senin bu vize sorununu halletmis oluruz' dedi… Bunu yapamazdim… sonucta sadece vize almak icin onunla evlenemezdim… bu olmazdi… amerikalilarin korkulu ruyasi olan turklerin ve ruslarin buraya gelip evlenerek burda kalma hikayesini ben yapamazdim… hayir dedim tabii ki de… gunler geciyordu ve o her seferinde ayni seyi sorup duruyordu. </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Ve bir gun… o gun… bana dondu ve benimle gercekten evlenmek istedigini, onun karisi olmamdan ne kadar mutlu olacagindan bahsetti… burda kisa kesmek durumundayim ama gercekten cok uzuuuuun bir konusmaydi… evet sonunda ikna oldum… Siz is burda bitti diye dusundunuz ama degil tabii ki… Asil eglenceli tarafi simdi basliyor.</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Karari almakla is bitmedi. Zamana karsi yarisiyor ve belki de hayatimizin donum noktasi olacak bir karar icin hazirlamamiz gereken onca seyi kisacik bir zamanda dusunmeden yapmaya calisiyorduk. Toplanmasi gereken onca belge, kanitlanmasi gereken onca sey vardi ve biz hala bir sekilde bunu oyun gibi yasiyorduk… Son 6 gunum kalmisti vizemin dolmasina; tarih 8 Mart'ti… gidip evlenme basvurumuzu yaptik. 3 gunluk bekleme suremiz vardi. Ondan sonra bizi evlendirecek yani resmi nikahimizi kiyabilecek bir yer bulmak zorundaydik… Hangi kapya gitsek nisandan once yer yoktu, oysa benim 13 Mart'tan once evli olmam gerekiyordu. Amerika iste, ozgurlukler ulkesi marifetini gosterdi Pete'in 'rock star' arkadasi Corey bizi evlendirebilmek uzere kanunen basvurdu. Onun olmasi yetmiyordu 2 de sahide ihtiyacimiz vardi… Bir sahidimiz vardi elde: copcatanimiz 'Teyze'miz ( ekteki videoda konusan kisi) digeri de Pete'in yakin arkadaslarindan biri… Yani ozetlemek gerekirse: sadece 3 aydir tanidigim bohem bir amerikaliyla, oda arkadasi olarak tanidigim ve cok sevdigim 'Teyze'min ve Pete sayesinde tanidigim ve yine cok sevdigim gay arkadasinin huzurunda, gay bir 'rock star' tarafindan "dunya evine" giriyordum:))</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Diger sikintili ve son gune kadar bizi zora sokan islerden burda bahsetmek istemiyorum. Tek soylemek istedigim cok eglenceli ve hikayesi olan bir dugun toreni gecirdim… bunu da sizlerle paylasmak istedim. </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Simdi artik her ne kadar inanamasam da </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">ben evli birisiyim…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">ben birisinin karisiyim…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">bir kocam var…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">ve sanirim inanmadigim ve reddettigim bir kurumun tam da ortasina dustum…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">ama cok mutluyum..</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">cunku cok sevdigim bir adamin yanindayim…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">cok sevdigim bir adamin 'karisiyim'…</p><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-ca2b9fda1a25f502" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v22.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dca2b9fda1a25f502%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1333561875%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D64FE4D79B943D6D41740910AC5A046C498CEFFF6.46BE71120A7C01F38B13F1C57FD1C449C486DBFD%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dca2b9fda1a25f502%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D6MDbjQ3CBgu6PnEkjSWomQHdwvM&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v22.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dca2b9fda1a25f502%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1333561875%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D64FE4D79B943D6D41740910AC5A046C498CEFFF6.46BE71120A7C01F38B13F1C57FD1C449C486DBFD%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dca2b9fda1a25f502%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D6MDbjQ3CBgu6PnEkjSWomQHdwvM&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-8973560543520575414?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-11666613551526325162010-03-05T02:48:00.015+02:002010-03-05T19:03:34.085+02:00<img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S5BW9wMYqeI/AAAAAAAAAQU/DlZ-LqZif5Q/s200/IMG00005-20100103-1210.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444947568399788514" /><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Yaklasik son iki aydir ayni kelimelerle uyaniyorum gune ben: " Good Morning Sunshine"…</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Isil isil gunesin isittigi bir sabah da olsa, ya da karanlik ve puslu da olsa gokyuzu, ya da kisin kar kiyametten gecilmeyen bir gunune de uyanmis olsak beraber bu hic degismedi… Ben her zaman O'nun icin Sunshine'im… ve O her sabah masmavi gozlerini acar acmaz bana "Good Morning Sunshine" diyor ve gulumsuyor…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Dun aksam bir sanat fuari acilisina katilmis ve gec yatmis olmamiza ragmen bugune yetistirmemiz gereken acil islerimiz oldugundan cok erken uyanmak zorunda kaldik. O bir hisimla uyandi, beni uyandirdi, kalkti giyindi ve kapidan cikarken dondu bana bakti ve unutmus oldugunu farkederek biraz da aceleyle -ama neyseki yeniden- soyledi o 'sihirli' cumleyi… Baska bir gun degil de, ozellikle bugun dalginliktan da olsa unutsaydi ve soylemeseydi cok kirilacagimi farkettim birden…Kizdim kendime…Bu 'askimsi' haller bana yaramadi… Pek bir kadin kadin olmus gibi hissediyorum kendimi ve hic hosuma gitmiyor bu. Güçlü hissetmiyorum şu siralar kendimi. Çok bir kırılgan hallerdeyim dedigim gibi…Bugunler bizim icin onemli ve ben fazlasiyla hassasim galba…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Bazi kararlar esiginde oldugumuzu soylemistim… Ne yalan soyliyeyim bunlar ciddi adimlar benim icin, her ne kadar gorunen baska olsa da ve naz degil yaptigim aslinda ona. Kendimi iyi taniyan bir kadinim ben ve durust olmam gerekirse korkuyorum; cok hem de… En cok 'daralmaktan' korkuyorum - ki ben cok cabuk 'daralan' ve sikilan bir kadinimdir- ve bu hosuma gitmeyen seyi baskasina hissettirmekten; yani 'daraltmaktan'…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Tek istedigim su siralar gozlerimi kapamak ve 1 sene sonra yeniden acmak, bu sirada yapilmasi gereken tum formalite islerimin yapilmasi, acilinden bir is bulabilmek, 3 ay sonrasinda gercek bir ise girebilmek, evimizin bir duzene oturmasi, hircin, endiseli ve stresli olmadigim, 'daralmadigim' ve 'daraltmadigim' zamanlarin cabucak gelmesi…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Simdi sevgilim salonda, NY muzikal festivaline katilabilmesi icin yarin son gun oldugundan muzikalini yetistirmeye calisiyor. Bense odamizda bir yandan kahvemi iciyor, bir yandan son gunlerde favorim olan Jason Mraz'i dinliyor ve bir yandan da yazimi yaziyorum. Arada bir yanima geliyor ve 'bugun seni nekadar cok sevdigimi soylemis miydim' diyor, beni opuyor ve isinin basina donuyor… Az once 'I'm yours' parcasi calarken dusundum… Bu parca benim icin ozel…sevgilime soyledigim parca bu… Aslinda, onun aksine ben icimdekileri sevgilimle cok az paylasiyorum galba ve o da ister istemez beni daha iyi anlamak icin blog'umu olur olmaz ceviri sitelerinden ingilizceye cevirerek sessizligimin arkasina saklanan icimden gecenleri ogrenmeye calisiyor . Tabii oyle ceviri sitelerinin basarisizligini -ozellikle google translator-,sonucun ne kadar berbat ve anlasilmaz oldugunu siz de tahmin edersiniz. Dolayisiyla bugun onun icin en azindan bu kadarini yapmak ve ona burdan birseyler soylemek istiyorum huzurunuzda: </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">To my 'American'...</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">3-4 months ago, if anyone would have told me I would one day fall in love and be really happy, I would have done my typical eye roll and walked away. If anyone would have told me that this person would be 'the love of my life' and change rest of my life, I would have laughed first, rolled my eyes, and then I would have ran for the hills..</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">However, now I have a HOT and good hearted man to talk and share my days with… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">…. 'The man' I fell in love with!!!</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">…and I am happy... </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">… I am happy that YOU came in my life…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you love all of me. even the worst parts… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you make me a better person…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you make me feel as your 'sunshine' in the middle of winter…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you encourage me to love and be loved...</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you are so crazy and stupid in love with me…(you know what I mean:))</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you are so 'good' to me -even if you act like such a 'jerk' sometimes:)- …</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because your heart is really kind…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you want to grow and change your life but in the mean time you want to remain like a child…</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you make me laugh… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you encourage me to be who I need to be even I don't know what that means!… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you are sensitive and affectionate and I really digs that… </p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I love you because you made my heart 'hope' again!!!</p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 16px; "><br /></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">…. I Love YOU more!</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">Thank you for being in my life...</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 13px/normal 'Lucida Grande'; ">I am grateful for each day you gave me and I know that one day you will see me 'clearly'</p><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Lucida Grande', serif;font-size:100%;color:#4F4E4F;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:13px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-1166661355152632516?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-10922153889080123762010-03-02T23:31:00.001+02:002010-03-02T23:32:29.836+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S42D3q9NsKI/AAAAAAAAAQE/e5zNqzP875Y/s1600-h/Dead_silence.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 160px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S42D3q9NsKI/AAAAAAAAAQE/e5zNqzP875Y/s200/Dead_silence.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444152517007880354" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Sessizligim urkutuyor bazen beni…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Aynen hic susmayan hallerimdeki gibi…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Genellikle cok konusan ve surekli anlatacak hikayeleri olan biri olarak son 6 aydir hayatimin buyuk bir bolumunu baskalarina susarak ve daha cok 'ic'ime konusarak geciriyorum. Bu alisik olmadigim bir durum ve dolayisiyla da endiseleniyorum kimi zaman kendim icin. Konusarak anlatabileceklerimden cok daha fazlasi sessizligimde gizli aslinda simdilerde. Konusarak yerimde saydigim yillara inat, artik 'susarak' meydan okuyorum hayatima.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Aslinda dogal karsilamaliyim belki bu sureci; ne de olsa araya, hayatimin altinin ustune gelisi girdi. Sufi'lerin bir bildigi varmis ki gercekten alti, uzeri zannettigim yerden daha ozgur, daha huzurlu, daha mutlu, daha sevgil dolu, daha iyiymis hayatimin, bunu deneyimliyorum. Sadece gec kalmisim belki, ya da tembelligime gelmis fazlaca oldugum yerde beklemisim, belki de sadece gozlerimi kapatip o inanmak istedigim sonu guzel biten masallara inandirmisim kendimi yillarca ve yanilmisim! Kosesinden dondum zararin, simdi ivme yukari olmak uzere ilerliyorum. Aslinda iyiyim hissediyorum. Yine de degisimin getirdigi yeni sikintilar asilmasi beklenen; ve de yeni kararlar var alinmasi gereken Alti ustune geldi hayatimin evet; ve ben yeniden 'yaratiliyorum', kendimi yeniden 'yaratiyorum'. <b>Bernard Shaw</b> soylemisti <b><i>"Hayat kendini bulmakla alakali degildir. Hayat kendini yaratmakla ilgilidir"</i></b> diye… Cok da dogru soylemis… Hayat kesinlikle kendini 'yarattigin' kadar hayat ancak…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Bu yeniden 'yaratilma' surecini iste sessizce geciriyorum garip bir sekilde… Icimde tas tas ustunde kalmayip, yer yerinden oynuyor ve firtinalar kopuyorken sessizim sadece… Hayatimin en buyuk gecisine hazirlaniyorum bugunlerde ama yine de citim cikmiyor… Belki bir iki yuksek sesli cikis en yakinimdakilere o kadar, onun disinda sessizligime gomulmusum adeta… Sadece icimden gecirdiklerim ve ben basbasayiz; disariya ve disardakilere nefes bile vermiyoruz… Sevgilim bile aramiza giremiyor;icimdeki deli dalgalardan, cayir cayir yanan ateslerden habersiz sadece "herseyin 'bunu' astigimizda daha guzel olacagina" inaniyor. Bense sadece susuyorum karsisinda yine… O ikna etmeye calisiyor, bense inanmaya… Sonunda yine sessizim ama… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"> </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Bu sessizilik iste urkuten beni… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Aynen hic susmayan hallerimdeki gibi…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Belkide bu sefer; omuzlarimdaki onca yukten ve degisimin kendi dogali geregi yarattigi sikintilardan yikilmaya yuz tutmusken ve sessizligime gomulmeyi isterken, bir sevilenin samimi bir bakisi ve sesiyle kendime geliyor ve herseye en azindan bunun icin deger diyor ve yola devam ediyorumdur; kim bilir…</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-1092215388908012376?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-90820708659319003002010-03-02T06:03:00.003+02:002010-03-02T17:00:01.757+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S4yOa2d8xMI/AAAAAAAAAP8/17WE6P41Ooo/s1600-h/Tim_Burtondan_Olu_Gelin_Afis.png"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 128px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S4yOa2d8xMI/AAAAAAAAAP8/17WE6P41Ooo/s200/Tim_Burtondan_Olu_Gelin_Afis.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443882641532961986" /></a><p class="MsoNormal">Simdi hesap yapma zamani…</p><p class="MsoNormal">Artilari eksileri bir kenara yazmali, toplamali cikarmaliyim…</p> <p class="MsoNormal">Kalbim, ruhum, beynim agir bugunlerde… Tasiyacak yer kalmadi belkide…</p> <p class="MsoNormal">Gun oluyor sahane oluyor,</p> <p class="MsoNormal">Gun geliyor yer yerinden oynuyor…</p> <p class="MsoNormal">Ruzgarlar ucuruyor bazen, bazense gunes alabildigine yakiyor…</p> <p class="MsoNormal">Bilenleriniz biliyor…</p> <p class="MsoNormal">Yeni ve ciddi bir kararin esigindeyim… Bir esikten gecmekteyim..</p> <p class="MsoNormal">Bazen masallar ulkesinde hersey toz pembe,</p> <p class="MsoNormal">Bazense karanliklar sehrinde kaoslar icinde…</p> <p class="MsoNormal">Dun bitti…</p> <p class="MsoNormal">Bugun karmasik…</p> <p class="MsoNormal">Yarin belirsiz…</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Simdi kararlari uygulama zamani…</p> <p class="MsoNormal">Karmasalarin ustune gitmeli, endiseleri, kaygilari yok etmeliyim…</p> <p class="MsoNormal">Bedenim, kafam, benligim yorgun bugunlerde… Adim atacak halim kalmadi belkide…</p> <p class="MsoNormal">Gun geliyor isiklar saciliyor…</p> <p class="MsoNormal">Gun geliyor tas tas ustunde kalmiyor…</p> <p class="MsoNormal">Firtinalar kasip kavuruyor bazen, bazense iliman bir ruzgar huzur veriyor…</p> <p class="MsoNormal">Bilenleriniz biliyor…</p> <p class="MsoNormal">Bambaska bir dunyanin icine girmek uzereyim… Kapisinda beklemekteyim…</p> <p class="MsoNormal">Bazen peri masallarindaki o cok asik olunan sevgili,</p> <p class="MsoNormal">Bazense korkunc masallardaki evde uvey annesi tarafindan birakilan kul kedisi…</p> <p class="MsoNormal">Dun bitti…</p> <p class="MsoNormal">Bugun karmasik…</p> <p class="MsoNormal">Yarin belirsiz…</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Soz soz:</p> <p class="MsoNormal">Her seye ragmen…</p> <p class="MsoNormal">Icimi isitan bir isigim var…</p> <p class="MsoNormal">‘gunes’i oldugum…</p> <p class="MsoNormal">Her seye deger…</p> <!--EndFragment--><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-9082070865931900300?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-10831460915993227142010-03-01T05:14:00.004+02:002010-03-02T17:02:07.571+02:00<div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Tahoma, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;font-size:130%;"><p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Bazi seyler vardir insanin soylemeye dili varmaz... ya da dusunmeye... Sadece dusunmek bile acitir cunku...</span></span></span></p><p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Bir ates duser icine ve yakar…</span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Isyan edesi gelir insanin..</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Insani insan yapan ozelliklerinden uzaklastirir cunku…</span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Insan insanligindan cikar bunlari dusundugunde…</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 140px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S4sxWyUnj4I/AAAAAAAAAP0/9quzncJWKz0/s200/milliondollarbaby.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443498842142510978" /> <p class="MsoNormal"><span><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Bazi cocuklar vardir hani aileleri tarafindan fiziksel siddet goren…</span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Iste bunlari dusundukce insan gercekten ‘insan’ olmak istemez; tum bunlari yapaninda bir ‘insan’ oldugunu dusundugunde… Bu en kotusudur pek cogumuza gore; evet, tamam… ama… ben bir de ‘ruhen’ siddete ugramis cocuklari dusunmusumdur bunun yani sira… </span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ve bence en az fiziksel siddet kadar can yakar ruhen siddet gormek…ve fiziksel olarak olmasa da ruhlarinin kendi benliklerine terkedildiklerini dusunmusumdur her zaman… </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Ruhsal siddetin yaralari da en az fiziksel siddet kadar yakar insanin canini iste… </span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Sanki bilinmeyen bir suc islemislerdir bu cocuklar aileleri icin… onlar ailenin basina ne gelirse gelsin hep suclu olanlardir sanki ve cezalari kesilir aileleri tarafindan… </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Herkes dogrulari yaparken, bir tek onlar yanlis yapanlardir adeta… Hep boyle davranilir…</span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Her seferinde ‘hata’ yaptiklari dusunulse bile surekli sorumluluk yuklenir bu cocuklarin uzerine vazgecilmeden… Sorumluluk sahibi olmalari beklenir… Tuhaf bir gaddarlik vardir bu isin icinde, ve biraz da bencillik… Surekli bir beklenti vardir alttan alta buyuyen… verdikce daha fazlasi beklenilen… Bu soylediklerim ozellikle aileleri tarafindan sevgiyle buyutulmus olanlariniza cok uzak gelecektir eminim… Onlara gore aile ortami asla buna musade etmez; aile dedigin sicak bir yuvadir onlar icin sevgiyle doldurulmus… Oysa bunlar gercekten yasanir hayatta… Uzgunum ama acin gozlerinizi! Gercek dunya bundan cok daha farkli iste! Boyle seyler yasaniyor hayatta… ve siz her ne kadar mutlu aile tablosu icerisinde olsaniz da bu gercekler bir yerlerde yasaniyor iste… </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">‘Million Dolllar Baby’ –Milyonluk Bebek- filmini seyredenleriniz hatirlayacaktir kesinlikle; kendini sadece boks yaparken iyi hissedebilen ve onun disindaki hayatinda sadece tutunmaya calisan Maggie’nin ailesiyle yasadigi, ici agir acitan oykusunu… Beni sahsen cok derinden etkilemisti bu film ve cok derinlerimde bir yerlere dokunmustu… Bogazimda dugumlendi bir sey adeta o filmi seyrederken… Muhtesem ve duygu somurusu yapilmadan sahici olabilmeyi basaran bir Cleant Eastwood filmiydi gercekten… Iste benim </span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">yukarida tam da anlatmak istedigim bu oykudeki Maggie’nin yasadiklari. Filmi seyrederken her sahnesinde ise aklimdan gecen ‘insanin boks yaparken yedigi yumruklar mi yoksa hayatta en sevdiklerinden, ailesinden yedigi ‘ruhuna dokunan yumruklar’ mi daha cok canini yakar?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Neden mi bunu yazdim? Orasi da bana kalmali sanirim....</span></span></p> <!--EndFragment--> </span></span><p></p> <!--EndFragment--></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-1083146091599322714?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-82615678326339793102010-02-23T04:35:00.005+02:002010-02-23T04:44:22.066+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S4M_7psebCI/AAAAAAAAAPs/oRXvx_L-1RM/s1600-h/GonulYarasi-1.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 130px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S4M_7psebCI/AAAAAAAAAPs/oRXvx_L-1RM/s200/GonulYarasi-1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441263068830919714" /></a><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Verdana, serif;font-size:13px;">Dogru cevaplari bulmak istiyorsan hayatta</span><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Once dogru sorulari sormalisin kendine… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Surekli sorular sorup duruyorum kendime ama sanirim bir yerlerde tikanip kaliyorum her seferinde sonunda… Ya sorular yanlis ya da dogru cevaplari henuz bulamadim ben… Icimdeki burukluk bir yana, ince ve derin bir hesaplasma icindeyim surekli kendimle...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Ben soru soruyorum, kurcalıyorum, adını koymaya çalışıyorum. O kadar aslinda!</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Ondan ötesini bilmiyorum.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Yani...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Atip tutmak yetmiyor iste hayatla ya da kendinle hesaplasmaya… yuzlesmek o kadar da basit degil cogu zaman kendi gerceginle, en derinindekilerle… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Bazen yuzme bilmek bile bogulmaktan kurtaramiyor insani… Bazen kulaclarini atiyorsun ama seni baska bir guc asagi cekiyor sanki; oysa bu gercek degil diyorum kendime…yeterince iyi yuzme biliyorsan sen zaten bunu altedebilirsin...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">sadece sana bagli hersey, sadece sana… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Sanirim Yavuz Turgul'un Gonul Yarasi filmindeydi o sahne… Tam olarak cumle suydu; ofkeyle ilkokul hocasi Nazim'in, kocasi yuzunden yolu pavyonlardan gecmek zorunda kalan Dunya'ya bagirarak sarfettigi: " Bana caresizlik mavali atma!!!" … Doğru, çaresizlik mavaldır belki ama çare nedir, nerededir, kimdedir?.. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Bu yazilari yazmaya basladigim gunden beri ayni seyi tekrarlayip duruyorum aslinda, insanin caresi kendinden baskasi degil ve ne yazik ki bu gercegi goremeyecek kadar da kor… İş ;hayatın tokat gibi carpan çıplak gerçeklerine, ismine 'kader' demekten hoslandigimiz iyi/kotu o olguya, cesitli sosyal engebelere gelince durum değişiyor diye dusunuyoruz tabii… Gunun sonunda da kendi hayatini kendi elleriyle yonetmis ve istediklerini birbir ele gecirmis insanlarla karsilastigimizda onlarin'mucizeler' yarattigini dusunuyoruz ya da 'sans'inin yaver gittigini; diger yandan da bizim hic sansli olmadigimizi... Galiba kurguladigimiz dunyaya o kadar cok inaniyoruz ve o kadar cok korku biriktiriyoruz ki su hayatta gunun sonunda hep cikmaz bir karanlik kendi yarattigimiz karsimizda duran… ve iste tam da o nokta da suclamaya hazir oldugumuz pek cok kisi, pek cok sey…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Iste benim de hayatimda en cok yaptigim ve belki de en buyuk hatam da bu oldu… Simdi yine cikmazlarda goruyorum kendimi. Istediklerim var ve karsisinda da bazi'gercekler'; asamayacagimi dusundugum sorunlar… Oysa ben degil miydim zaten once bu dusuncelerden kurtulmam gerektigini bilen... Once kendi icimdeki karanliktan siyrilmayi becermem gerektigini bilen… Boyle olamadigim surece hangi durum ve sartta olursam olayim asla 'iyi' olamayacagimi goren…İyi olmak, sabahları dışarda karanlik bulutlar olsa ve hatta deli gibi yagmur yagsa bile içinde güneşle uyanmak degil midir? 'kendi sabahlarima' uyanmayi ogrenmem icin daha cok 'inanmam' gerek... </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-8261567832633979310?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-29128259699075007562010-02-16T06:29:00.003+02:002010-02-16T06:34:00.533+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S3of0A79hOI/AAAAAAAAAPc/u_KUiAKXBqg/s1600-h/sevgililer_gunu_kalp.png"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S3of0A79hOI/AAAAAAAAAPc/u_KUiAKXBqg/s200/sevgililer_gunu_kalp.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438694478468449506" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Kendimi taniyamaz oldum… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Askimsi bir haller, onun icin kendinden vazgecmeler, herseyi goze almalar, o yanindayken en sevmedigini bile sevmeler, onun icin herseye katlanmalar, kendimi kandirmalar, simariklik yapip ilgi beklemeler, ilgi gostermedigini dusunup herseye kusmeler, o mutluyken mutlu olup o mutsuzken uzulmeler, onun yanindayken kucuk bir kiz cocugu gibi hissetmeler, onun haberi olmadan ona kusmeler ama tek bir gulusuyle herseyi unutmalar, sarmalar, opmeler, sabahlari uyandiginda bana tek bir bakisiyla gune mutlu uyanmalar, 'sen benim gunesimsin' dediginde cocuk gibi mutlu olmalar, 'hic bitmesin' i istemeler, sevmeler, sevismeler… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Dun butun gun aklimdan bunlar gecip durdu… Dun 14 subat sevgililer gunuydu ve evet kabul edelim ki 'bugune' en burun bukenlerimizin bile 'bugunu' farkli yasamak istedigi bir gundu… Genellikle, insanoglunun kurmacasi olan boyle ozel gunlerden hazzetmedigimi soylemistim… Ama dunun benim icin ayrica ozel bir onemi oldugundan midir nedir bilmem, gercekten farkli hissettigim bir gun oldu. Benim icin ozel bir gundu cunku normalde dun, yani 14 subat gunu icin bir ucak biletim vardi ve geri donus icin ucaga binmem gerekiyordu… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">O ucaga hic binemedim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Gitmedim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Gidemedim… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Belkide bu karar hayatimda verdigim en zor kararlardan biri oldu… O ucaga binip geri donmekle, burada kalip en azindan biraz daha sansimi denemek arasinda bir suru gelgitler yasadim kendi icimde. Her ikisi de kendi icinde ayri ayri riskler tasiyor benim icin… Hayat o kadar garip ki cok degil bundan 2 ay oncesine kadar hayatimda olmalarini birakin adlarini bile bilmedigim 2 adam hayatimin bu donemecinde onemli bir rol aldilar birden bire. Biri, bu karari alirken maddi manevi en cok destegini hissettigim ve belkide en yakinlarimdan daha fazla bu surecte beni ne karar alirsam alayim destekleyecegini ve arkamda olacagini hissettiren kisi… Digeri de eger burda kalirsam hayatimin en buyuk eksikligini, yani sevgi eksikligini giderecek ve bu anlamda beni cok mutlu edecegine inandigim kisi… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Bu yazinin basina otururken her ikisine de tesekkur etmek istedigimi ama bunu bir turlu yeterince beceremedigimi dusundum… Her ikisine de hayatimda ne kadar onemli olduklarini bir turlu anlatmanin yolunu bulamiyorum… 14 Subat Sevgililer gunu ertesinde sevdigim bu iki adama sadece hayatimda olduklari icin ne kadar mutlu oldugumu anlatabilmeyi isterdim aslinda ve benim icin ne kadar degerli olduklarini… Asil olan; sevgililer gununde, onlarin verebildikleri sevgi kadar onlari seven biri oldugunu bilmelerini ve hissedebilmelerini isterdim… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Herkes hayatinda hesapsizca, dibine kadar, hakkini vererek sevilebilmeyi ister… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Elinden simsiki tutulsun ister herkes… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Saclari oksansin ister basini omuzuna koydugunda… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Kayboldugunda cikmazlarda yol gosterilsin ister… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Bitmeyen sonsuz korkularinla yuzlesirken arkasinda durulsun ister… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Icindeki iyi yani, herkeslerden sakladigi guzel yani ortaya cikarilsin ister…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">En kuytularinda bulunsun, oradan cikarilsin ister.. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Sayesinde bambaska biri olsun ister…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Gece yatarken ayaklari onun ayaklariyla karissin ister…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Vucudunun cok kucuk bir noktasi bile ona degse huzurdan olebilecegini dusunmek ister…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Sabah onun sarilmasiyla uyanmak ister...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Ben bu sene cok sansliydim sanirim tum bunlari hissettigim bir sevgililer gununu geride biraktim...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Bazilari bir mucize bekler bu hayattan. Ben her zaman 'sevgi'nin mucizeler yarattigina inandim oysa bu hayatta. Simdi bunu yasiyorum…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Belki de sadece kucuk bir sozcugun bile hayatimda mucizeler yarattigi bir zamandayim simdi ve…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Tesekkur ediyorum...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-2912825969907500756?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-28846789225129618332010-02-11T23:58:00.005+02:002010-02-12T23:27:09.586+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S3R-X38h8NI/AAAAAAAAAPU/98GkOHrh8o8/s1600-h/mark_twain.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S3R-X38h8NI/AAAAAAAAAPU/98GkOHrh8o8/s200/mark_twain.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437109598762954962" /></a><br /><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 13px; margin-left: 0px; line-height: 17px; font: normal normal normal 14px/normal 'Times New Roman'; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Tom Sawyer'in Maceralari'nin yaraticisi Mark Twain'in yasamimdaki durusumu etkileyen en onemli sozleri olmustur: "Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn't do than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore… Dream… Discover…"</span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 13px; margin-left: 0px; line-height: 17px; font: normal normal normal 14px/normal 'Times New Roman'; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Yani gercekten yirmi sene sonra geriye bakipta sirf guvenlik alanimdaki rahata siginip yapmayi goze alamadigim seyler icin pismanlik duymayi hic istemedim hayatimda, bunun icindir ki hayatimda risk almayi hep sevdim ben; yani en azindan oyle oldugumu sandim… </span></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 13px; margin-left: 0px; line-height: 17px; font: normal normal normal 14px/normal 'Times New Roman'; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Bir gun uyanip 'tamam buraya kadar! herseyi sifirlamak ve yeniden baslamak istiyorum' deyip, cok sevdigim evimi, pek coklarina gore harika sayilabilecek isimi, ailem diyebilecegim tek insan annemi ve cok deger verdigim benim icin onemli dostlarimi geride birakip bir yola ciktim. Herkes bir yandan cesaretime ne kadar hayran oldugundan bahsederken icten ice nasil yaptigima sasiriyorlar ve anlayamiyorlardi neden ve nasil boyle bir adim attigimi. Aslinda isin ozu bu kadar basitti iste… yapmadigim seyler icin uzulmektense yapmadigim seyler icin uzgun oluyorum ben ve risk almayi seviyorum aslinda… Eger bulundugum yerde, kendimle ilgili hicbir gelisme gosteremeyecegim bir noktaya geldigimi dusunuyorsam o yerden olanca hiziyla uzaklasip yeni yerler kesfetmeyi seviyorum ben. </span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Tahoma"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Aslinda arastirmalar gosteriyor ki, insanlar kritik durumlarda bile, sanilanin tam aksine, risk almaktan kaciniyorlar. Daha da iginci aslinda her yuz kisiden yaklasik 75'i kayip-kazanc olasiligi esitse bile, risk almamayi tercih ediyorlar. Bu durumda da risk alabilen insanlar sira disi insanlar olarak kabul goruyorlar toplumda. Sira disi dediysem,sadece pozitif manada degil; risk alabilen insanlarin bir kismi umutsuzlardan, yani'kaybedecek hicbir seyi' kalmamis insanlardan olusurken, diger bir kismi da asiri iyimserlerden olusmakta… Ben her iki guruba da girmiyorum… Benim ki bir ucuncu gurubun altinda yatiyor astinda; bilerek ve isteyerek risk alanlar…Kaybetmekten korkmadiklari icin,o noktada cesaretli olabildikleri icin ya da kaybetseler bile kendilerine guvenlerini yitirmedikleri icin yola istedikleri yerden devam edebilenler gurubu...</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial; min-height: 15.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 17.0px; font: 13.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Gercekten de karsima cikan pekcok riske ragmen secimlerimi yapma bicimlerime baktigimda hep gozu kara bir bicimde atladigimi farkettim pekcok olaya. Her zaman kazancli cikmadim tabii ki; kaybettigimi dusundugum pek cok olay oldu bu riskli secimlerimin sonucunda. Buna ragmen benligime olan sevgimi yitirmemek en onemli kriter oldu benim icin ve bu sayede yola devam edebildim aslinda. Dustugum yerden kalkabilmek ancak bu sayede olabildi ve cesaretle ancak bu sekilde ilerleyebildim ben...</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Simdi yeniden risk almam gereken bir donemdeyim. Bu seferki digerlerinden daha farkli zira hangi yolu secersem seceyim her yol riskli.. Burda kalmak ya da geri donmek… Her iki secenek de fazlasiyle risk tasiyor bu sefer...</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Ama biliyorum ki hangi yolu secersem seceyim cesaretle yola devam edebilmem icin 3 noktayi goz onunde bulundurmama gerek...</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Birincisi hedefim ve hedefe uzanan yol hakkinda yeterince bilgi sahibi oldugumdan emin olmaliyim ki bu yolda saglam olmami saglasin…</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Ikincisi, risk hesabimi yaparken hatalarimi ve kayiplarimi yuzume bir tur 'felaket seneryosu' olarak vuracak sosyal cevreden-buna en yakin olduklarim da dahil- uzak durarak yapabilmeliyim ki dogru degerlendirmeler yapabileyim...</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Ucuncusu ise hangi yolu secersem seceyim yolun sonuna geldigimde kayip-kazanc tablosunu degerlendirirken kendime haksizlik edip kendime agir cezalar kesmek yerine kendi benligimi severek yola devam edebilmeliyim.</span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Simdi karar verme zamani… zaman daraldi ve ben bir yolu secerek o yoldan devam etmeliyim artik..</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-2884678922512961833?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-39410649205468426472010-02-08T01:40:00.002+02:002010-02-08T01:42:18.048+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S29P0fPY90I/AAAAAAAAAPM/Gs9UYurqrac/s1600-h/0701-goethe-sitting.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S29P0fPY90I/AAAAAAAAAPM/Gs9UYurqrac/s200/0701-goethe-sitting.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435651038417319746" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Iliskilerimde hatayi nerde yaptigimi buldum sonunda… Ozellikle son donemde hayatimda farkli kulturlerden insanlarin fazlasiyla bulunmasi ve bir sekilde bu insanlarla iliskiye girmemdan dolayi durumu daha fazla irdeler oldum sanirim ya da daha iyi anlamaya basladim mi demeliyim? Kendi kavanozundan cikip bambaska hayatlarin icerisine atlayinca insan belki de daha fazla anlamak zorunda hissediyor kendini, cunku anlamadigi noktada cok uzulebiliyor ya da kirilabiliyor. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Bahsetmeye calistigim sadece gonul iliskilerindeki bir hata degil; tum kurdugum iliskiler icin ayni hata gecerli… Annemle, arkadaslarimla, is arkadaslarimla, dostlarimla, ve pek tabii sevgililerimle de… Karsimdakinin beni hep, onu sevdigim gibi sevmesini bekledim; bunu bekledigim icin de hep bir seyleri iskaladim sanirim… Iskaladigim sevgiler oldu bu yuzden hayatimda… Her zaman bu yuzden yanilip, gunun sonunda kuskun sevgili, kiskanc cocuk, alingan dost ya da kirgin arkadas oldum… Bu durumda gitmesi gerekenin ben oldugumu dusundum ve gittim sevdiklerimden cogu zaman, beni 'yeterince' sevmediklarinden onlarin benden gidebilecegini dusundugum icin…Oysa anlamam gereken en basindan beri basit, kucucuk,naif birseydi; sevmenin binbir tane yolu oldugu ve bu yollarin herkese gore degistigi…Baska bir deyisle sevme ve bu sevgiyi gosterme bicimlerinin hepimize gore farkli oldugu… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Kisisel tarihimizin donemecleri ya da engebeleri sanirim bu bicimlerin sekillenmesine sebep… Kendi kisisel gecmisime baktigimda gordugum tikanikliklarin tum yansimalari benim sevme bicimimi olusturmus aslinda. Bilinc altimda yarattigim bazi duvarlardan gecerek ortaya cikan seyin 'sevgi' olduguna inandirmisim kendimi. Biricik ve tek bir 'sevgi'… Beklemisim ki ben nasil seviyorsam oyle sevileyim, nasil oksuyorsam oyle oksanayim, nasil soyluyorsam oyle soylensin… Oyle olmadi iste… oyle olmuyor... Ortada bir gercek var; bu bicimler kendi gecmisimizdeki izlerden sekilleniyor ve hepimizin gecmisindeki izler birbirinden o kadar farkli ki… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Sevmenin yollari o kadar cok ki aslinda… Sevgiyi bu kadar zengin kilan ve belki de guzellestiren milyonlarca cesidinin olmasi degil mi zaten… Her sevgi kendine ozgu bir bicim aliyor ve karsisindakine ulasiyor. Burda onemli olan ve yapilmasi gereken, kendi sevme bicimimizi dayatmak yerine karsimizdakine kendi sevme bicimini bulmasi icin izin vermemiz galba… Iki farkli sevme biciminin bulustugu noktada farkliliklardan bir ucurum yaratmak yerine ancak bir kopru kurdugumuzda gercek 'sevgi'den bahsedebiliriz.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 10.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Ben kendi adima sevmeyi de sevilmeyi de yeni ogreniyorum galba… Acitmadan, sertlesmeden, sorgulamadan, inanarak, oyunlara girmeden, sahici beni ortaya koyarak, karsimdakini anlamaya calisarak, 'eksik' sevgi yerine salt sevgiyi dusunerek hareket etmeyi ogreniyorum… " Sevmek, inanmak demektir" der GOETHE… Ben de artik inanmayi tercih ediyorum sorgulamak yerine… Arik seviyorum ve sevildigimi biliyorum, benim sevdigim gibi sevilmesem de...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3941064920546842647?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-8682715733545428092010-02-02T03:06:00.001+02:002010-02-02T03:09:06.939+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Sordum kendime…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Ofkelerimin, sikintilarimin, sabrimin, bunalmalarimin dorugundayim sandigim anda sordum…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">'Sahi, senin istedigin nedir, ne istiyorsun sen bu hayatta?' </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Yasadigim hayati istemiyordum burasi kesin; evet yasadigim hayat 'ben'dim ve o noktadaki 'ben'i istemiyordum acikca… Biliyordum ki, kendimi ne kadar kandirirsam kandirayim, ne kadar oyun oynarsam oynayayim gunun sonunda gelecegim yer ayni karanlik tunelin kapisi… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Belki bir sure daha gidebilirdim boyle… En azindan tunele girebilirdim ve ilerleyebilirdim… Sonuna dek… Ucunda herhangi bir isik var mi yok mu gorebilmek icin en azindan… Belki…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Icimde biriktikce huzunler, gidilmez oldu tum yollar… ve hic bir tunele giremez oldum ben… hep yari yoldan donmekti benimkisi… ve bu en kotusu…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Yola ciktim sonra bir gun… Gittigim yolun yarisinda, o yolu baska yone cevirmekti hedefim. Ne pahasina olursa olsun hayatin altini ustune getirmekti amacim yani… Ustunde bulamadiklarimi altinda aramakti biraz da… Simdi 'bu'gunden, 'o' gune baktigimda gordugum; gercekten ,hayatin akisina dur dedigin noktada kafani baska yere cevirmenin bambaska yollarla sana karsilik verdigi… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Yolculugumun ilk gununden beri beni takip edenleriniz bilir; inisler cikislar, bazen huzunlu bazen cok mutlu gunler, kimi zaman yokluklar, kimi zaman bolluklar, bazen icime yurudugum o donulmez yollar, bazense dis dunyanin cetrefilli yollari, icimdeki benin yansimalari, bana katilanlar benim kattiklarimla dolu bir seruven oldu aslinda. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Simdi seruvenimin bambaska bir noktasindayim. Bilinmez bir yolculugun bambaska bir donemecindeyim aslinda… Yine bir yol ayrimi zamani simdi… Buradaki yasal kalis suremin sonundayim aslinda ve bir de donus icin ucak biletim hazir cebimde… Ama nedense bugunlerde hic de gidesim yok buralardan… Yaralarimi henuz kapatmaya baslamisken, tam da iyilesirken, artik iyi gunler beklemeyi ogrenmisken, nasil olduysa kendime ve dunyaya kizmayi birakmis yeni yeni kendimi ve dunyayi sevmeye baslamisken, sevilmeye izin vermisken, beni bulmusken geri donmek icin erken daha diyor bir ses icimden…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Gitmek mi zor kalmak mi bilemiyorum yeniden yani… Kalabilmek icin buradaki bir suru yasal engeli asmak bir yana, burada kalabilecegim bir yer bulma sorunu ve calisabilecegim bir isimin olmasini saglamak gibi bir suru engeli asmaliyim aslinda. Ama o ic ses iste… Birakmiyor pesimi… zorla biraz.. biraz daha zorla diyor bana.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Hayat oyle suprizlerle dolu ki beklemedigin anlarda beklemedigin seylerle karsilasabiliyorsun… Dolayisiyla hangi yolu secersem seceyim yine de yeni suprizlerin beni bekledigini biliyorum en azindan artik. Donemecin ortasinda durmus bakiyorum simdi ve sadece bekliyorum… Arkadan bir ruzgar essin ve beni gotursun diye… </p><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-868271573354542809?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-2866867303917934352010-01-28T00:19:00.004+02:002010-01-29T21:00:17.370+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">32 yasimin sonu… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Ama benim icin baslangiclarla dolu…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Takvimlere gore yasamaktan hoslanmiyorum soylemistim; kendi 'dogum gunu'mdense hic mi hic hazzetmiyorum aslinda.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Ama bu sene… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Her seneden farkli olarak hazirliklarla karsiliyorum yeni yasimi… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Yeni kapilar acarak karsiliyorum onu...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Kendi ederimi, hayatta sahip olduklarimin degerini bilerek duruyorum bu sefer karsisinda…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Yaptiklarimin yapacaklarimin hazirlik asamasi oldugunu bilerek, gelecegin guzel olabilecegine inanarak, bu inanci buyuterek, sevmeyi ve sevilmeyi ogrenerek, derleyip toplayarak, ayiklayip bir kenara koyarak yeni bir yasa giriyorum...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Planlarla yasanan bir oyunu bozdum once; hayatin planlanamaz oldugunun bilincinde… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Farkettim ki sen ne kadar plan yaparsan yap ve plana uygun davranirsan davran yolun sonu beklenmedik bir tunelin ucu olabiliyor… ve sen bu tunelin ucunda bakakalabiliyorsun oylece, planlananin gerisinden...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Farkettim ki yasami yasam yapan sey aslinda onun hesapsizligi, zamansizligi, nedensizligi ve suprizlerle dolu olmasi… ve sen ancak bir adim atarsan ve bu belirsizliklerle dolu yasami karsilayabilirsen daha heyecanli kilabiliyorsun hayatini… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Gitmek mi zor kalmak mi dedim sonra…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Bir gitmeliyim dedim hayatimdan, yasananlardan, anlik bunalimlardan, yani 'buralardan'; geride hicbirseyi birakayamayacagimin ve kendimle getirecegimin bilincinde… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Farkettim ki, ne kadar uzaklasirsan kurdugun dunyadan, kendine o kadar net bakabiliyorsun uzaklardan ve bir o kadar da kendinde derinlesebiliyorsun… ve anca bu sayede yaralarini iyilestirebiliyorsun…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Icerisindeyken boguldugun detaylarin hayatinin icerisindeki anlamsizligini farkedip gulup geciyorsun… Yaralarinin iyilesme hizina sen bile inanamiyorsun… Kendine yolculuklarin bittiginde, uzaklasip gittigin ruhunun gurbetinden dondugunde; hayata daha siki sarilabiliyorsun.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Yolun neresindeyim ve nereye gitmek istiyorum diye sordum daha sonra…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Farkettim ki, en cok gecmisimde yasadiklarimmis beni yoran ve ayagimdan bir zincirle oldugum yere cakili birakan… Sevmedigim gecmisi kendi gecmisinde birakarak, benim gecmisimden siyirarak, oncesiz bir hayati seciyorum artik… Gelecege sadece getirdigi suprizlere acik olarak bakarak ve bugunu ise sadece guzel kilmak icin cabaliyorum… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Ozledigim basit seylerdi aslinda…Basit, zarif ve ozel seyler…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana">Farkettim ki, hayati ne kadar basit yasarsam mutluluga o kadar kolay ulasabiliyorum. Artik mutlulugun nerde gormek istersem orda oldugunu biliyorum… Zaman zaman yasadigim bikkinliklarin, yilmalarin, vaz gecislerin de olacagini ve kalkip yola devam edebildikce bunlarin bir 'gucsuzluk' olmadigini da…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Verdana">Yavaslatilmis bir hayat istiyorum mesela; kosmadan, yetisilmeye calismadan, savasmadan yasanilan bir hayat… Hersey apacik olsun ve hayat icimden akip gitsin istiyorum, ama yine de pek zarar vermesin istiyorum bundan sonra…Adimlarimi buna gore atiyorum artik dolayisiyla...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 13.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 16.0px; font: 13.0px Verdana">Simdi 32 yilin getirdikleriyle sahane bir resim yaptim kendime dogum gunu hediyesi olarak; sira karsisina gecip hayranlikla seyretmekte… </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 13.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 16.0px; font: 13.0px Verdana">Mutlu yillar bana !!!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 13.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 16.0px; font: 13.0px Verdana">SELI'M MUTLU YILLAR SANA!!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-286686730391793435?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-11885293622495523042010-01-25T02:43:00.005+02:002010-01-25T08:18:49.633+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">bir ruya gordum... </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ruyamda en sevdigim adam yanimda bana sevgi dolu gozlerle bakiyor... Sonra bana sikica sariliyor...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">sonra en yakin arkadasi bana ithafen new york'un ortasinda bir barda en sevdigim sarkisini soyluyor... dogum gunumu erkenden kutluyorlar ... </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Hayatimin belkide en guzel dogum gunu hediyesini aliyorum once; hem de bir ay oncesinden, dunyanin en sevgi dolu adami, dunyanin bambaska bir ucunda sevgilim oluyor... </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ve simdi de bu hediye...</span></span></div><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S1zq4txKH4I/AAAAAAAAAPE/CLTHBMKFSUE/s200/-MG_3793.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430473510781329282" /><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">gercek olamayacak gibi bir ruyadayim...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Hediyemi sizinle de paylasmak istiyorum</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">http://www.youtube.com/watch?v=fuLAQ6oTHoU</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Thank you Corey:)</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-1188529362249552304?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-32957983263010788012010-01-22T20:29:00.003+02:002010-01-22T20:34:43.186+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Birini sevmek dünyayı sevmektir... Birini sevince, onunla birlikte dünyayı, en abuk sabuk, en uzak şeyleri bile sevmeye basliyorsun… Hersey oldugundan daha farkli goruyorsun boyle zamanlarda … Hayata bambaska gozlerle bakiyorsun sana dayatilanlara inat… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><i><b>"Bir sevgiyi anlamak ,bir ömür harcamaktır,harcayacaksın"</b></i> der <b><i>Ozdemir Asaf</i></b>… Bir sevgiyi anlamak, bir omru de sevgiyle birlikte yeniden anlamaktir aslinda… <span style="font: 12.0px Helvetica"> </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bugunlerde ben de boyle farkli bakiyorum sanirim hayata. Gunes bir farkli parliyor, sabahlari uyanmak artik daha bir keyifli, ciceklere boceklere sadece bakmiyor artik goruyorum da… Icim icime sigmiyor kisaca…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Biraz <b><i>Marcel Proust </i></b>benzeri bir giris oldu ama onun soyledigi gibi: <b><i>" Ilgimizi uyandiran birini, bizce mechul ve mechullugu olcusunde cekici bir hayatin unsurlarina karismis saymak ve hayata ancak onun sevgisiyle girebilecegimizi dusunmek, bir ask baslangicindan baska neyi ifade eder?"</i></b></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Basit seyler yasiyorum aslinda bu siralar; siradan seyler…</p><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S1nveY6pwmI/AAAAAAAAAO8/Psjtu4Xeuo0/s200/Picture+047.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429634131135414882" /> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Film seyretmek ,yazi yazmak, kitap okumak gibi, elele tutusup sehirde dolasmak , aksamlari birlikte sarilip uyumak, sabahlari birlikte uyanmak gibi basit seyler... en cok da bu basit seyler degiyor insanin icine iste…Cunku asil olan bu basitlikteki samimiyet ve gerceklik galba… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Kimileri onunuze dunyalari serer ama gozunuz ondan gelecek tek birseyi bile gormek istemezken nasil oluyor da kimilerinin size sadece bir bakisi bile icinizi eritmeye, kalbinizi hizlandirmaya, midenizde kelebekler ucusmasina yol acabiliyor anlamak mumkun degil… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Lafa gelince hepiniz gibi ben de atip tutuyorum "ask budur", "hayat soyle biseydir", " sadakat soyle olmalidir", " Sevgi bilmemnedir" diye.. Hergun birileri, ama en cok da kendim uzerinden dunyayi algilamaya calisip laf uretiyorum… Bunlarin hepsi laf iste..Asil onemlisi galba bicak kemige dayandigi zaman ne yapacagimiz oluyor gunun sonunda. Iste tam da bu nedenledir ki <b><i>Woody Allen</i></b>'in dedigi gibi "<b><i>ask bicagin kemige dayandigi andir</i></b>" ve ancak bu zamanda ne yaptigimiz onemlidir. Ben bile su anda kendimi taniyamaz bir halde oldugumu biliyorum. Normalde yapmayacagim seyleri yapiyor, soylemeyecegim buyuk sozleri sarfediyorum…. Romantizmin kiyisindan bile gecmeyen ben kendimi surekli romantik anlarin buyusune kaptirmis buluyorum. Ornegin gecenin bir yarisi uykumdan uyaniyor bana baktigini goruyorum… Tam o sirada ben ona gulumsuyorum ve "O" beni sevdigini soyluyor, sonra daha siki sarilip uyumaya devam ediyoruz ve benim icim eriyor. Baska bir lisanda duygularimi yeterince geciremiyormusum gibi gelse de yine de duygularimin en ust noktasinda oldugumu biliyorum.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Dun aksam bana ilk defa sordu ama aslinda ben onu hayatima aldigimdan beri kendime surekli neden "O" nu seviyorum diye soruyorum yalniz kaldigim anlarda. Bir cok neden sayabiliyorum ama sanirim benim icin en onemlisi "As good as it gets" filminde Jack Nicholson"in Helen Hunt"a dedigi gibi, bende iyi biri olma istegi uyandirmasi sanirim. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Onu seviyorum cunku beni iyi biri yapiyor… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Onu seviyorum cunku bana ozel davraniyor… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Onu seviyorum cunku icimdeki yara izlerinden korkmuyor… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Onu seviyorum cunku hayatin aslinda yasamak icin cok guzel bir yer oldugunu hicbirsey yapmayarak bana kanitliyor...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3295798326301078801?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-40909099783732451472010-01-20T09:22:00.002+02:002010-01-20T09:25:43.123+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Her sene bu zamanlar… benim icin daha da huzunlu gecen zamanlardir soylemistim sanirim… Zaten melankolik olmaya megilli kisiligim bu zamanlarda biraz daha beni benden alir ve dramatik bir yolculuga surukler sanki… Hele bir de hava kapaliysa icimde bir o kadar kapalidir bana boyle zamanlarda… Yuzum sanki icimin karanligini yansitir, karanlik bakarim yani.</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Ama karanlik ile olum ayni degil neyse ki... Biri gecici, oteki degil...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Oynarsin, kazanirsin!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Oynarsin, kaybedersin!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Oynarsin, oynamaya devam edersin yani!</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Eger siz de hani su 'babasinin kizlarindan' biriyseniz bu dunyada ve genel gecer baba kiz oykulurindeki mutlu paragraflardan daha farkli bir paragraf yoksa eger hayatinizda o zaman beni anlamaniz ne kadar kolay bilmiyorum. Anlamaya da calismayin zaten…Iyisi mi siz bu yaziyi hic okumayin hatta bence…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Kendime yaziyorum zaten bu yaziyi sadece…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Sadece kendime….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">En cok bugunlerde ihtiyac duyuyorum sanirim "babasinin kizi" olmaya… Her sene dogum gunume yakin boyle hissederim… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Her sene bir salak gibi 'bu sene beni arayacak' derim… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Her sene bu zamanda daha cok sarilmak isterim elimde olanlara...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Her sene sirf o gunde kendimi 'yok' ederim.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">"Bir kere bu laleler fazla kirmizi, canimi acitiyorlar…"der Silvia Plath ve ben en cok bu zamanlarda katilir olurum bu sozlerine. Cunku bugunlerde etrafim ne kadar aydinlik olursa olsun, aydinlik gozumu yakar sadece… Etrafimda ne kadar guzellikler olursa olsun, guzellikler canimi yakar sadece… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Soyle der bir de Silvia Plath:</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">"En az bir iki duzine kadar vardir aynisindan.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Demek ki hic bilemeyecegim</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Nereye koydugunu ayagini, kokunu saldigini</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Seninle hic konusamadim"</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Ben hic konusamadim babamla, hic bilmedi beni… Buyurken yanimda olmadi, agladigimda bir omuz degildi asla, ya da ilk erkek arkadasimi hic dinleyemedi benden. Basim en cok sikistigimda 'arkanda ben varim hadi kalk ayaga' demedi. En mutlu gunlerimde benimle mutlu olamadi. En sevdigim yazari heyecanla hic anlatmadim ona. En sevdigim sarkilarda dansetmedik de…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Birlikte uzun yuruyuslere cikip dertlesmedik de, bizim icin onemli sayilacak sirlarimizi paylasmadik da…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Bunlarin hepsi bir kenara en cok ihtiyacim olan bana sarilmasi oldu aslinda. Her sarildigim erkekte onu aradim biraz da… ve sarilmalar hep en onemli oldu bana… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Gozlerini siki siki kapatir sarilirsin sadece. Sikica… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Onun icin dunyadaki en onemli sey oldugunun bilincinde, dunyada belkide en guvenebilecegin erkegin kollarinda oldugunu bilirsin. Dunu yarini hesaplamadan sarilirsin sadece….</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">huzurun agir bastigi sefkatle karisik o sevgiyi icinde hissedersin. Baska hersey onemsiz olur artik senin icin ve sen 'babasinin kizi' dunyanin en onemli kadini oluverirsin bir anda…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 12.0px Helvetica">Bu sene her seneden farkli biraz… Bu sene kendi kendime yeni kararlar aldigim ve bunlari uygulamaya basladigim bir sene… bu kararlarin icinde artik bu konuyu sonsuza kadar kapatmak da var. Iste o nedenle soyle bitirmek yerinde olacak;Silvia Plath'in soyledigi gibi yani:</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 13.0px Verdana; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 13.0px Verdana">Babacim, seni oldurmek zorundaydim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 17.0px; font: 13.0px Verdana">Ben bir firsat bulamadan ONCE SEN OLDUN!!!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-4090909978373245147?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-7499276796345091332010-01-14T17:46:00.003+02:002010-01-14T17:54:25.188+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Birini sevmek mi, birinin seni sevmesini sevmek mi? Cogu zaman bu soruyla basbasa kaliyorum yasadigim her iliskinin karsisinda… Bugunlerde de bu soru kafamin icini kurcaliyor. Kime soylesem yanlis anlasilabileceginden , ozellikle de iliski yasadigim adamlara haksizlik edebilecegimden cekiniyorum aslinda...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Ancak durust olmam gerekirse ben cogu zaman beni sevmelerini sevdim hayatimdaki erkeklerin… ve sadece bunu ictenlikle hissettiren adamlarin pesinden gittim ve sonrasinda sevebildim ancak bu adamlari...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Hangimiz sevdigimiz kisi tarafindan ictenlikle begenilmeyi, ovulmeyi, simartilmayi istemez ki… Sadece ben daha da ileri gidip sunu da soyluyorum: Karsimda</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">kini ben ne kadar cok seversem seveyim, o da bana isterse defalarca beni sevdigini soylerse soylesin eger bunu hissettirmiyorsa nafile… Ask, mesk sozleri degil bekledigim yani… sevdigini hissettirmesi sadece… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Hayatindaki 'yer'imi hissettirmesi… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Benim en 'doyumsuz' ama en gercek tarafim bu sanirim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Margaret Mazzantini adli italyan bir yazarin romani gecmisti elime birkac yil once… "sakin kimildama"…</p><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S088vCSuLOI/AAAAAAAAAOs/MLUliBAeEEw/s200/05072948.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426622854771649762" /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Ilk olarak ismi dikkatimi cektiginden alip okumaya baslamistim. Sonrasinda bir cirpida okudugumu hatirliyorum. Odullu bir roman olmasina ragmen ne edebi degeri cok muthis ne de farkli bir ozelligi vardi aslinda. Sadece bu kitapta anlatilan 'ask'in, romanin kahramaninin agzindan dokulus bicimi beni cok etkilemisti… Adam o cok sevdigi kadini anlatirken soyle diyordu. "Onu bir</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'"> dilenci, bir kurt, bir ısırganotu gibi seviyorum. Camda bir kesik gibi seviyorum."… Kahramanimiz sevdiginin hayatindaki yerini iste boyle ifade ediyordu…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Tam da anlatmaya calistigim gibi yani…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'; min-height: 16.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Eger biraz kafasi calisan bir insansak ve eger biraz olsun 'farkindaligimiz'yuksekse su hayatta, hepimiz cok iyi biliriz ki dunya denilen su kocaman evrende, milyarlarca insandan hicbir farki olmayan kucucuk bir noktayiz aslinda… Oysa herbirimiz bu noktayi belirgenlestirmek icin debelenip dururuz… Saniriz ki, hayatta bir nokta olmaktan oteye gidebiliriz. Oysa en 'buyuk' hissettigimiz anda bile 'kucucuguzdur aslinda ve bunu ilikleri</p><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S088vTvDxYI/AAAAAAAAAO0/0MetoqP9t0o/s200/will+hunting.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426622859453908354" /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">mize kadar hissederiz… O yuzden isteriz ki, hic degilse bizi seven kisi icin tek bir nokta degil koca bir evren olalim. </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'">Boylece bu dunyadaki varligimiz bir anlam kazansin… dunyada anlamli bir 'yer'imiz olsun! </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'; min-height: 16.0px"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'; min-height: 16.0px">Belki sevginin cok daha derinde anlatildigi inanilmaz Hollywood yapimlarina rastlamak mumkun ancak sevginin en basit ve yalin haliyle anlatildigi bir sahne var aklimda simdi... Tam da burada paylasmaya calistigim sevginin hissettirilmesiyle ilgili bir sahne... Goodwill Hunting filminden bahsediyorum. Sean'in. fotografik ve ustun bir zekaya sahip olmasina ragmen hayattaki varolus bicimine karar veremeyen Will'e hayat arkadasindan bahsettigi o sahne... Sanirim Sean'in bahsettigi o kadin olmak icin herseyimi verebilirdim... Cunku eminim ondan bu sekilde bahsedebiliyorsa, kimbilir ona bu duyguyu nasil yasatmis ve onu nasil evrenin ta kendisiymis gibi hissettirmistir...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'; min-height: 16.0px"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Comic Sans MS'; min-height: 16.0px">Sizinle de bu sahneyi paylasmak istedim…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">http://www.youtube.com/watch?v=jg_9FQk6UnA&amp;feature=related<span style="font: 12.0px 'Comic Sans MS'"> </span><span style="font: 13.0px Verdana"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-749927679634509133?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-51937244318267285972010-01-13T19:31:00.000+02:002010-01-13T19:32:41.389+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Karanlik ve suskun yanlarina degen bir hayat yasamali insan… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Kendi yalnizliginda hayatinin anlamani bulmali… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Her an kalkip gidebilecekmiscesine hazir olmali sirt cantasi bir yerlerinde… ve kalkip tek basina gidebilmeli gerektiginde...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bir gun kapisinin hic calinmayabilecegini, telefonlarinin susabilecegini hesaplamali…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Hayal kirikliklarina ve hayatin kirdiklarina alisik olmali insan…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Kirik dokuk yalnizliklara katlanabilmeli…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Ihanetlere,</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">terkedilmelere,</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">yalniz basina birakilmalara hazir durmali, hazirlikli olmali insan…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Yani yalnizliga alismali...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Etrafindaki kalabaliga inat, kalabaliklar icinde yalniz kalmayi ogrenmeli insan…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Kalabaliklarin aslinda yalniz birakilmisligin bir yansimasi oldugunu anlayabilmeli…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Yalniz birakilmadan once, yalniz kalmayi bilmeli…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Caddeler dolusu issizligi icinde hissetmeli insan ve buna karsi kendi isligiyla sokaklari senlendirmeli…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Basini koyacak bir omuz, sirtini dayayacak bir guc arama huyundan vazgecmeli… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Tek basina dimdik ayakta kalabilmeli….</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-5193724431826728597?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-36660491433678590312010-01-10T17:15:00.006+02:002010-01-10T17:37:02.109+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">New Jersey'de bos bir sabah… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Yuruyorum…Amacsizca ve basibos yollara dustugum bir sabahdayim… Icim yaniyor… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Benim icimin yanginina inat hava buz gibi ama bir o kadar da piril piril gunesli…Derinime isliyor…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Tam karsida New York'un o cok bilinen silueti.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bazen bu sehrin kalbine bicak sokuyormusum gibi hissediyorum </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">ama nedense hep benim canim aciyor.</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Kulagimda '<b><i>Cuba Linda' </i></b>( http://www.youtube.com/watch?v=1E59TYSET50 ). <b><i>'Lost City'</i></b> filminin en sonunda Andy Garcia'nin muhtesem yorumladigi Kubali sair <b><i>Jose Marti</i></b>'ye ait 'Y<b><i>o soy un hombre sincero'</i></b> siiriyle basliyor… O son sahne... </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">film gozumun onunden geciyor birden...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Nasil bir muziktir bu… Icinde muthis bir huznu barindiran ama ayni zamanda ici kipir kipir yapan notalar kulagimda… Tam da benim su siralar yasadigim hayat gibi... </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bogazimda bir yumru yutkunamadigim… Gozlerim dolu ama goz yaslariyla inatlasiyor; birakmiyor bir turlu akip gitmeleri icin...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Kalbim kisa devre yapmis, ates saciyor…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Beynimse kafamin icine sigmiyor sanki, patladi patlayacak… Dusunmekten yorulmusum...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Karsimda Houdson nehri akiyor… Bende onla akip gitsem diyorum; nereye gidersem gideyim kendimden kacamayacagimi bile bile… </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Insan bavuluna kendisini koydu mu dunyanin obur ucunda da olsa degisen birsey olmuyor bunu biliyorum… </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bir sure daha yuruyorum ve artik bu yurumenin bana iyi geldigi hassas noktaya geldigimi hissediyorum: biraz daha devam edersem karanliklara dogru ilerleyecegim, geri donersem gune guzel baslayacagim bir nokta... </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica"><br /></p><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 138px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S0nvqNFM7bI/AAAAAAAAAOk/4T223Umvrbw/s200/poster1kc9.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425130734489497010" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3666049143367859031?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-8381472953665177502010-01-09T00:14:00.003+02:002010-01-09T00:19:17.715+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S0euc3H6jSI/AAAAAAAAAOc/mCiXiJUHu1M/s1600-h/the-scream.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 178px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S0euc3H6jSI/AAAAAAAAAOc/mCiXiJUHu1M/s200/the-scream.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424496087047769378" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bu gunlerde daha cok yeni insanlarla tanismamdan olsa gerek, en cok kendi icimden </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">gecirdigim soru; <b><i>su ana kadar yasadiklarim mi, yoksa yasamim boyunca kurdugum hayaller mi beni daha iyi ifade eder?</i></b></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Aslinda ikisi de demek kolayci bir yaklasim olabilir ama ben bilmiyorum iste… Bu yuzdende tikanip kaliyorum bir yerde… Sanki gozlerime baksinlar ve anlasinlar herseyi istiyorum bir cirpida... Gecmisden bugune getirdiklerimle nereye gitmek istedigimi…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"> </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Oyle zor ki sizi hic tanimayan birisine kendinizi anlatmak… Ustelik de derinlerinizden bir firtinanin gelip sizi onune kattigi donemlere rast geliyorsa isin icinden biraz daha cikilmaz oluyor… Gecmis hayal kirikliklarinizi gecmisinizden ayikladiginiz ve bu sayede gecmisinizi temize cektiginiz bir donemdeyseniz… hele bir de hayatinizin direksiyonunu bambaska bir yone cevirdiyseniz ve sadece hayallerse asil kafanizdaki siz ve dolayisiyla yasaminiz; iste</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">o zaman isiniz var…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"> </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Siz bir yandan hayatinizin mevsimleri arasindan koca bir tanesini torenlerle ugurlamaya calisiyorsunuzdur. Bir yandan da torenler boyunca kiziyor, sukrediyor, kahkahlarla agliyor, gozyaslariyla guluyor, bagira cagira kufrediyor, dinginliginiz icinde boguluyor , <b><i>Edvard Munch'in "Ciglik</i></b>" adli tablosundaki kisi gibi gorunuyor, kisaca gelgitli bir ruh hali icerisinde oluyorsunuzdur. Boylesi bir ruh haliyle karsinizdaki yeni tanidiginiz kisinin sizi anlamasini birakin, sizinle basetmesini nasil dusunebilirsiniz ki…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"> </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Yerde yatıyordum,yanimda o oturuyordu… Ikimizin de onunde laptop'lar acik; o muzikalinin 2. perdesini bitirmeye ugrasiyor ben de her zamanki yazilarimdan birini yaziyordum… birden calan şarkıyla birlikte yuzumu duvara, sirtimi ona dondum; ayaklarımı karnıma dogru çektim. İcimde bir yerlerde gizli gozlerim o gunden onceki ve o gunden sonraki hayatıma sessizce</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">gozyasi dokmeye basladı... Bir şarkının melodisinde bogulup gittim adeta… Bir yandan canimi acitan ve diger yandan da olgun yasimin beklentilerini karsilamayan bin turlu dusunce gecmiti o anda icimden… onunsa bunu isitmezden gelmesi icin yalvariyorum icimden… Ve onunla dertlesmek istemiyorum… Hic ama hic istemiyorum… Onu bu dunyanin disinda bambaska bir yerde tutmaya yeni baslangicimin ilk simgesi olarak tutmaya niyetliyim… gecmisimdeki ben degil hayallerimdeki benle sekillendirdigim bir iliski olsun istiyorum cunku ayni zamanda…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Bilirsiniz siz de psikanalitik bir yaklasimla baktigimizda erkekler ne kadar cok rasyonel olmayi severse, kadinlar da bir o kadar yanilsmalari, kendilerini bile bile aldatmayi severler. Yani gerceklerle yuzlesmek yerine, hayallerle sozlesmeyi tercih ederiz biz…Iste ben de tam o noktada yanilsamalarin icine attim kendimi… hersey olmasi gerektigi duzende yuruyor ve ben romantik iliskimi sonuna kadar hakkettigim bicimde yasiyordum bu illuzyon dunyasinda…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Oncesiz ve geleceksiz olarak...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Ve sonrasinda kahkahalarla gulmeler…</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Sonra gene laptop basinda yazilara devam...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">Yine guzel muzik...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">arada birbirimizle ilgilenmemiz… </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica">simdi soyler misiniz bu adam beni nasil biri olarak taniyacak…</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-838147295366517750?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-61164745008746772822010-01-07T19:51:00.006+02:002010-03-15T07:19:14.333+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial">U<span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">zun bir suredir geceleri uzatabildigim kadar uzatiyorum…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Uyumayi geciktirdigimde sanki uyanmayacakmisim ya da sabah olmayacakmis gibi…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Sabahlar onemlidir benim icin, paylasabilirsen daha da guzellesir… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Asil istemedigim uyanmak aslinda;istedigim uyandirilmak cunku… Sabahlarimi paylasabileyim diye…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial; min-height: 14.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Once yarı uykulu bir halde sıcak yatakta dönmeye calisayim, sadece gozlerim yarim aralansin ama asla acilmazsin tamamen… O sirada onu bana bakarken, beni seyrederken yakalayim… Bana gulumsesin o isildayan gozleriyle. Sonra ben sirtimi doneyim ve uyumaya devam edeyim. O bana arkadan sarilsin once; nefesini arkamda hissedebileyim. Sonra hafif bir opucuk kondursun ve kalksin yataktan. Ben yarım kalmış tatlı rüyam belki devam eder diye yastığıma yüzümü gömmeye çalışırken o evde bütün odalara girip çıkarak dolaşmaya başlasın. Gürültü çıkarsın. Kazaymış, istemeden olmuş gibi... Ben uykumun arasinda bu sesleri duyayim… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Kahve makinasina suyu koysun, </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">mutfak tezgâhından yere bir bicak düşsün, </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">salondan cd kapaklarinin ust uste konma sesi gelsin, aniden Miles Davis'in en sevdigim albumu calmaya baslasin,</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">banyodaki sabunluk kaysin…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial; min-height: 14.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Sonra benim kalkmamakta ısrar ettiğimi anlayınca yatağa gelsin. Yanima otursun ve iyice yaklassin bana… Sokulsun iyice…Onu en sevgili ozelligiyle iliklerimde hissedebileyim. Sicakligini bedenimde duyabileyim…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial; min-height: 14.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Gozumu acmam icin turlu oyunlar oynasin bana… Naza cekeyim ben de kendimi, simarayim iyice...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Sonra gozlerimi acinca odanin los isiginda onun deniz mavisi gulen gozlerini goreyim ilk, sonra da o muhtesem gulusunu...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Konusmasin hic ama ben bileyim soylemek istediklerini…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Konusmayayim ben de… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">O anlasin gozlerimden soylemek istediklerimi...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Kendimi onun o beni simsiki kavrayan kollarinda bulayim sonra...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Sonsuz bir guven ve huzurla sarilayim ben de ona.</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 12.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Ve gune boyle baslayayim istiyorum...</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal 'Lucida Grande'; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal 'Lucida Grande'; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">O adamla…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 18.0px; font: 12.0px Arial; color:#333233;"><span style="font: 12.0px 'Lucida Grande'"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><br /></span></span><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">“Sevmeden yaşamak yaşamak değildir. Az sevmek ise sürüklenmektir.”</span></i></b><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"> der ya </span><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Fenelon</span></b><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">, bence sevilmek icin de ayni sey soylenmelidir. Son gunlerde burda yasadiklarim bana aslinda bu hayatta yasamanin ne anlama geldigini hatirlatti bir kez daha…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 18px; font: normal normal normal 12px/normal Arial; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Gizlendigim kuytulardan, surekli endiseler ve korkularla gecirdigim saatlerden, karanlikta bekledigim odanin kapisina kadar gelip beni yumusak bir bicimde disari cikmaya ikna eden adam sayesinde yeniden hatirladim herseyi bir bir… Sakin ve dinginim yeniden ve bir o kadar da huzurlu; onun sayesinde… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Kendimi romantik-komedi turundeki bir amerikan filminda hissediyorum adeta… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Etrafimda ingilizce romantik sozlerle dolasan bir muzikal yazari, birlikte hic konusmadan film ya da hokey maci izlenerek gecirilen saatler, en sevdigim jazz parcalari, soguk bira, spagetti ya da pizza, birlikte kurulan hayaller, dogdugumuz buyudugumuz yerlerle ilgili anilar, eger o Turkiye'ye gelirse onu goturmek istedigim yerler, onun dogdugu yere beni goturmek istemesi, bana inanilmaz gozleriyle sevgi dolu bakmasi, beni guldurmesi, utanmasi, herkes etrafimizdayken kacamak bakismalarimiz… basit seyler aslinda am</span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">a bir o kadar da keyifli…gerc</span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ekten bir film setinde geciyormus gibi hersey… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Filmde olmasini istedigim sabahlari beni "uyandirma" sahnesinde ise basrolde gormek istedigim o adam…</span></p> <p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 20px; font: normal normal normal 12px/normal Arial; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">iste bu yaziyi bana yazdiran adam…</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-6116474500874677282?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-77968389956720424602010-01-06T02:22:00.005+02:002010-01-06T17:21:48.701+02:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Ne zaman kalabaliklarla dolu bir yola girsek, "o" once onume gecer, ardindan da, yururken elini geriye uzatip belli belirsiz bicimde elimi arar ve dogal bir yoldan onu takip etmemi' ona tutunmami ve beni koruyacagini hissettirirdi… </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Aramizda bir sevgililik iliskisi var miydi, yok muydu, ya da gunun birinde olacak miydi; ikimiz de bilmiyor, yasadiklarimiza ve yasamin getirdikleriyle paylastiklarimiza bir isim vermek istemiyorduk besbelli... Hatta bunun hic de onemi yoktu bana hissettirdikleri yaninda… Bana uzatilan bu ele cogunlukla, sanki yanginin ortasindayken uzatilan bir elmis gibi, tutunmak ister, hic birakmamacasina yapisma ihtiyaci duyardim… Oyle ki, butun hayatim boyunca ihtiyacim olan guven duygusu ve o guvenin sagladigi huzuru sanki bir an icin, tutacagim bu elden alacakmi</span></p><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 161px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/S0SSlEJF1ZI/AAAAAAAAAOU/hFMlqecQbUo/s200/050405_einstein_tongue.widec.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423621016725607826" /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Verdana"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">sim gibi gelirdi… Neden sonra tutamazdim bu eli… Yapamazdim… Sanirim fazlaca istekli ve atilgan gorunmekten cekinir, sessiz bir anlasma ile yurutulen bu arkadasligin sekline zarar vermekten korkardim…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Garip…</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">O gunlerin uzerinden cok zaman gecti simdi. Yillar akip gecse de, koprulerin altindan sular akmis olsa da</span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">, nice kopruler yikilmis, niceleri bir nefes darbesiyle cokup gitmis olsa da sanirim ben hala o eli ozluyorum… ya da daha acik soylemek gerekirse o elin bende yarattigi huzurla karisik bir guven duygusu ozledigim... </span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial">Donup baktigimda ozledigimin "o" olmadigini biliyorum; bu kesin... Daha fazlsi yasanmadigi, bir iliskimiz olmadigi icin uzgun ya da pisman miyim? hayir! Bunu nerden mi biliyorum?</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial">Bugun birseyler okurken bir yazi dikkatimi cekti...Yazida adam karisina <b>"Birini</b> <b>sevmem</b> <b>gerek.</b> <b>O</b> <b>da</b> <b>sensin!</b> <b>Başka</b> <b>türlüsü</b> <b>çok</b> <b>acınası</b> <b>bir</b> <b>varoluş</b> <b>olacak."</b> diyordu..</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial">Soyleyen adam siradisi bir beyne sahip olmasina ragmen, cok da siradan davrandigini dusundugum <b>Einstein...</b></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><b>D<span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; ">aha sonra ikinci karısı olacak <b>Elsa</b>'ya yazdigi mektupta bunlari soyluyor... </span></b></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><b><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; ">Einstein'ın bu sözleriyle ilk karşılaştığım anda bende yarattigi rahatsizlik duygusunu Elsa da hissetmis midir ve kirilmis midir acaba diye gecti icimden... Bir bakima, yer yuzunde,herhangi bir erkegin bu kadar durustce ve gercekcilikle, ama ayni zaman da bir o kadar hunharca konusmasi gorulur sey degil ve bu bakimdan ta</span></b></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><b><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; ">kdir edilebilir diye dusunebiliriz. Ancak diger yandan karsisindaki kadin, nasil bir kadin olursa olsun, nezaketten yoksun bu sozleri nasil kaldirabilir? Nasil bir kadın <span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; ">"acınası"<span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "> bir hayat yaşamaktan korkan bir adamın "hesaplı" sevgisine maruz kalmayi ister? Hangi kadın "<b>birini</b> <b>sevmem</b> <b>gerekiyor,</b> <b>o</b> <b>da</b> <b>sensin</b>" gibi direkt yuze vurulan gerceklik yerine sessiz kalinmasina bile razi olmaz? </span></span></span></b></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><b><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; ">Sadece bir kadin degil, kim olursa olsun gercege dair bu sozleri duymayi hakketmedigi gibi, bu tarz bir "hesapli" iliskiye maruz birakilmamalidir...Sirf bir eksigimizi tamamladigi ya da bir ihtiyacimizi karsiladigi icin "hesapli' bir iliskinin pesine durmak ihtiyac duyulan kisiye yapilan buyuk bir haksizlik gercekten de. Hele bir de bu kisi Elsa kadar sirilsiklam asik biriyse... </span></span></span></b></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial">Benim acimdan, o gunlerde yasamadigim o huzur ve guven duygusu bu gunlerde tatli bir ani olarak kalabildi... Einstein ve Elsa'ya mi ne oldu? O sıralarda yaşı kırka varan ünlü bilgin darmadağınık bir hayat sürdürmekteyken ondan birkaç yaş büyük ve ona sirilsiklam asik kuzeni Elsa ile evlendi sirf onu bir parça da olsa derleyip toparlamakta, yemeğini hazırlamakta, hasta olduğu zamanlarda hemşireliğini yapmakta oldugu icin... Elsa ise, ask'in zihnini perdeleyip gozlerini koreltmesine izin vermis ve asik oldugu adamla yuruttugu "hesapli" iliskinin evlilige donmesine sesini cikarmamistir.</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial">Ancak tabii ki bu iliski, evliliklerinin surmesine ragmen, Einstein'in kendini toparlayacak daha saglikli ve becerikli birisini bulmasina kadar yuruyebilmistir...Cunku, mesele gercekte bir "sevgi" olmamis sadece hayattaki eksiklerini tamamlamak uzere birisine duydugu ihtiyactan kaynaklanmitir ve bunu her zaman daha fazla karsilayacak birisi cikabilir! </p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Sırf yaninda huzurlu hissettigimiz, rahat olabildigimiz ya da buna benzer bir takim ihtiyaclarimizi karsiladigi icin bir iliski icine girebiliriz belki...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Ya da en basitinden yalnızlıktan korktuğumuz için birini sevgili olarak gormek isteyebiliriz hayatimizda..</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Önce arkadaş olur, sonra bunu ileriye goturerek neden bir ilişkiye donmesin,diyebiliriz...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Ancak aşk asla <b>"hesapli bir sevgi"</b> ya da ihtiyaclarimizi karsilayan bir "<b>ilişki"</b> olamaz. </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Ondan çok daha fazlasıdır...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Gerçek eninde sonunda ağırlığını hissettirir... </p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Ve gun gelir artik ihtiyac duymadigini anladigin ya da bu ihtiyaci daha fazla karsiladigini dusundugun bir baskasi yuzunden deger verdigin o kisiyi acitmis olursun...</p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial">Onu sonsuza dek kaybedersin...</p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; line-height: 20.0px; font: 13.0px Arial"><br /></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 13.0px Arial"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7796838995672042460?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-51549437515288209442010-01-01T18:12:00.005+02:002010-01-01T19:15:10.535+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sz4fOPoLbMI/AAAAAAAAAOE/mK3dxqN1N44/s1600-h/woolf.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 155px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421805330974338242" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sz4fOPoLbMI/AAAAAAAAAOE/mK3dxqN1N44/s200/woolf.jpg" /></a><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sz4fOW9Gq7I/AAAAAAAAAOM/xpEs6wqBW5g/s1600-h/hours.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 99px; FLOAT: left; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421805332941155250" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sz4fOW9Gq7I/AAAAAAAAAOM/xpEs6wqBW5g/s200/hours.jpg" /></a>20’li yaşlarımın en önemli kadın kahramanlarından olan Virginia Woolf düştü aklıma yeni yılın bu ilk sabahında uyanır uyanmaz... Yazdıkları kadar hayat hikayesiyle de oldukça etkilemiştir beni bu roman cambazı ilk gençlik yıllarımda. Belki de melankolik ruh halidir özellikle beni kendine bağlayan bilmiyorum ama yine de çoğu zaman yazdıklarıyla sanki bana bir ayna tuttuğunu hissetmişimdir hep; kendimi gördüğüm her şekilde sarsıldığım bir ayna...<br /><br />Dolayısıyla bu kadar etkilendiğim bir yazarın hayatıyla ilgili bir film yapıldığını duyar duymaz da çok sevinmiştim zamanında; “The Hours” yani türkçeleştirilmiş haliyle “saatler”. Gerçek yaşamıyla film arasında bazı temel farklar olmasına rağmen oldukça başarılı bulduğum bir filmdi. Filmden kalkarak yazabileceğim onca şey var ama bu sabah uyanır uyanmaz düşündüğüm şey filmin özünde yatan temel bir bakış açısıydı sadece. Yeni bir yılda kendim için dilediğim bir bakış açısı. Romanının sonuna gelmiş ve olanca gücüyle bitirmeye çalışan kadın yazara kocası döner sorar: Ölüm gerekli mi? Aslında sormak istediği tam anlamıyla şudur: Yazdığın romandaki karakterlerden birini mutlaka öldürmek zorunda mısın? Kadın yazar kocasına döner ve acı dolu yüz ifadesiyle bakar kocasına ve yanıtlar: “Başkalarının hayatlarının farkına varması için birilerinin ölmesi gerekir!” ne kadar vurucu bir cümle...<br /><br />Yaşadığımız hayatın çoğunu birilerinin “saatlerine” göre ayarlıyoruz çoğu zaman aslında. Sevilmeli ve evlenilmeli diyorlar.Seviyoruz; sevdiğimizin yaşamını yaşıyoruz.Sevildiğimizde; herşeyimizle teslim oluyoruz...<br />Büyüyüp adam olman gerek diyorlar; mecburiyetlerimizi yaşıyor ve sorumluluklar üstleniyoruz büyüdüğümüzü kanıtlamak adına; yükleri altında eziliyoruz...<br />Önce okuman sonra da bir iş tutup çalışman ve kendini geçindirmen gerek diyorlar. Kendi istediğimiz şeyleri yapmaktan vazgeçiyor, kendimizi kısıtlayıp; özgürlüklerimizi yok edip; Nazım Hikmet’in söylediği gibi bilerek ya da bilmeyerek asıl hapishaneyi kendi içimizde kuruyoruz...<br />Geleceğini güven altına alman gerekiyor diyorlar. Endişeler ve korkularla hem kendimizin hem de sevdiklerimizin ruhlarını emiyoruz...<br /><br />Uzun sözün kısası; yaşıyoruz, doğru.. Nefes alıp veriyoruz, peki... Bu gerçekten yaşamak istediğimiz hayat mı? Kaçımız yaşadığımız hayatın “farkında” olarak yaşıyor ve hayatın tam da istediği gibi bir hayat olduğunu söyleyebiliyor? Bize bahşedildiğini düşündüğümüz – ki ben hayatın verilmediğini , hayatın bizim bilinç altımızın kurguladığı, eksikliklerimiz ve korkularımızla şekillendirdiği, bu sayede yaratılan bir hayat olduğunu düşünüyorum- ve istediğimiz hayat birbiriyle örtüşüyor mu? Hayatımızın farkına varabilmemiz için Woolf’un söylediği gibi ille de ölümlerle, kayıplarla ya da sonlarla mi yüzleşmemiz gerek?<br /><br />2009’un son çeyreğinde kendi hayatımla ilgili bunları düşünmeye başlamış ve istediğim hayatı yaşamak için soyut ve somut bir takım adımlar atmaya başladım ben kendi adıma. İşte bu sabah, yani tam da 2010’un ilk gününde, yatakta güne uyanmaya çalışırken artık istediğim hayatı yaşamak adına adımlar attığım için tüm yaşadığım olumsuzluklara rağmen huzurlu olduğumun bilincindeyim. Yeni yıl ve ondan sonraki gelecek olan yıllar için özünde tek bir dilek diledim ben aslında: Şair W.E. Henley’nin buyurduğu dizeleri kendi iç benliğime yerleştirebilmeyi ve buna göre hayatıma devam etmeyi:<br /><br /><strong><em>"it matters not how strait the gate, </em></strong><br /><strong><em>how charged with punishments the scroll, </em></strong><br /><strong><em>i am the master of my fate; </em></strong><br /><strong><em>i am the captain of my soul"</em></strong><br /><strong><em></em></strong><br />Yani;<br /><br />"Kapı ne kadar dar olsa da,<br />Cezam ne kadar ağır olsa da,<br />Kaderimin efendisi benim,<br />Ruhumun komutanı benim"<br /><br />Sözün özünü en sevdiğim filozoflardan olan Nietzche bence en güzel şekilde aktarmış:<br /><br /><strong><em>Neyi Yaşamak istiyorsan Onu Yaşa</em></strong><br />Öyle bir hayat yaşıyorum ki,<br />Cenneti de gördüm,cehennemi de<br />Öyle bir aşk yaşadım ki,Tutkuyu da gördüm,pes etmeyi de.<br />Bazıları seyrederken hayatı en önden,<br />Kendime bir sahne buldum oynadım.<br />Öyle bir rol vermişler ki,<br />Okudum okudum anlamadım.<br />Kendi kendime konuştum bazen evimde,<br />Hem kızdım hem güldüm halime,<br />Sonra dedim ki " söz ver kendine<br />"Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,<br />Sevilmek istiyorsan,önce sevmeyi bileceksin,<br />Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.<br />Korkak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.<br />Öyle bir hayat yaşadım ki,son yolculukları erken tanıdım<br />Öyle çok değerliymiş ki zaman,Hep acele etmem bundan,anladım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-5154943751528820944?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-15645109842210560682009-12-28T02:03:00.006+02:002009-12-28T02:18:47.332+02:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Szf4ZGWp5qI/AAAAAAAAAN0/hk4PQeNNpkA/s1600-h/Happy%2520New%2520Year.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420073786649732770" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Szf4ZGWp5qI/AAAAAAAAAN0/hk4PQeNNpkA/s200/Happy%2520New%2520Year.jpg" /></a> <div><div>Zaman kavramını önce bölümlere ayırıp sonra da belirli anlamlar yüklemiş birileri, bizden habersiz... Sonra bunlara gün demişler, hafta demişler, ay demişler, yıl demişler, yılbaşı demişler, anneler günü demişler, sevgililer günü demişler, bayram demişler, doğum günü demişler vs... Yani bilmediğimiz birileri önce bunları uydurup kurmaca bir gerçeklik üzerine oturtmuş, tüm insanoğlu da buna göre yaşar olmuş...<br /><br />Tabii ki yaşadığımız hayatta ister istemez işimizi gücümüzü haftalara, aylara, yıllara bölünen zamana göre ayarlıyoruz ve buna göre yaşıyoruz. Bir şekilde buna ayak uyduruyor; hatta içine hapsoluyoruz.<br /></div><div>Oysa ben evrenin zaman kavrayışı ile bizimkinin farklı olduğunu düşünmüşümdür hep. Evren için yılbaşı doğanın uyanışıdır diye düşünsek ;neden “yılbaşı” nisanın gelmesiyle başlayan ilkbahar olmasın ki mesela?<br /><br />Kısaca ben sevmem böyle takvimsel kurmacaları... Özünde bu “sevmezliğimin” altında yatan , aslında takvimsel döngülerin toplumsal komutlara dönüşmesidir. Oldum olası bozulmuşumdur ben ,birilerinin “şu zamanda eğlen, şu zamanda hediye al, şu zamanda anneni, sevgilini hatırla” gibi komutlarına.. Huylanmışımdır hep böylesi zamanlarda “yapılması gerek olduğundan yapılan” eylemlerden...<br />Yılbaşları da bende bu duyguyu yaratır işte. Birileri “eğlenilecek” dediği için eğlenmem gerekirmiş, zorla eğlenmeye çağrılıyormuşum, eğlenmeye mecburmuşum gibi gelir hep... Oysa benim içimde hep tersi bir duygu hüküm sürer yılbaşı gecesinde... Sanki ne bileyim, giden yıla çok üzülüyor, ağıt yakıyor, gelen yıla da daha gelmeden gıcık oluyor muşum gibi bir ruh hali çöker üzerime... Hiç çekilmem açıkçası böylesi zamanlarda...<br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Szf45P2R-_I/AAAAAAAAAN8/d7Lt5EZwsdM/s1600-h/TIMESSQUARE61c41.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 160px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420074338954116082" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Szf45P2R-_I/AAAAAAAAAN8/d7Lt5EZwsdM/s200/TIMESSQUARE61c41.jpg" /></a><br /><div>Bu kez 31 Aralık gecesine gerçekten " yılbaşı" muamelesi çekeceğim galba... Bu kez “eğlenme” zorunluluğu bilinç altımda olmadan “Times Square” meydanında toplanacak yüzbinlerce insanla birlikte geriye sayacağım ben de... </div><br /><div>Eski karanlık günlere yataklık eden onca yıla arkadan bakacak ve sadece “güle güle” diyeceğim... Ve ardından yepyeni bir başlangıç yapacağım... </div><div>2010’un huzurunda, </div><div>ondan sonra gelecek tüm senelere de kucak açarak... </div><div>Artık; yeni, güzel, huzurlu, mutlu, sağlıklı günler ve en sevdiklerimin yanı başımda olması için dua ederek...<br /></div><div>PS: Yılbaşında burda olacağım “<a href="http://way.com/nyeespacejj" target="_blank">http://way.com/nyeespacejj</a>” :)</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-1564510984221056068?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-79206681990051957422009-12-27T00:16:00.005+02:002009-12-27T03:52:19.847+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SzaLPXbj90I/AAAAAAAAANk/A6TQfiqAw7c/s1600-h/7aff2ce2f7103771cae41c5b002e6fc9c6bff132.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 146px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419672297690888002" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SzaLPXbj90I/AAAAAAAAANk/A6TQfiqAw7c/s200/7aff2ce2f7103771cae41c5b002e6fc9c6bff132.jpg" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SzaHeNUxUOI/AAAAAAAAANU/Jm1A_21lizw/s1600-h/7aff2ce2f7103771cae41c5b002e6fc9c6bff132.jpg"></a><div><br />Freud´un katı ve hatta keskin saptamalarından biri <strong><em>“Bir çocuğun babasının korumasına duyduğu ihtiyaç kadar güçlü bir başka ihtiyacın var olduğunu sanmıyorum.”</em></strong> dur. Oysa ben onun bu tespitini şuna çevirmek istiyorum: <strong><em>“Bir çocuğun babasının korumasına ve annesinin sevgisine duyduğu ihtiyaçlar kadar başka bir ihtiyacın var olduğunu sanmıyorum. Ancak bu iki ihtiyacın tam anlamıyla karşılandığı durumlarda psikolojik açıdan sağlıklı ve hayattaki duruşu sağlam bireyler meydana gelebilir"</em></strong>. </div><div> </div><div>Babamın hayatımızdan gidişi ile, benim çok küçük yaşlarımdan itibaren, annem bu iki ihtiyacımı karşılamak gibi bir sorumluluğu ister istemez üzerinde buldu ne yazık ki...Belki ruhsal ve duygusal açıdan hazır olmasa da bunu sağlamak için çırpındığını biliyorum. Üstelik hayatın yükü sadece bununla sınırlı olmadığından başetmesi gereken onca problem ve yüzleşmesi gereken onca duygusal çarpışmaya rağmen bir şekilde bu sorumluluğun üstünden gelmeyi başardı. </div><div> </div><div>Anne ve kız ilişkisi görünürde meltem rüzgarları esse bile iklimi sert bir coğrafyadır çoğunlukla... Meltem rüzgarları sert ve çetin rüzgarlara dönüşür bazen. Ve bazen o kadar güçlü eserler ki kızı da anneyi de başka başka yerlere savurur... Bir yolun iki ucunda olunur... Benim de annemle böyle dönemlerim oldu... Ancak böylesi dönemlerde anneler anlayabiliyorlar sanırım zamanın geçip gittiğini ve aslında kızlarının kendilerine değil, “hayata” ait olduklarını. Ve yine ne gariptir ki, kızlar da ancak böylesi dönemlerde farkediyorlar kişiliklerini anneleriyle çatışarak şekillendirdiklerini. </div><div> </div><div>Sonra gün geliyor... onca çatışmanın, karşı duruşun, ter ve gözyaşının sonunda sanki annelerinin hık demiş burnundan düşmüş kızları oluveriyoruz. Yani anneden çok uzaklara savrularak çıkılan yolu yine anneye kavuşarak, onu ve onun hayatla kavgasını anlayarak tamamlıyoruz. Annecim sana her “<strong><em>kızışım</em></strong>” aslında kendime “<em><strong>kızışım</strong></em>”... Bunu ben biliyorum lütfen sen de bil. Lütfen sen bana kızma...<strong><em>Sen annesin, sen sevmesi, anlaması, affetmesi gerekensin</em></strong>...Hayatın kuralı bu ne yazık ki...Biraz ben geliyorum; biraz da sen gel lütfen... </div><div> </div><div>Biliyorum ve anlıyorum aslında, çocuklar kadar anneler de hayat denilen bu yolda yürümeyi pek bilmiyorlar ve yolda giderken yavaş yavaş öğreniyorlar. Biz de seninle birlikte öğreniyoruz işte... Hem hayatı, hem birbirimizi anlamayı... </div><div>Ben anneyle kurulmuş “iyi” bir ilişkinin insanın iç dünyasını belirlediğini; “iyileştirdiği”ni düşünüyorum. Sen benim “iyi” kalmamı sağlayan tek güzel şeysin bu hayatta. </div><div>Hayata tutunma sebebimsin... </div><div>Seni seviyorum ve annem olduğun için gurur duyuyorum... </div><div>İyiki doğdun annecim...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7920668199005195742?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-90269242500717760342009-12-22T21:48:00.001+02:002009-12-23T01:19:58.962+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SzEjxvcPZ7I/AAAAAAAAANM/OBPdr7CNipk/s1600-h/60e3dde.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 174px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418151164158896050" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SzEjxvcPZ7I/AAAAAAAAANM/OBPdr7CNipk/s200/60e3dde.jpg" /></a><br /><div><br />Günün öğlene yaklaşan bir saati...<br />Evdeki curcunadan kaçmışım.... İçimden Oğuz Atay’ın çevresindekilere her zaman söylediği: "Sürekli başkalarının kötülüğünden söz ederek kendinizi iyi kılamazsınız." sözünü tekrarlıyorum deli gibi sürekli... keşke bağıra bağıra bunu evde söyleyip ,öyle çıksaydım diye düşünüyorum.<br />Bunalmışım...<br />Burada, bu insanların arasında ne işim var diye düşünüyorum...Bir de bunlar yetmezmiş gibi annemle tartışıyoruz.<br />Yalnızım...<br /><br />Elimde kahvem... Havanın soğukluğuna inat içimi ısıtıyor... Ya kokusuna ne demeli? Öyle güzel,öyle başka, öyle diriltici...<br />Apaçık, güneşli bir havada karşımda new york silueti... Yılbaşının geldiğini anlarmış gibi kozalaklarını üstünden atmak için sabırsızlanan bir ağacın altındayım...<br />Kulağımda Koop’dan Piazzola’nın Velvo Al Sur’unun muhteşem yorumu..<br />Özel bir müzik... Eskimiş ama uzun yer etmiş sevgililerimden birinin hiç üşenmeden sabahın erken bir saatinde kalkıp bu müziği cd’ye yerleştirişi, bana kahve hazırlaması ve beni böyle hergün işe giderken uyandırması...<br />Sabahları uyanmak istemiyorum ya hani, “uyandırılmayı” özlediğimden sanırım...<br /><br />Derken...<br />Birdenbire..<br />Kafamın içindeki onca gürültüden sıyrılıyorum, duymaz oluyorum.<br />Gündelik yaşamın sıkıştırmalarının ayrıntıları önemini yitiriyor. Endişelerime, gelecek korkularıma izin veriyorum gitmeleri için. Mecburiyetlerimin ve sorumluluklarımın hapisanesinden çıkıp gidiyorum ben de...<br />Elimdeki kahve, dünyanın en özel şarabı şimdi!<br />Kahvenin kokusuysa, sevdiğimin omuzu gibi!<br /><br />Biliyorum beni karanlıktan sıyıran şeyi...<br />“nefes al” diyen, bana benden çok güvenen dostum sayesinde atmışım kendimi sokağa çünkü...<br />Nefes almışım şimdi,<br />derin bir nefes...<br /><br />Eğer kendine iyi kötü bir kimlik edinip;bir duruş belirlediysen şu hayatta...<br />Birkaç kez canın yakılmışsa etrafındaki en yakınım dediklerin tarafından..<br />Kendi benliğin senin için bir koruma kalkanı olsun diye duvarlar oluşturuyorsa her seferinde daha kalın...<br />Buna rağmen cesaretle kollarını her yeni gelene açmaya çalışsan bile gittiğin yolda...Bilirsin... Artık gittiğin her yolun sonu yalnızlıktır aslında!<br />Birgün biri karşınızda tüm ürkekliğinize rağmen dikilebiliyorsa...<br />Katılaşmış gibi görünen yüreğinizin etrafında dört dönüyorsa..<br />Herşeye rağmen, duvarlarınızı görünmez yapabiliyorsa...<br />Her türlü karanlık görünen tünellerinizin ucunda sabırla durup,bir ışık yakabiliyorsa...<br />Bazen size sizden çok güveniyorsa...<br />Size“nefes al” diyorsa..<br />İşte o zaman durup “nefes alabiliyorsun”<br />Nefes alırken bakıyorsun etrafına<br />Baktıkça yeniden görebiliyorsun<br />Gördükçe sevebiliyorsun sonunda...<br />Bahsettiğim ne sevgilim, ne erkek arkadaşım...<br />“bir sevgili” için yazmayı tercih ederdim tabii ki ama ne yazık ki değil.. Bu yazı sadece “dünyanın en tatlı adamına” ...<br />Hayatıma dokunan, dokunmakla kalmayıp ben hayatımı şekillendirirken yeniden, her aşamasında destek olmaya çalışan bir adama.<br />Bu kadar... sadece bu... fazlasına gerek var mı?<br />Sabahları belki hala uyandırılmıyorum, ama her sabah güne uzaklardan gelen bir “günaydın”la başlıyorum...<br />Yine de şanslıyım<br />Teşekkürler “dünyanın en tatlı adamı”...<br /><br />Siz de dinlemek isterseniz vuelvo al sur: <a href="http://fizy.com/s/170w66">http://fizy.com/s/170w66</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-9026924250071776034?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-36063258685038490142009-12-21T01:19:00.000+02:002009-12-21T04:45:57.677+02:00Sanırım bu blog'a başladığım günden beri, yayınladığım andan itibaren en çok okunan yazım bu oldu.. Her yazdığım yazıdan sonra birkaç mail geliyor, kendi yaşamlarıyla paralellik kuranlar hemen bunu paylaşıyorlardı. Ancak bu yazıdan sonra çok fazla mail aldım. Kimisine cevap yazabildim ancak bir süre sonra başa çıkamadım ;o yüzden burdan herkese yazmanın en doğrusu olduğunu düşündüm:<br /><br />1.- Aşk'ın olduğu yerde mantık asla barınmaz... Eğer mantık varsa işin içinde kesinlikle aşk'dan söz edilemez...<br />2.- Etrafımızda tahmin ettiğimizden çok daha fazla kişinin böylesi bir hikayeyi yaşadığını anladım. Yalnız olmadığımı bilmek bir kez daha iyi geldi. Bir yandan da "evlilik" denilen kuruma karşı olmam konusunda ne kadar haklı olduğumu bir kez daha anladım.<br />3.- Bu gibi hikayelerde genellikle birlikteliğin imkansız olmasından dolayı bunun "aşk" sanıldığı, oysa sadece imkansızlığın çekiciliğinden başka birşey olmadığını savunan görüşler yoğunlukta.<br />4.- Görünen o ki, erkekler bana kızmasın ama, çoğunlukla erkeklerin kimseyi mutsuz etmeden bu durumdan sıyrılmak için başlattıkları süreç kimseyi mutlu etmiyor ve çoğunlukla cesaretsizlikleri yüzünden kendileri dahil herkesi mutsuz ediyorlar.<br />5.- Bir adım atmadan önce gerçekten sonuçları ile yüzleşebilme cesaretini herkes gösterebilmeli, arkasında durulamayacak adımlar atılmamalı.<br />7.- Alain'in lafıydı galiba; " aşk, bir başkasını kendine tercih etmektir " der, eğer ortada tercih edilen başkasıysa durup düşünmek gerekir, öyle değil mi?<br />8.- Onca sene, bambaşka hikayelerin içinde birbirine değmeden yaşansada bu gibi hikayelerin kahramanlarının hep bir yanı eksik kalıyor kim ne derse desin...<br />9.- Herkes bu hayata sadece bir kez geldiğini ve yaşanılacak tek bir hayatı olduğunu unutuyor çoğu zaman ve bu hayatta en değerli şeyin birini sevmek ve biri tarafından sevilmek olduğunu da... Eğer bu sevgileri yok saymak için bazı bahaneler uyduruluyorsa ortada böyle bir sevgi yoktur bazen bunu da itiraf etmek gerek kendine...<br />10.- Bir de karşı tarafa söz hakkı tanımak adına bana gelen yorumlardan içimi biraz burkan ama bir o kadar da hayata (ya da "adı bende saklı adam"a )kırılmış olan yanımı biraz olsun okşayan bu yazıyı da sizlerle paylaşmak istiyorum. Çünkü çok samimi ve içten yazılmış bir yazı.<br /><br />(Not: dünyanın en tatlı adamı, umarım bu yazını burda paylaştığım için kızmazsın, ama paylaşmasam haksızlık olacaktı tüm benimle aynı hikayeyi paylaşanlara)<br /><br /><strong><em>"iyi bak kendine... evli adamlar da iyi insanlardır... seviyorum dediklerinde ağızlarıyla değil bazen kalpleriyle severler... evde sanmayınki bu durumdan mutludurlar... aşkı yaşadıkları kadınla beraber olamamanın acısını onlar da yaşarlar... gece uyuyamaz sabah terleyerek kalkarlar.. her an cesaretsiz damgasıyla yine severler... sen adam olsan... lafları sevmelerini engellemez... kendileri bile ne olacaklarını bilmezken deli gibi sevdikleri kadınlar onları suçladıklarında daha iyi değil daha kötü olurlar... evli adamlar hayatta bi kere çoookk aşık olurlar... bilirlerki bi daha böyle aşk karşılarına gelmez.... ama o güvenilmez adamlar çok kırılganlardır... üzülürler... onların da şarkıları vardır ve onların kalpleri de her buluşmada deli gibi atar.... :) </em></strong><br /><strong><em>ve yine çok güzel yazmışsın... tekrar tekrar okudum.. kendimi buldum... kendimi tarttım... kalbim çok mu iyi oldu ? çok mu kalpsizim ben Şeli.. herşey o kadar kolay da ben mi çok kötü bi adamım... çok üzülüyorum biliyo musun ... çok.... "</em></strong><br /><br />Bu muhteşem ve içten yazının "adı bende saklı adam"dan gelmiş olmasını öyle çok isterdim ki..<br />Bilirdim aslında gerçeği...<br />Aslında bunların gerçekler olmadığını...<br />Bilirdim bu sözlerin bilinç altında kendi vicdanını rahatlatmak adına ;ama yine de içten sarfedilen sözler olduğunu...<br />Yalan olduğunu bilirdim, yalan söylemek amacında olmasa da...<br />Buna rağmen inanırdım ona...<br />Kandırdığının aslında ben değil kendisi olduğunu bilirdim ve <br />yine de inanırdım...<br />Buna inanmak istediğim için...<br />Ona inanmak istediğim için...<br />Peki ya o yazıdan sonra "Adı bende saklı" adam mı ne yazdı bana? Sadece kuru bir "yaşadıklarımızı süper yazmışsın:) " geldi kendisinden<br />Ben yeniden hatırladım o zamanlar nasıl bu kadar kolay vazgeçebildiğimi yaşadığım şeyden ve ondan...<br />Tekrar hatırladım mantığımın yeniden karşıma dikiliş nedenlerini...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3606325868503849014?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-23129690751901969452009-12-19T06:08:00.000+02:002009-12-19T06:52:17.904+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Syxa2RW6gLI/AAAAAAAAAMc/s__Kz3mKhPU/s1600-h/imagesCAAOYS0G.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 162px; FLOAT: right; HEIGHT: 124px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416804340238811314" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Syxa2RW6gLI/AAAAAAAAAMc/s__Kz3mKhPU/s200/imagesCAAOYS0G.jpg" /></a><br /><div>Şimdi ne yeri, ne de zamanıydı...<br />Üzerine bunca kapıları kapatıp, kilitleri vurduktan sonra gelip öylesine “hatır sorulmak” için atılan tek bir maille, yine aklıma daha da ötesi kalbime düşmesine ne gerek vardı?<br />Yine bana unutmaya çalıştığım kalp acısı, iç sızısı...<br />Oysa artık ne kadar da uzaklarda kalmıştı, herşey bitmişti, unutmuştum işte besbelli...<br /><br />Tabii onu deşifre etmek gibi bir niyetim yok, </div><br /><div>ya da bundan sonraki hayatını alt üst etmeye; ama madem bundan sonra kartlar açık bu hikayeyi paylaşmak istiyorum... “<strong><em>adı bende saklı</em></strong>” kalarak...<br /></div><br /><div>Bu hikayeyi hayatımda pek kimse bilmez. Kimse kırılmasın, bozulmasın paylaşmadım diye... Önceleri niteliği yüzünden, sonrasında ise unutmak istediğimden paylaşamadım...Yalnız baş etmek zorunda kaldığım, hikayenin içindeyken içimdeki coşkuyu yine kendi içimde patlatmak zorunda kaldığım, hikaye bittikten sonra ise yine kendi kendime acısını sonuna kadar yaşayıp, yokmuş gibi davrandığım <strong><em>“dört günlük birşey”...</em></strong><br /><br />Hikaye şöyle başlamıştı...<br />Artık 29 yaşımı bitiriyor ve 30’larımın başına giriyordum; öyle içimden geldiği gibi davranmamalı artık mantıklı olmalıydım.<br />Yapamazdım.<br />Hep iç sesiyle hareket eden ben artık bunu yapmamalıydım.<br />Makul olmalıydım...<br /><br />Uzun süre direndim...<br />Son derece mantıklı bir kadın olarak davrandım. O sadece arkadaşımdı ve bundan ötesi de olamazdı.<br />Karnımdaki kıpırtıları duymamaya, kalp atışlarımı hissetmemeye çalıştım.<br />Dayandım.<br />Yani mantığım “o güne” kadar benimleydi. En son o gün mantığımı görmüştüm, bir süre ortalardan yok oldu sonrasında,<br />Taa ki o “son gün”e kadar...<br /><br />Bundan sonrasını aşkın her türlü halini en güzel ve yalın ifadelerle anlatabilen şahane kadın Sezen’in sözleriyle anlatabilirim ancak:<br /><em><strong>“İnsan böyle bir duyguyu yaşarken</strong></em></div><div><em><strong>Gerçek yaşamla tüm bağlantıları</strong></em></div><div><em><strong>Kopmuşçasına ayakları yerden kesiliveriyor</strong></em></div><div><em><strong>Hoş bir zaman bu bağlantısızlık daYaşam kadar gerçek ve doğal”<br /></strong></em></div><br /><div>O gün başlamıştı işte; yanlışlıkla mı olmuştu bilmem ama <strong><em>“adı bende saklı adam”</em></strong>ın eli bacağıma dokundu birden, biz yan yana otururken. O anda duyduğum, daha önceki hiçbir şeye benzemeyen heyecanı başka ne zaman duyabilirim bundan sonra bilemem. Bir yandan heyecanımı bastırmaya çalışıyor, bir yandan da kalbimin heyecanla atarken çıkardığı sesi duyacak diye utanıyordum. Ne de olsa biz “iyi arkadaştık, bir nevi “yolculuk arkadaşı”... İşte o günden sonra “adı bende saklı adam” bir daha hiç arkadaşım olamadı. O günden sonra mantığımın geri gelmesi için epeyi zaman geçmesi gerekti...<br /><br />Ve sonra ipler kopuyor... Kaçamak bakışmalar, imalı sözler, “yanlışlıkla” dokunmalar, tek kelime konuşulmadan, çok şey söylenerek geçirilen her gün yaklaşık bir buçuk saat süren yol arkadaşlığı... hepsi bu...<br />Ama bir o kadar da çok şey...<br />Kısacık zaman diliminde yaratılan “kocaman” hisler...<br /><br />Uzun süre bu kadarla devam etti...<br />Aslında sonrasında da bundan fazlası olmadı desem abartmış olmam.<br />Yaşadığımız sadece 3-4 güne sığdırılmış bu hikayede ,2 “büyük” çılgınlık var ...<br />Biri kimsenin haberi olmadan bir öğleden sonramızı birbirimize ayırıp beyoğlu “kaktüs” te saatlerce şarap içişimiz ve deli gibi gülüp eğlenmemiz. Başlangıcında deli gibi titrediğimi anımsıorum, sanki ilk defa biriyle buluşmuşum gibi... Bir diğeri de hayatımın belki en özel anı; gece yarısı bir vakitte, istiklal caddesinde liseli aşıklar gibi dünyayı umursamadan el ele yürümemiz...<br /><br />Bu kadar naif yaşanan bir ilişki içinde nasıl böylesi bir tutku barındırabildi bilmiyorum. Şehvet ve şefkat aynı yerde nasıl barınabilir ki... öyle bir şeydi işte... Hayatımda her şeyim olmasını istediğim, herşeyimle onun olmak istediğim tek adam(dı)....<br /><br />Varlığı hayat veriyordu...<br />Hayatımı kolaylaştırıyordu...<br /><strong><em>“Adı bende saklı adam”</em></strong> sanki bir “su”ydu, dibe doğru giden beni, hep yukarıya, daha yukarıya kaldırıyordu.<br /><br />Bunca güzelliklerin içinde mantıksızlık bu işin neresinde miydi? <strong><em>“adı bende saklı adam”</em></strong> evliydi... Pek çoğunuz benim ahlak anlayışımı sorgulayabilir, ya da beni yerden yere vurabilirsiniz ama oldu işte önüne geçemedim...Bastıramadım bir türlü içimde yaşadıklarımı... her gün onu görüp, ona karşı koyamadım..<br /><br />Ne oldu sonra?<br />Tabii ki iki “yetişkin”, “aklı başında” ve “mantıklı” insan gibi davrandık!!!<br />Mantığımızla hareket edip kalbimizin yenilmesine destek verdik.<br />Onun cesaretsizliği, benim güvensizliğimle birleşince beceremedik tutunmaya.<br />Son demeden, son verdik...<br /><br />Bilinç altımsa bana başka başka oyunlar oynuyordu aslında. İçten içe ben, hep bana “gel benimle” demesini bekledim sanırım onun...En az benim kadar mantıksızlaşabilmesini istedim. Ya da en az bana hissettiklerinde gösterdiği cömert tutumu “cesaret” için göstersin diye umdum. Olamadı ne yazık ki...<br /><br />Bir süre hiç konuşamadım onunla, çocuk gibi küstüm ona kendi içimden... sonra sonra yeniden konuşmaya başladık ama ben onla bir daha hiç arkadaş olamadım. En son buraya gelmeden ağustos sonu falandı galba yemeğe çıkalım dedi; çıktık... Nasıl heyecanlanmıştım yine, onca zaman sonra. Karşımda anlayacak diye ödüm kopmuştu. Birşey hissettirmediğimi umarak ayrıldım yanından ama o gün bir kez daha anladım ki <em><strong>“adı bende saklı adam”</strong></em> benim için hep başka olacak....<br /><br /><strong><em>“Adı bende saklı adam”</em></strong>dan sonrası mı? </div><br /><div>Tonlarca acı, </div><br /><div>kalp sızısı, </div><br /><div>bıçak saplanmaları, </div><br /><div>ağlamalar...</div><br /><div>Pek çoğu kendi kendini ve dolayısıyla da karşındakini kandırdığını zannettiğin yüzeysel “ikilik”ler... </div><br /><div>Öyle olmasını istediğin için karşındakine öylesine sarfedilen “büyük” sözler, belki yeniden aynı şeyi yakalamak umuduyla girdiğin ilişkiler...</div><br /><div>kalbimi kırmış olmasına ve beni üzmüş olmasına rağmen onu düşünmeye devam ettiğim yalnız geceler...<br />Sonuç ise böylesi bir şeyi hissettiğimi yadsımak, yokmuş, olmamış gibi davranmak, ya da olduğu gibi unutmak ve yola devam etmek...</div><br /><div><br />Şimdi gecenin bir yarısında bunları yazıyorum...<br />Hala bir yandan da <strong><em>“adı bende saklı adam”</em></strong>la yazışıyoruz.<br />Yine o tarifi mümkün olmayan heyecan...<br />ama diğer yandan da mantıklı davranmış olmanın verdiği vicdani rahatlık...<br />bir o kadar da “keşke” ler...<br /><br />Son olarak ben değil Sezen söylesin yine içimdekileri:<br /><br /><strong><em>"Dört kısa günden bana</em></strong></div><div><strong><em>Bir garip sızı kaldı</em></strong></div><div><strong><em>Bir de deli özlemin</em></strong></div><br /><div><strong><em></em></strong></div><br /><div><strong><em>Dört günlük birşey işte</em></strong></div><div><strong><em>Güzeldi, yaşandı ve bitti diye düşündük</em></strong></div><div><strong><em>Oysa bir duygusal yük vurduk yüreklerimize</em></strong></div><div><strong><em>Kırılıp döküldük</em></strong></div><div><strong><em>Bir zaman gözlerimizde çiçek açardı</em></strong></div><div><strong><em>Biz her umudu söndürdük</em></strong></div><div><strong><em>Özledim çiçekleri</em></strong></div><div><strong><em>Sevdiğimiz ne varsa her şeyi özledim</em></strong></div><div><strong><em>Özledim ellerini, gözlerini</em></strong></div><div><strong><em>Ve yanık kokunu özledim..."</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-2312969075190196945?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-55586854400851257442009-12-16T04:13:00.001+02:002009-12-16T09:46:01.104+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyhCahhoGcI/AAAAAAAAAMU/JR8p8bgrfP8/s1600-h/nitez.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 160px; FLOAT: left; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415651575356463554" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyhCahhoGcI/AAAAAAAAAMU/JR8p8bgrfP8/s200/nitez.jpg" /></a><br /><div>Nietzsche'nin Zerdüşt'ü şöyle der..."Yüreklerinizdeki nefreti ve haseti bilirim. Nefreti ve haseti tanımayacak kadar büyük değilsiniz. Bunlardan utanmayacak kadar büyük olun bari..."Sıkı bir davettir bu aslında.Sarsıcıdır diğer yandan.<br />En önemlisi de beklenmeyecek şekilde dürüst bir yaklaşımdır kim ne derse desin.Bu tür bir açık sözlülük ve dürüstlükle; yanlışlarımı kutsamak yerine bunların hayatımda olmaması gerektiğini onaylamaya yakınım artık...<br /><br />Zerdüşt'ün de bilmediği; nefret ve haset denilen şey iyice kabarmazsa, iyice köpürüp taşmazsa insanın içinde küçük kalır ve her zaman insanı küçültür, alçaltır... Ne yapsa "büyük" olamaz öyle insan!<br />Şimdi ben de kendi kendimin karşısında yanlışlarımı köpürtüyorum ki taşsınlar ve uzaklaşsınlar benden, yatağını kurutabilmek adına...<br /><br />Her zaman böyle davrandığımı düşünürdüm ancak bilinç altımda yanlışlarıma haklı sebepler yaratıp onların aslında pek de “yanlış” olmadığına inandırıp durdum kendimi bunca zaman. Kendimce haklı sebepler yaratıp çoğu zaman yanlışlarımı kendi içimde affetmeye çalıştım aslında. Üstelik bu yanlışlar benim yüzümden değil de, hep başkaları ya da kontrolüm dışındaki oluşumlar yüzünden olurdu nedense! Mesela; agresifim çünkü hayat beni bu hale getirdi, mutsuzum ve depresifim çünkü mutlu olacak koşullar oluşturulmadı, kimseye güvenmiyorum çünkü sahtekar bir babayla hayata başladım, işimde hiç onaylamadığım bir sürü kararın uygulayıcısıyım ve buna rağmen işime devam ediyorum çünkü buna mecbur bırakılıyorum... gibi bu liste uzar gider.<br />Oysa yüzüme tokat gibi çarpıyor şimdi herşey birbir... Hayatta tüm olan bitenler benimle ve benim seçimlerimle ilgili aslında; bir bakıma iç huzursuzluğum tüm bu yanlışları yapmama sebep olan ve dogmatik bir yaklaşımla bunlara sarılmam.<br />Huzursuz olmayı tercih etmem.<br />Bulunduğum durum, yer, şartlar ne olursa olsun huzursuz olmayı tercih ediyorum ben.<br /><br />Nereden başlayabilirdim huzura ilerlemek için?<br />Buna spiritüel bir açıklama veya iç açıcı bir derviş sözü ile cevap vermektense kendimle hesaplaşmaktan yanayım.<br />Kendimle hesabın sonu nereye mi vardı?<br />Huzurlu olabilmenin tek şartı “hayatla hesap yapmayı” bırakmaktır...<br />Hayatı alacak verecek defteri tutar gibi yaşamamaktır.Saymayı artık bırakmaktır...Hayatı listelemeyi, bu listeleri sayılara dökmemektir...<br />Listelerin sonunda alacak hesabının eksiye düşmemesi için hırslanmamaktır Hayatı “Boşluk doldurma, hesabı kapatma” olarak görmemek, hırslarına yenik düşmemektir...Bir yanda alacaklarımız, diğer yanda vereceklerimiz...<br />Kazandıklarımız, kaybettiklerimiz...<br />Gerçekleşen hayallerimiz,hayal kırıklıklarımız<br />Burada sorumluluklarımız,yükümlülüklerimiz şu tarafta özgürlüklerimiz...<br />Sevinçlerimiz bir hane de, diğer hane de ise üzüntülerimiz, mutsuzluklarımız<br />Beni sevenler bir yerde, sevmeyenler diğer yanda<br />Hayatım bu listeler üzerinde dönüp duruyor...<br /><br />Oysa tek ve yalın bir gerçek var; Listeledikçe, listeleri sayılara döktükçe yani saydıkça, azalıyor hayat! Çünkü bu öyle bir bakış ki...Sonu yok !<br />Bu listelerin kayıplar hanesi hep artıdadır son kertede;<br />Sense eksi de... hırsların ve huzursuzluğunla birlikte...<br />sana yazılan zarardır... Hep bir şeyler “eksik” kalacaktır günün sonunda; dolduramadığın “boşluklar” hep olacaktır hayatında...<br />Hayatla hesaplaşmayı bırakıp, hayatla birlikte yaşamak gerek...<br />Nietzche ile başladım onla bitireyim... “kaderini sev-belki seninki en iyisidir” </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-5558685440085125744?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-39580250486757078172009-12-14T06:08:00.000+02:002009-12-14T06:16:03.566+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyW7lyAIGDI/AAAAAAAAAMM/sq69iTngKBI/s1600-h/aynadaki_kad__n_1238287273.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 135px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414940384734746674" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyW7lyAIGDI/AAAAAAAAAMM/sq69iTngKBI/s200/aynadaki_kad__n_1238287273.jpg" /></a><br /><div>Anlamak için bu kadar uzaklaşmam mı gerekiyordu?<br />Hissetmem için karşılığında bu kadar acı çekmem mi gerekiyordu?<br />İnanmam için bu kadar zorlamam mı gerekiyordu?<br />Bana ulaşmanız için, benim duvarlarımı yıkmam için onlarca yazı mı yazmam gerekiyordu?<br /><br />Ne kadar oldu? 3 ay..<br />Burada, yani binlerce kilometre uzaklıktaki bu yerde olduğum zaman boyunca birçok hayata dokunup birçok kişinin bana dokunmasına yol açtım sanırım. Yazılarımı yazmaya başladığım ilk günden bu yana bir çok mail alıyorum; tanıdık, tanımadık, tanıdığımı sanıp içlerini gerçekten görmeyi bu ana kadar ıskaladığım, yanımdan geçip gitmiş olmasına rağmen teğet geçtiğim, beni gerçekte göremeyenler, gördüğünü sandığı şeyin ben olmadığını anlayanlar vs. bir çok insan... Aramızda inanılmaz bir bağ kurulduğuna inanıyorum; umarım onlar için de öyledir. Karşılıksız, çıkarsız, beklentisiz, kurulan saf, sade, yalın bir bağ...<br /><br />Günün sonunda; artık tüm bu insanların beni gerçekten sevdiğini biliyor olmak beni en mutlu eden şey şu hayatta sanırım. Hayatım boyunca açlığını en çok duyduğum şey gerçekten sevildiğimi hissetmek oldu. Sanırım buraya gelmeden de hayallerimi gerçekleştirebilme olanağım olmasına rağmen, kaçıp uzaklaşmayı tercih etmemin, altında yatan nedenlerden biri de ikna edilmekti bu konuda. Sevildiğime inanmak ve güvenmek isteğiydi benimkisi... “kalabilmek” için “gitmem” gerekti yani...<br />“Sevgiyle” yüzleşmek bu sefer...<br />Şimdi biliyorum...<br /><br />Biliyorum ama, tersten girdim hayatta şu sevgi konusuna ben, sert oldu biraz, hatta belki de gaddarca.<br />Dilimin ucunda biriken tatsız bir sorgulamaydı benim için her zaman...<br />Bir çarpışma...<br />Sözcüklerde kolayca yalana dönen, eylemlerde ise gerçekle yüzleştiğin bir olgu...<br />Ego masajlarının, bencil arzuların, karşılıklı yıkıcı bir şehvetin üzerine kapanan altından bir kafes...<br /><br />Gerçek, saf, yalın, sade sevgi var mıdır acaba diye sordum çoğu zaman kendime...<br />Olmalı...<br /><br />Ne zaman bu soruyu aklımdan geçirsem 20. Yüzyıl en önemli filozoflarından Louis Althusser'in, ismiyle beni her seferinde çarpan otobiyografik kitabı “gelecek uzun sürer” gelir aklıma. Bir Pazar günü, saat 9 sularında, karyolasının ayakucunu aydınlatan kurşuni bir gün ışığı ile uyanır Althusser.Eşi Helene, karyolanın kenarında sırtüstü yatıyordur. Althusser yere diz çöküp, eşinin üzerine eğilir ve hiç konuşmadan boynuna masaj yapmaya başlar. Kendi iddiasına göre boyun masajı yaparken de çok sevdiği hayat arkadaşnı boğarak öldürür...<br />Althusser'in otobiyografisini okuyunca, ünlü düşünürün eşiyle paylaştığı bunca aşk, bunca sevgiden sonra ona reva gördüğü bu finale inanamıyor insan. Ama bir yandan da bu kadar şiddetle yaşanan bir aşkın son kertesinde insanın, sevdiğini ölümün sonsuzluğunda saklama fikrine kapılabileceğini düşünmek istiyorum naif bir yaklaşımla.Helene'in bu boğma sırasında en küçük bir direniş göstermemiş oluşuna dair raporlar, bu hissin karşılıksız olmadığını gösteriyor diğer yandan da...Yine bu kitabında şöyle yazmış ünlü düşünür:"Sanırım nihayet gerçek sevginin ne olduğunu öğrendim: Atılganca kendi duygularımız üstüne iddialaşmak değil sevmek... Sevmek, karşıdakinin arzularına ve ritmine saygı göstermek. Hiçbir şey istememek ve verileni kabul etmek."<br /><br />İşte benim de sevgiden anladığım bu ve sonunda bunu sevdiklerimle de aynen paylaşabiliyorum...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3958025048675707817?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-5255736699864556852009-12-11T01:48:00.001+02:002009-12-11T18:09:10.142+02:00Burada bulunma amacımı göz önünde bulundurduğumda vaktimin büyük kısmının yeni tadlar yeni konseptler araştırmak adına yiyecek içecek mekanlarında geçmesi pek de absürd olmasa gerek. Organik ürünler satılan pazarlar, küçük büyük marketler, süpermarketler, lokal barlar, belli bir kültürün yansıması olan barlar- ispanyol, irlanda, meksika vs.- pizzacılar,pastaneler, hem club hem de restaurant olan mekanlar, bir ülke mutfağında uzmanlaşmış restaurantlar- fransız, italyan, japon hatta somali vs. mutfağı-, lüks restaurantlar gibi yerlere girip çıkıyor yapabildiğim kadar gözlem yapmaya çalışıyorum...<br /><div><div><div><div><div></div><div>Geçenlerde gitmiş olduğum 2 ayrı restauranttan bahsetmek istiyorum. Aslında mutfaklarından ya da yemeklerinin lezzetlerinden çok, ait oldukları kültürlerin yansımasını derinlemesine içinizde hissedebileceğiniz bu mekanların bendeki yansımaları sizlerle paylaşmak istediğim...</div><div></div><div>Biri fransız bistrosu olarak tanımlayabileceğim"La mediterranée", diğeri ise adeta italyan mutfağının sadece pizzadan oluşmadığına ikna eden "Bar Pitti". Her ikisi de küçük ama bir o kadar da şirin mekanlar. Gerçekten de yemekleri inanılmaz lezzetli. Eğer olur da bir gün yolunuz düşerse tavsiyem La mediterrane'de Beef Bourguignon, Bar Pitti'de ise fish soup denemeniz...</div><br /><div>Gelelim paylaşmak istediğime... Tamamen karar verdim ki artık benim için bir mekanın nerede, nasıl olduğundan çok, içerisindeki konsept ve özünde bende yarattığı duygular çok daha önemli. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGcB-Q9YtI/AAAAAAAAALk/mBvxhUJNcmk/s1600-h/bar+pitti.jpg"></a></div><br /><div>Bar Pitti tamamen italyan insanlarının sıcaklığını yansıtan bir havaya sahip. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGdGbTGriI/AAAAAAAAALs/vK9Ytf8DKuI/s1600-h/alg_pitti.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413780960808709666" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGdGbTGriI/AAAAAAAAALs/vK9Ytf8DKuI/s200/alg_pitti.jpg" /></a>Kapısından girdiğiniz andan itibaren gülümseyen ve size himet etmek sanki dünyanın en keyifli şeyiymiş gibi hissettiren insanlar sizi karşılıyor. Sahibi çok <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGddby6UZI/AAAAAAAAAL0/4tMok70vliU/s1600-h/scuderia_interior.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 134px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413781356079108498" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGddby6UZI/AAAAAAAAAL0/4tMok70vliU/s200/scuderia_interior.jpg" /></a>şeker bir italyan ufak tefek bir kadın. Kendi de önlüğünü geçirip masalar arasında dolaşıp siparişleri alıyor ve yemeğinizin arasında gelip mutlu olduğunuzdan emin olmaya çalışıyor. Masaya oturduğunuzda önce normal bir menü ve yanında da elde taşınan kara bir tahta getiriyorlar. Kara tahtada tebeşirle o günün çıkmış special yemekleri yazıyor. O kadar sıcak davranıyorlar ki gerçekten ayıp olmasın diye tahtada yazan en pahalı yemeği seçmeniz gerekiyormuş gibi hissediyorsunuz. En ince detayına kadar yemeklerin içeriklerini paylaşıyorlar. Servis bu kadar mükemmel olunca yediğiniz yemeğin lezzeti 2 kat daha artıyor adeta. Adeta italyanın bir kasabasında evinizin yakınındaki arkadaşınızın restaurantında yemek yiyor izlenimine kaplıyor insan. Burada her an ünlülerle de karşılaşmanız mümkün; mesela Beyonce ve Philip Seymour buranın müdavimlerinden.Bu arada değinmeden geçemeyeceğim inanılmaz bir şarap çeşidi mevcut...<br /></div><div>Diğer yandan La Mediterranee ise tamamen fransız ağırlığını taşıyan bir mekan. <a href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGjGyY6EJI/AAAAAAAAAL8/y-ZjgncW680/s1600-h/slice_top_02.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 132px; FLOAT: right; HEIGHT: 72px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413787564076830866" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGjGyY6EJI/AAAAAAAAAL8/y-ZjgncW680/s200/slice_top_02.jpg" /></a>Kapıdan girer girmez bir fransız beyfendisi sizi karşılıyor yerinize oturtturuyor. Biz arkadaşlarla barda oturmayı tercih ettik (zira barmen inanılmaz yakışıklıydı:)) ama çok şık beyaz örtülü masalarda sahibi Monsieur Ernesto Morel'in bizzat masalara yerleştirdiği çiçeklerle de <a href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGjcbK0c8I/AAAAAAAAAME/eDPIcmE3oaE/s1600-h/thumb_lamediteranne_540w_0010.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 106px; FLOAT: left; HEIGHT: 123px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413787935800849346" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SyGjcbK0c8I/AAAAAAAAAME/eDPIcmE3oaE/s200/thumb_lamediteranne_540w_0010.jpg" /></a>ağırlanmanız mümkün. Bütün gece Harold'ın piyanosu eşliğinde eski fransız şansonlarında kendinizden geçiyorsunuz. Mr. Morel arada bir yanınıza gelip herşeyin yolunda olup olmadığını soruyor. Onunla konuşurken hala fransızcayı konuşabildiğimi görmek beni sevindiriyor bu arada. Çıkarken kibar bir salon beyfendisi olarak elinizden öperek sizi uğurluyor ve siz adeta sofistike bir fransız filminin başrol oyuncusu olduğunuzu ve son sahneyi oynayarak filmden ayrıldığınızı ama filmin daha devam ettiğini hissediyorsunuz ... </div><div></div><div>Her iki mekanın da ortak özelliği bence işte bu... Mekanlardan ayrılsanız bile yemeklerinin lezzetinin yanı sıra kesinlikle üzerinizde yarattığı farklı bir etki kalıyor... Siz günler geçse de mekanlarla birlikte bu duyguları hatırlıyorsunuz; bu da mekanların unutulmaz olmasını sağlıyor.</div><div></div><div>İşte geçen gün açmak istediğim mekanın adı acaba ne olmalı diye düşünürken birden aslında isminden çok, mekanıma gelen insanlarda yaratmak istediğim duyguları alt alta yazmalı ve ismi de buna göre düşünmeliyim diye karar verdim. Şimdiden bir çok duygu alt alta sıralandı bile... Sizlerle bunları da paylaşacağım... </div><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-525573669986455685?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-38109436997754548942009-12-09T07:27:00.000+02:002009-12-10T23:19:15.782+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx84eqBiZuI/AAAAAAAAAKc/gtFALkl9UTc/s1600-h/new20york20night202rn3za5.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 175px; FLOAT: left; HEIGHT: 122px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413107376450594530" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx84eqBiZuI/AAAAAAAAAKc/gtFALkl9UTc/s200/new20york20night202rn3za5.jpg" /></a><br />Bundan 3 sene önce ilk kez geldiğimde New York hakkında ilk düşündüğüm içinde barındırdığı herşeyin ne büyük bir ihtişama sahip olduğuydu... Aslında belkide dünyanın <img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 166px; FLOAT: left; HEIGHT: 115px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413107378456451922" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx84exfxW1I/AAAAAAAAAKk/P_Gujb_cT20/s200/NYC.jpg" />her yerindeki birçok şeyi müthiş pazarlama teknikleriyle öyle bir sunuyorlarki sanki herşeyi ilk kez burda görüyormuşsun gibi bir izlenime kapılıyorsun adeta. Istanbul'un bendeki yerinin ayrı olduğu bir gerçek ancak hicbir şehrin beni bu kadar etkilediğini ve bir şehri bu kadar sevdiğimi hatirlamiyorum.<br />Onca sıkıntıya rağmen halen içimdeki heyecan ve hoş duyguları barındırmamın altında yatan sebep de bu olsa gerek. Özellikle, hayatı boyunca herşeyden çok çabuk sıkılan ben, bu şehrin sunduklarının bir sonu olmamasından dolayı hergün yeni keşiflere çıkabilmenin mutluluğu <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85GL2ZDzI/AAAAAAAAALE/skQLFDfvbB0/s1600-h/Blue+Note.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 116px; FLOAT: right; HEIGHT: 130px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413108055545548594" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85GL2ZDzI/AAAAAAAAALE/skQLFDfvbB0/s200/Blue+Note.jpg" /></a>içerisindeyim.<br />Bu açıdan bakıldığında açıkçası New York, beni bircok seyle tanistiran ve buluşturan bir şehir... Buraya geldiğim zamanlar – bundan önce 2 kere daha gelme şansım olmuştu- mutlaka müzikalleri, müzeleri, jazz club’ları, “experience store”ları, tarihsel fazla bir geçmişi olmamasına rağmen değişik sokakları ve bu sokaklardaki binaları, enteresan restaurantları ziyaret ediyorum.<br />Times Square meydanında durupta oradaki kocaman ve ışıltılı reklam panolarından <a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85g4ypU9I/AAAAAAAAALc/hbKI6uYC_cE/s1600-h/POO.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 150px; FLOAT: right; HEIGHT: 120px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413108514286031826" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85g4ypU9I/AAAAAAAAALc/hbKI6uYC_cE/s200/POO.jpg" /></a>etkilenmeyecek birisini düşünemiyorum. Moma’ya gidipte tasarım alanındaki <a href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85F3jQ-GI/AAAAAAAAAK8/S3ZMX9pRYJk/s1600-h/Blue+Note2.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 150px; FLOAT: right; HEIGHT: 113px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413108050096617570" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85F3jQ-GI/AAAAAAAAAK8/S3ZMX9pRYJk/s200/Blue+Note2.jpg" /></a>mucizlerden kendini soyutlamak imkansız. Hele Met’e gidipte resimle flört etmeyen birisi var mıdır? Tony Ödüllü bir müzikale gidip prodüksyonun gerçek anlamı ile karşılaşmayan olabilir mi? Peki ya Blue Note’da jazz dinlemenin keyfini yaşadıktan sonra diğer gidilen günümüz “club”larının ne kadar yavan kaldığını düşünmeyen var mı? Ve de restaurantlari... Amerika'ya ascilik okumaya gelmeye karar <a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85aCl47mI/AAAAAAAAALM/6kTYHp8tJ9s/s1600-h/MoMa.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 98px; FLOAT: left; HEIGHT: 131px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413108396657798754" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85aCl47mI/AAAAAAAAALM/6kTYHp8tJ9s/s200/MoMa.jpg" /></a>verdiğimde, çoğu kişi Amerika'nin mutfaginin sadece “fast food” dan oluştuğunu –yani aslında bir mutfağı olmadığını- <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85alELDXI/AAAAAAAAALU/8GNLiHfQnUY/s1600-h/MoMa+2.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 143px; FLOAT: left; HEIGHT: 107px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413108405911620978" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sx85alELDXI/AAAAAAAAALU/8GNLiHfQnUY/s200/MoMa+2.jpg" /></a>ve bunun yerine Avrupa’da bir ülkede ascilik okumanın daha akıllıca bir yaklaşım olacagini söyleyenler çoğunluktaydı. Hatta gittiğim okulun “The French Culinary Institute” olması “madem fransız mutfaği, neden o zaman Fransa değil?” sorularına maruz bırakıyordu beni. Onlari dinlemeyip, kendi iç sesime kulak verdiğime her geçen gün biraz daha seviniyorum doğrusu. Bu işin sırrı kanımca “New Yorker”larin, günümüz dünya insanlarının – ne yazık ki özellikle de biz Türklerin- aksine egolarından sıyrılmış bir biçimde kompleksizce tüm dünyadaki güzelliklere bakıp, görüp, özümseyip, misyon olarak da bu güzellikleri daha muhteşem ve ihtişamlı bir hale büründürmeyi ve zamansal bir düzlemde ileri götürmeyi benimsemeleridir.<br />Belki aslında dünyanın geri kalanından çok daha ileri bir yüz yılda kendi dünyalarında yaşadıklarından ya da, belki de anglosakson kültrde olduğu gibi egosantrik, içe dönük ve inatçı genlere sahip olmadıklarından...<br />Bence ikisi de...<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3810943699775454894?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-57534481518946718632009-12-07T03:39:00.000+02:002009-12-07T03:44:05.408+02:00<div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sxxd04iOElI/AAAAAAAAAKE/KN-eWW7Pm8I/s1600-h/DSC00591.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412304015302988370" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sxxd04iOElI/AAAAAAAAAKE/KN-eWW7Pm8I/s200/DSC00591.JPG" /></a><br /><br /><div>Dün akşam mevsimin ilk karı yağdı buraya...<br />Karın ipnotik etkisine kendimi bırakmak istedim ama başaramadım yine, her seferinde olduğu gibi...<br />Karın yağması bana zor zamanlarımın habercisi adeta<br />En sevmediğim dönemin başlangıç sembolü<br />Yılbaşı öncesi, <a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sxxd1Z2MF0I/AAAAAAAAAKM/i5lh5GDyAIw/s1600-h/DSC00590.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412304024245114690" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Sxxd1Z2MF0I/AAAAAAAAAKM/i5lh5GDyAIw/s200/DSC00590.JPG" /></a><br />Yılbaşı,<br />Yılbaşı sonrası,<br />Doğum günüm...<br />İki ayı kapsayan bir sıkıntı, ölesiye sıkıcı sancılı bir dönemin başlangıcı<br />Sevmiyorum<br />Sevemedim bu dönemi...<br />Her seferinde iki aylık bir kış uykusu dönemi olsun istedim hayatımda<br />O iki ay hiç yaşanmasın ya da hayatımda...<br />Bu sefer farklı olacaktı oysa... Yola çıkmıştım ne de olsa değiştirmek için. Dönemi bile buna göre ayarlamıştım. Ne oldu şimdi?<br /><br />Dağınık uyandım bu sabaha.<br />Zamanı değil, şimdi dağılmanın<br />duraksamanın hiç sırası değil...<br />Mesele benden çıktı, oyunu bozan benim, gerçeklerin peşinden koşmak isteyen...<br />Görmek için peşinden koştuğum gerçekler asıl mutsuzluğumun kaynağı...<br />Yüzleşmeye hazırlık bile yapamadan düştüm yollara.<br />Dışarıda dünyamı bulacaktım, kendi kurduğum, düşlediğim dünyayı.<br />Dışarıda kendimi bulacaktım, başkalarında kendi yalanlarımı, öz çıkarlarımı kollayışımı ve bilgisizliğimi bulmaya çalışacaktım... Sonrasında eski beni çıkaracaktım ortaya... Taşkın bir ırmak, önündeki her yığıntıyı yıkıp geçti ve ben yüzleştim kendimle...<br />Yüzleşmek bu kadar mı sarstı beni ki ilerleyemiyorum?<br /><br />Canımın neden sıkkın olduğunu anımsamıyorum şimdi, ama ters ve aksiyim sabahtan beri...Yanan bir ateşteki ince dalların yanışına benzer bir duygu keşmekeşi var sanki içimde...Titreyen duygularımı sabitleyemiyorum bir türlü. Kelimelere de dökemiyorum artık, kelimeleri tutamıyorum artık, tutunamıyorum hiç birşeye...<br />Hissizlikle dopdolu içim şimdi...<br /><br />Geçmişe sorular soran kendi sesinin yankısını gerçek sanıyor...<br />Aynen aynada gördüğüm aksimi gerçek sandığım gibi...<br />Sonra gördüğümü sandığım o gerçeği yok etmek istiyorum ve vuruyorum yumruğunu aynaya... Ayna kırılıyor, elim kanıyor şimdi...<br /><br />Eski beni bulmak için, hergün öldürmem mi gerek birkez daha “ben”i?<br />O kadar çok yapıştırdım ki eski beni kendime, artık parçalar tutmuyor<br />Kırılmak istemiyorsam eğer kendimi bırakmamam gerek</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-5753448151894671863?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-8412820272881222742009-12-07T03:36:00.000+02:002009-12-07T04:42:17.081+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SxxcvUG-U7I/AAAAAAAAAJ8/2foT9F_SXO4/s1600-h/images.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 173px; FLOAT: right; HEIGHT: 192px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412302820114060210" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SxxcvUG-U7I/AAAAAAAAAJ8/2foT9F_SXO4/s200/images.jpg" /></a><br /><div>Konuşmadan seni anlatıyorum aslında...<br />Ben hala seni arıyorum<br />Hala seni dinliyor, sana bakıyorum<br />Sana sarılıyor, sana dokunuyorum.<br />Ben hala seni özlüyorum...<br />Varlığınla değil<br />Yokluğunla,<br />Varlığından değil<br />yokluğundan titriyorum<br />Anlatılır gibi değil biliyorum..<br /><br />Gözyaşlarımı akıtmadan ağlıyorum<br />Geçmişe takılıp kalmak ne demek iyi biliyorum...<br />Artık orada olmayanı aramak cidden ne demek iyi biliyorum<br />Gözlerimin içine bakıp söylemeliydin bunu da biliyorum<br />Sadece söylememeli yapabilmeliydin...<br />Bana sormak istediğin hiç birşey yok mu?<br />En kötüsü “niye”sini bilmemek ya sen hiç merak etmez misin?.<br /><br />Bazen unutmak hatırlamaktan daha iyidir<br />Sen de haklısın<br />Yollar var önümde ilerleyemiyorum<br />Ben de unutmalıyım biliyorum<br />Ama unutabilmek için önce itiraf etmeliyim<br />Şimdi ben kendimin önündeyim<br />Sen sormadın ama ben yine de hesabımı veriyorum<br />Sen artık unutsan bile...<br />Ben de artık unutayım diye...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-841282027288122274?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-91308688561413059712009-11-29T20:34:00.001+02:002009-11-29T20:48:13.526+02:00Keşke,<br />Keşke diyorum...<br />Bir bitse<br />Geçip gitse zaman<br />Ben de geçip gitsem zamanla...<br /><br />Zaman gerçeklerin üstündeki örtüyü kaldıran tek şey derler, peki ya gerçekleri görmeye ne kadar hazırım?<br />Bir elimde keskin bir alet, ne olduğunun önemi yok. Birşeyleri kesmeye, yok etmeye kesin kararlıyım ya gecenin bir yarısı uyuyamamışım bekliyorum kendimin önünde.<br />Sormalar, sorgulamalar, dogmaların peşi sıra gidip gelmeler, paradigmalarından sıyrılmaya çalışma dürtüleri... Bilirsiniz böyle geceyarısı yüzleşmeleri kanlı iç hesaplaşmalardır çoğu zaman. Başı sonu çaresizliktir bulunamayan cevapların karşısında.<br />Bir çeşit eziyettir<br />İşkencedir<br />Zulümdür kendine ettiğin...<br />Güçlü olmaktan ve bu nedenle incinmekten yoruldum; tabii ki bunun karşılığında güçlü görünsün görünmesin incitmekten de...<br />Yaklaşık 3 aydır sizin saatinizle 7 saat öncesinden geliyorum hayatın, şimdilik sizden 7 saat daha fazla yaşıyorum hayatı... Uçağa bindiğim andan itibaren bitmeyen bir yolculuk yaşadığım, bitirmeye kararlı olduğum kötü rüyalarımla birlikteyim ama en çok da yeniden sevmeye çalıştığım kendimle...<br />Sürekli kendi kendime sorar oldum “Ben “burada” ne arıyorum?” “Burada” yani bu dünyada; anlamayanlarınıza açıklama...Uykusuz gece dönemeçlerinde kendime pusu kurar oldum “Ulan n’olucak benim “bu” halim?” “Bu” yani yorgun halim; anlamayanlarınıza açıklama...<br />En kolayı insanın kendini bir uçurumun kenarından itivermesi... Böyle anlarda aklıma gelen J.J.Rousseau’nun Yalnız Gezerin Düşleri’ndeki bir söz: Tanrı der ki uçuruma düşmüş olan kuluna “Evet seni uçurumdan çıkmak için zayıf, fakat uçuruma düşmemek için son derece güçlü yarattım....” Aslında kendini uçurumdan aşağı bırakmak o kadar kolay ki... peki ya sonrası?<br />Anlık kendimi yakalamalarım...<br />Kurtulamadıklarım...<br />Bu satırları sizin karşınızda yazarken çırılçıplak kalmışım gibi bir his var içimde... Utandığımı sanmayın; bu sefer kararlıyım gerçek benin apaçık ortada olmasına... Öncesindeki beni unutmak istercesine...<br />Benim rüyalarımda en çok anlaşılmamak beni yorar... Gerçekte de...<br />Gittim eski benden çok uzağa, sizin oralardan da çok uzaktayım artık...Görüntüde 7 saat gerideyim sizden ve kilometrelerce uzakta ama aslen bambaşka bir noktadayım artık. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak aynen “ben”in eski ben olmayacağı gibi...<br />Hayata 5 aylık bir sinema molası verdim kendi filmimi dışarıdan bir seyirci olarak seyretmek üzere...<br />Bu filme geri dönüp oynamaya devam etmek istemediğim kesin<br />Peki ya oraya dönmek...<br />Yeni bir filme orda başlamak...<br />Dönüp dönmemekte kararsızım...<br />Yazmaya devam edip etmemekte de..<br />Kabuk bağlamış bir yarayı kanayacağını bile bile inadına kanatmak benimkisi.Kendine rağmen var olmaya çalışmak, en büyük cezayı kendisine çektirerek<br />Sizler hiç boşuna uğraşmayın...<br />Ruhum ne kadar narinse derim o kadar kalındır benim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan insanlar ülkesinden geldim ben. İşte bu nedenledir ki sizin bana kötü ya da iyi sözler söylemenize gerek yok. Onaylamanıza ya da akıl vermenize de... Sadece yanımda olduğunuzu bilmeye ihtiyacım var ne olursa olsun, kim olursam olayım.<br />Geri döner miyim?<br />Bilmiyorum<br />Bakın...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-9130868856141305971?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-91392026651983332182009-11-22T17:26:00.000+02:002009-11-25T16:55:22.485+02:00Burada bulunduğum ilk günden beri sanal bir olgunun içerisinde yaşıyor gibi hissediyorum. Hatta zaman zaman, aynen 2-3 yaşlarındayken hissettiğim gibi bir film ya da tiyatro ortamındayım sanki. Oyuncularıyla seyircileri arasındaki çizgi ise ilginç bir biçimde belirsiz bu sefer. Eskiden olduğu gibi sadece ben seyrediliyormuşum gibi değilde sanki bu durum sürekli değişiyor ya da ihlal ediliyormuş gibi hatta.<br /><br />Absürd bir tiyatro, absürdlüğün tiyatrosu bu seferki, hem oyuncuları hem de senaryosuyla... Her gün görünmeyen bir perde açılıyor ve ben bilinmeyen bir senaryonun bir türlü kavrayamadığım canlı sayfası haline geliyorum...<br /><br />Özellikle evde geçirdiğim zamanlarda bu durum artık bilinmeyenden ya da görünmezden ayrılan ve gerçeğe dönen bir durum halini alıyor sonrasında da...oyundan gerçeğe salınan gelgitler... ve perde açılıyor...<br /><br />Çölde yürüyebilmenin ilk kuralı yüklerinden sıyrılmak diye yola böyle çıkmaya çalışmıştım. Ancak sen ne kadar yüklerinden sıyrılmak da istesen eğer hesaplar kapanmamışsa içinde, hesabın kahramanları başka vücutlarda yine karşına çıkıveriyor ve sen sadece şaşıp kalıyorsun bu duruma. Neden sonra anlıyorsunki bu karşılaştığın insanlar aslında sensin, senin içindeki bastıramadığın korkuların, endişelerin, hesaplaşmaların. Senin iç durumunun bir yansıması adeta etrafında dönenler.<br />Katılıklarının ve dirençlerinin tepeleri,<br />şüphelerinin ve endişelerinin sarp yamaçları,<br />korkularının ve korktuklarının dik uçurumları,<br />bilemediklerinin ve anlayamadıklarının dağları,<br />yalnızlık çöllerin...<br /><br />Hayatımda ilk defa tanımadığım insanlarla bir evi paylaşmayı öğreniyorum. Zorunluluktan birbirine tahammül etmesi gereken insanlarla yaşamaya çalışıyorum. Bir anda kendini yapayalnız hissedip diğer yandan sığındığım ayrı ayrı limanlar oluyor bu insanlar.. İnanılmaz hayatlar, inanılmaz hikayelerle karşılaştım bu evde... Ama hepsinde kendimle ilgili başka bir gerçek yüzüme vuruluyormuş gibi. Bendeki tamamlanmamış her nokta, burada tesadüfen aynı zaman diliminde karşılaştığım bu insanlarda karşıma çıkıveriyor adeta. Aşağıda sayacağım durumların dışında bu insanlardan kendimle ilgili inanılmaz veriler elde ediyorum ve bu sıkıntılı durumu kendime yarar bir hale getirmeye çalışıyorum. En önemlisi ise galiba artık kendimi kendi yüreğimde affetmeyi ve sevmeyi öğreniyorum.<br /><br />Bu deneyimden sizlerle paylaşmak istediğim notlar:<br /><br />*Asla 30'unda sonra ev arkadaşı ile yaşamamak gerekiyor bence...Yapacaksan da önceden evde yaşayacağın insanları tanımaya çalışmak gerek. Öyle şeylerle karşılaşıyorsun ki sen bile inanamıyorsun yaşamak zorunda kaldıklarına<br />* Birlikte yaşadığın insanların hayatlarına sızmak durumunda kalıyorsun çoğu zaman ve sen de, onlar kendilerini açtıkça kendi hayatını gözler önüne seriyorsun. Yaşantının tavan arasına hiç tanımadığın insanların öylece girişini seyrediyorsun. Önce ağlamalar eşliğinde geçmişdeki anılar anlatılıyor ve 5 dakika sonra her türk kadının yaptığı gibi karşında göbek attıklarını görüyorsun ve durumdan biraz iğreniyorsun.<br />*Türkiye'de kadınların, bizim tahmin ettiğimizden çok daha fazlası şiddete maruz bırakılıyor kocaları tarafından ve ne yazık ki pek çoğu buna yıllarca katlanmak durumunda kalıyor.<br />* Maksadını aşmış söylemler ve birbirini kovalayan iğneleyici sözlerle koca koca insanların nasıl komik durumlara düştüğünü görüyorsun. Hepsi kendi tarafına çekmeye çalışıyor seni, sense herkesle aynı mesafeyi korumaya çalışıyorsun biraz da zorlanarak.<br />* Aslında çok basit görünen bazı şeyler, mesela uykun kaçtığı için gece rahatça uyumaman, elektriğin yanlışlıkla açık bırakılması, ya da canının istediği zaman temizlik yapman gibi şeylerin bir başkasının evinde ne büyük bir problem haline gelebileceğini anlıyorsun.<br />* Aslında her insanın içinde diğer insanı kullanma eğilimi olduğunu görüyorsun. Aklıma İlyas Salman'ın köyden yeni geldiği ve Şener Şen'in daha önce gelmesi sebebiyle büyük şehire "adapte" olmuş olduğu bir film geldi. O filmde surekli kullandığı Salman için Şen'in söylediği cümle tam da burda gördüklerimi tanımlıyor: "sizin gibi eşşekler olacak ki biz onların sırtına binelim"...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-9139202665198333218?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-71800779102675057312009-11-15T23:53:00.000+02:002009-11-16T02:36:31.057+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SwCdz6bwQ-I/AAAAAAAAAJs/YuD0yTKJVuA/s1600-h/babam+ve+o%C4%9Flum.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; FLOAT: left; HEIGHT: 100px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404493068029150178" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SwCdz6bwQ-I/AAAAAAAAAJs/YuD0yTKJVuA/s200/babam+ve+o%C4%9Flum.jpg" /></a> Çağan Irmak'ın Babam ve Oğlum filmindeki beni etkileyen pek çok sahneden sadece biri küçük çocuğun babası öldükten sonra onu hayal etme sahnesidir. Deniz, normalde her çocuk gibi hayaller gören, hayallerini canlıymışcasına yaşayan ve babasını hayallerinde sürekli bir çizgi kahramanla özdeşleştiren bir çocuktur. Babası öldükten sonra onu yine hayalinde canlıymış gibi görür ama bu sefer tek bir farkla; babası artık bir çizgi kahraman değil gerçek babasıdır hayalinde ve onla konuşmaya başlar.... "Ben gene hayal mi görüyorum?" diye sorar Deniz..."öyle olsa bile ne farkeder" diyen babasına "o zaman neden süpermen değilsin" diye tekrar sorar. Babası ona der ki "çünkü artık büyüyorsun"... Deniz'in babasının bu cevabına karşı söylediği cümle çok çarpıcıdır: "insan büyüyünce hayalleri küçülür mü" <div><div></div><br /><div>Son zamanlarda sürekli bu sahne geçiyor aklımdan çünkü farkettim ki ben gerçekten eskisi gibi hayal kuramıyorum. Ne kadar zorlasam da ,zihnimde canlandırmaya çalışsam da olmuyor, olamıyor, beceremiyorum bir türlü. Yıllarca sistemin içerisinde bir yerlerde tıkanıp kalmak, hayat mücadelesi içerisinde gündelik koşturmaların peşinde sürüklenmek insanın hayal kurmasını bu kadar mı engeller? </div><div> </div><div>Sonuçta hayalimin peşinde sürüklenip, herşeyi yakıp yıkıp buraya geldim biliyorum. Hayalimdeki küçük ama bana ait cafe'ye sahip olmak. Ancak bu hayalin zihnimde ne kadarını canlandırabilmiştim ki? Bana sorarsanız o kadar küçük bir kısmı ki... Artık bu hayalin hedefe dönüşmesi için gereken koşulları sağlamaya çalışırken bu acı gerçekle karşılaşmak suratıma inen bir tokat gibi... Hayal etmemin önündeki sınır ne?</div><br /><div>Paulo Coelho'nun Simyacı'sında endülüslü çoban cüzdanını çaldırdığından; bir handa çalışmaya başlayarak yola devam etmesi için gereken parayı kazanmaya çalışır. Orada onun gibi çalışan bir müslüman adam daha vardır. Bu müslüman adamın hayali bir gün Hacca gidebilmektir, onunda orda çalışma sebebi budur. Fakat günler geçip gider ve endülüslü çoban, parayı biriktirmiş olmasına rağmen müslümanın hala orda olduğunu farkeder ve ona neden gitmediğini sorar. Müslüman cevap verir "eğer gidersem döndüğümde hiç bir hayalimin kalmamasından korkuyorum..." Ben de bundan mı korkuyorum? Yoksa küçük Deniz gibi büyüdüğümden beri hayallerimi istediğim gibi kurgulayamıyor , öğrenilmiş korkular ve endişelerle sınırlandırıyor muyum? </div><br /><div>Hayallerim için tek sınır kendimim bunu çok iyi biliyorum. Üstelik bildiğim birşey <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SwCdT0sBwEI/AAAAAAAAAJk/rs5ABS3dLRo/s1600-h/hayal.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 143px; FLOAT: right; HEIGHT: 89px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404492516730978370" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SwCdT0sBwEI/AAAAAAAAAJk/rs5ABS3dLRo/s200/hayal.jpg" /></a>daha var gelecek hayallerime ulaşmam gerekli de değil aslında. Evet hedeflerime ulaşmalıyım ama hayallerime ulaşmam şart değil. Hayaller adeta karanlıktaki yıldızlar gibi olmalıdır. Fransızların çok anlamlı bulduğum bir atasözünü lisedeki çok sevdiğim bir hocam, Mr. DaCosta'dan öğrenmiştim. "Yıldızlara dokunamazsınız ama karanlık gecelerde yol gösterir" </div><br /><div>Hayaller geceyi aydınlatmalıdır aynı yıldızlar gibi... </div><div>Hayallerimdeki sınırları yeniden kaldırabilmeliyim...</div><div>Hayallerime önce kendim inanmalıyım... </div><div> </div><div>Ben inanıyorum;</div><div>Herşeye rağmen...</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7180077910267505731?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-54646732362213065062009-11-10T17:01:00.000+02:002009-11-10T17:51:21.886+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SvmHf4D9CbI/AAAAAAAAAJc/8HXWx-eg1fc/s1600-h/DSC00250.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402498209702283698" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SvmHf4D9CbI/AAAAAAAAAJc/8HXWx-eg1fc/s200/DSC00250.JPG" /></a><br /><div>Evimin küçük, basit ama bana ait olmasını özledim</div><br /><div>Dönebileceğim bir evimin olmasını özledim</div><br /><div>İçindeki yalnızlığımı özledim</div><br /><div>Akşamları gelenlerle şarap eşliğinde yaptığımız derin sohpetleri özledim</div><br /><div>Belkide hiç konuşmadan ama onlarla orda saatlerce oturmayı özledim</div><br /><div>Balkonsuz olmasına rağmen balkonu varmış gibi davranmayı özledim</div><br /><div>Borularının sürekli patlamasını, her yeri su basmasını özledim</div><br /><div>Zaman zaman annemin evime gelmesini özledim</div><br /><div>Evimin tatlı komşularını özledim</div><br /><div>Komşularımın geçerken bana seslenmesini; benim camdan bakmamı ve onlarla eski türk filmlerindeki gibi pencereden sohpet etmeyi, apartman dedikodusu yapmayı özledim</div><br /><div>Bir komşumun kapımın önünde kedilerini beslerken illaki bana bir iki laf atmasını özledim</div><br /><div>Yan tarafındaki garajın sahibinin beni de sahiplenmesini özledim</div><br /><div>Garjda çalışanların ilk gün taşınmaya yardımcı olurken gösterdikleri samimiyeti ve aynı samimiyetle beni kollamalarını özledim</div><br /><div>Karşı tarafındaki marketin çalışanlarının neler aldığımı bilmelerini ve "abla geldi"demelerini özledim</div><br /><div>Ondan hiç alışveriş yapmadığım halde her sabah işe giderken dükkanını açan kuruyemişçinin bana sıcak bir şekilde gülümseyip günaydın demesini özledim</div><br /><div>Özellikle gece yarısı, topuklu ayakkabılarla yokuştan zorlanarak inebilmeyi ve eve varmayı özledim</div><br /><div>Akşamları canım sıkıldığında, nasılsa birileri vardır deyip "corridor"a tek başıma gitmeyi özledim</div><br /><div>Her geçenin geçerken uğrayabileceği bir evimin olmasını özledim</div><br /><div>Her gelenin "ne kadar huzurlu bir ev" demesini özledim</div><br /><div>Evimin etrafında birçok arkadaşımın, yakın dostumun olmasını özledim</div><br /><div>Dostumun bir sokak köşemde oturduğunu bilmeyi ve her ihtiyacım olduğunda ona ulaşabileceğim kadar yakın olmasını özledim</div><br /><div>Bir diğeriyle yaptığımız şarap muhabbetleri sonrası önce "cafe den"e sonra "corridor" a birlikte gitmeyi, birlikte keyif yapmayı özledim</div><br /><div>Pazar sabahları, hele bir de baharları yakınlarında kahvaltıya gidip gazetelerimle keyif yapmayı özledim</div><br /><div>Evimde müziği sonuna kadar açıp dinlemeyi özledim</div><div> </div><div>Köşedeki koltuğa kurulmayı, seyretmediğim halde televizyonun karşımda açık olmasını ve koltuğumda uyuya kalmayı özledim</div><br /><div>Evimden yürüyerek spor salonuna, işe gidebilmeyi özledim</div><div></div><div>Geceleri çıktığımızda yürüyerek eve dönebilmeyi özledim</div><br /><div>Evime alışveriş yapmayı, evimde yemek yapmayı özledim, yemeğe misafir çağırmayı özledim...</div><br /><div>Evimi, evimle ilgili herşeyi ama herşeyi özledim...</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-5464673236221306506?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-4263339588959044032009-11-07T18:31:00.000+02:002009-11-07T19:05:19.937+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SvWoxoNrtxI/AAAAAAAAAJU/sqvDwfOZY28/s1600-h/veakortadakaldmy6.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401408898662643474" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SvWoxoNrtxI/AAAAAAAAAJU/sqvDwfOZY28/s200/veakortadakaldmy6.jpg" /></a><br /><div>Akıyor işte... Zaman geçiyor bildiğin gibi; sadece daha ağır... Zaman; uzun zamandan beri hiç bu kadar yavaş seyretmiyordu benim için. Her dakikayı, her saniyeyi iliklerime kadar hissediyorum sanki, derinimden bir yerden geçiyor. İçimden söküp atmayı, zamanı unutmayı istiyorum. Oysa bana inat daha da yavaşlıyor sanki. Etrafımı saran durgunluk ağır geliyor hergün daha da fazla. Artık bambaşka bir yük sanki omuzlarımda taşıdığım. </div><br /><div>Acaba insan mutsuzken bunun farkına varmadan yaşamaya devam edebilir mi? Sanki mutsuzlukla yaşıyorum ama farkında değilmişim gibi. Anlamsız ve saçma sapan bir gülümseme suratımda; nedensiz,sahte ve normalde var olmayan. Bu en tehlikelisi işte... Farkındalığını yadsımaya başlamak, olmamış gibi davranmak. Oysa dibine kadar yaşamalıyım mutsuzluğumu, canımı acıtmalı, bıçak saplamalı yüreğime, beynimi delmeli. İşte bu nedenle silmeliyim suratımdaki manasız gülümsemeyi ;mutsuzluğa çevirebilmeliyim ki dönüşebileyim, içimdekileri söküp atabileyim, cümlelerimi daha kolay dökebileyim ve daha kolay unutabileyim. </div><br /><div>Bazen unutmak hatırlamaktan daha iyi ya unutayım istiyorum herşeyi ben de;bir bir... elimde avucumda kalan birşey yokmuş gibi ben hiç olmamışım, bu hayatı hiç yaşamamışım gibi...</div><br /><div>Canım yansın önce ki farkında olabileyim...Mazoşist miyim? Hayır !Daha fazla canım yansın ki tadına varabileyim. Yeter ki sahteliğimden uzaklaşabileyim, gerçeğime dönebileyim. Cesaretim var mı? Var ! Gözlerimi kapadım ve yola çıktım. Tek başıma, her zamanki gibi ama bu sefer daha gerçek, yalnızlığın verdiği huzurla karışık bir hüzünle. Şimdi uçma zamanı artık. Varmam lazım bu yolun sonuna, ereğime ulaşabilmeliyim artık; yalnız ama gerçeklerle. Sahteliği silerek, sahteleşmeden, sahteleri yok ederek yoluma devam etmeliyim. </div><br /><div>Varolmam gerek bu yolun sonunda, kimse ve ben kendimi tamamen yok etmeden önce...<br /></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-426333958895904403?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-38808845271362511012009-11-03T18:57:00.000+02:002009-11-06T02:17:14.386+02:00<div>New York'a geldiğimden beri bazen son derece mutlu ve deli dolu, içimde buram buram yaşam sevinciyle ve heyecanla fikirler, projeler peşinde koşuyorum. Yepyeni insanlarla rahat rahat iletişime geçiyor, onların hayatlarına giriyor,çok iyi vakit geçiriyorum. Bazen de bir bakmışsınız omuzlarım çökmüş, gözlerimin feri sönmüş, burada ne işim olduğunu sorguladığım, kuruntularımın yüreğimi ezdiği bir dönem içerisinde buluyorum kendimi...<br /></div><div>Geçtiğimiz hafta ;sanırım burada bulunduğum süre içerisinde en keyifli hatırlayacağım zamanlardan biri olacak. Yani New York'a arkadaşlarımın, Yusuf'un, Melis'in ve İlker'in geldiği zaman... Ben gerçekten anladım ki beni en çok mutlu eden; orada ya da burada, şunu veya bunu yapıyor olmaktan çok birşeyleri paylaşmak. İyi ya da kötü ne olursa sadece paylaşmak...Ancak paylaşarak geçirdiğim zamanın adı ben de mutluluk olarak ete kemiğe bürünüyor. </div><br /><div></div><br /><div>Bana sorsanız "ben tek başıma bana yeterim, tek başıma herşeyi yapmaktan keyif alırım" diye barım barım ortalarda dolaşırım aslında. Yaparım da... Ancak özellikle buraya geldikten sonra farkettim ki hayatta tek başına inzivada kalarak, aynada bir kendine bakarak, sadece kendi sesinin yankısını duyarak kendin dahil hiçbirşeyi keşfedemiyorsun veya hasbelkader keşfetsen bile yeterince haz duyamıyorsun. Hayat ancak sevdiklerimizle, onların yanındayken beslenebiliyor ve ancak sevdiklerimizin yanında gerçek manada mutlu olabiliyoruz. Tüm güzellikler ancak sevdiklerimizle paylaşınca bir anlam kazanıyor. Dünyanın en güzel cennet köşesinde de olsan bir başınaysan eğer ,gözüne değersiz geliyor herşey...</div><br /><div><br />Einstein'in bir sözü geliyor aklıma:"Karşılaştığınız sorunları, o sorunları yarattığınız düşünce düzleminde kalarak çözemezsiniz." Kısaca ancak paradigma değiştirmeyi başardığımızda ve bu sayede sorunlara farklı biçimde yaklaşabildiğimizde o sorun her neyse aşma şansını yakalayabiliriz. Bunun bir yolu da, sorunlarımızı sevdiklerimizle, dostlarımızla paylaşmaktan geçiyor. Farklı bir görüşün, değişik bir yaklaşımın bize farklı davranabilme kapısını aralaması çözümsüz gibi görünen pek çok sorunun çözülme ihtimalini arttırıyor. Bu düşünce sistemine yürekten katılıyor ve bir eklemede bulunuyorum ben de: Mutluluklarımızı da, aynen sorunlarımız gibi sevdiklerimizle paylaştığımızda farklı bir düzleme çekiyor ve bu noktada bambaşka hazlar duyabiliyoruz kanımca. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SvJnWnV95mI/AAAAAAAAAJM/JGZ1SSq-EMk/s1600-h/DSC00513.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400492541386548834" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SvJnWnV95mI/AAAAAAAAAJM/JGZ1SSq-EMk/s200/DSC00513.JPG" /></a></div><div></div><br /><div>Aslında hayatimizi, basarimizi, mutluluğumuz belirleyen bizim kendi davranışlarımızdır doğru ve başımıza gelen her şeyle onlara verdiğimiz tepki ve yanıt arasında geniş bir hareket alanı vardır... Davranışlarımız ve olaylara verdiğimiz tepkileri ise paylaşmanın tadına vararak farklı bakış açılarıyla zenginleştirebilir, kendimize daha kolay buluşabilir, sorunlarımızı çözümleyebilir ve mutluluğa giden yola daha çabuk ulaşabiliriz... Hem dışında kalabiliriz dünyanın, hem de tam ortasında....Bunu bir kez daha bana hatırlattıkları için onlara binlerce kez teşekkürler. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-3880884527136251101?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-51110932783419852822009-10-30T07:08:00.000+02:002009-10-30T10:25:41.813+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Suqi8YemQ2I/AAAAAAAAAJE/A-bs0qxB-F4/s1600-h/CIMG1108%5B1%5D.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398306261603599202" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/Suqi8YemQ2I/AAAAAAAAAJE/A-bs0qxB-F4/s200/CIMG1108%5B1%5D.jpg" /></a><br /><div>Hiç sözlerimi dolandırmayacağım. En net kelimelerimle, harflerimi süslemeden içimden geldiği gibi en ağır duygularımı anlatacağım.<br />Zaten sende "sade"sin ;ben de "sade" yazacağım..<br />Sözlerimin, kalbinin derinliğinde kaybolduğu yerde, duygularımın boğazıma düğümlendiği noktadayım bu gece. Sana ihtiyacım olduğu bir duraktayım şimdi. Bugün bana gönderdiğin hediyeni aldığım andan beri bu haldeyim.<br /><br />Fıstığım, dostum, canım, arkadaşım, kardeşim, güzel kızım seni çok özledim...<br /><br />Seninle başlangıç "inanmak" gibiydi bana, yeniden "inanmak"... Mercedes Sosa'nın La Maza şarkısındaki gibi ona, buna, şuna inanmazsam eğer kalbime ne olurdu? Ne olmak üzere olduğunu sen görmüştün işte, kalbimi çıkarıp eline verdiğimde - ya da sen sabırla direnerek ve savaşarak aldığında-...<br />Hep senin bir gün gitmenden, seni kaybetmekten korkmuştum oysa giden ben oldum fıstığım seni hiç bırakmak istemesem de...<br />Biliyorum bu geçici ve aslında biz yine de birlikte gülüp, birlikte eğleniyor, birlikte ağlıyor, birlikte paylaşıyor, birlikte içiyor, birlikte susuyor, birlikte saçmalıyoruz. Sen benim hep yanımdasın hala ve her zaman olacaksın.<br /><br />Not: Ben hala en çok sana kızıyorum biliyorsun çünkü aslında en çok sen acıtabiliyorsun en derinimde olduğundan bunu sakın unutma.<br /><br /><a href="http://fizy.com/s/18xi8s">http://fizy.com/s/18xi8s</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-5111093278341985282?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-74993566437554333732009-10-28T03:58:00.000+02:002009-10-28T05:25:09.844+02:00Ne kadar uzaklık yeterince uzak ki? Ne kadar uzağa gitsen de içindeki senle hep aynı noktadasın aslında ve bence bir adım daha ötesi de var bunun ki o da çıkış noktanda hangi durumlarla yüzleşiyorsan, savaşıyorsan, cebelleşiyorsan, uzaklaşarak vardığın noktada da benzer durumlar seni gelip buluyor. Kalkıp dünyanın öbür ucundaki Amerika'ya da gelsen buluyor işte...<br /><br />Çok sinirliyim, çok da kızgın aynı zamanda... Hafifletmeye çalışsam da içimdeki öfke dinmiyor bu gibi durumlar karşısında. Buraya gelmeden önce başımdan geçen "meşhur! İngilitere de yaşayan! gurur kaynağı !mazlum! executive chef"imiz! Hüseyin Özer! " vakasını bilenleriniz zaten var. Bilmeyenler içinse bu zatla tanışma ve başıma gelenlerin öyküsünü özetlemem gerekirse şöyle anlatabilirim. Kendisine bir mail atarak yemek işine girmeyi planladığımı, bunun için aksiyon aldığımı bu nedenle de kendisiyle iletişime geçtiğimi belirtmemden yaklaşık 15 gün sonra İngiltere'den gelmiş ve karşıma geçmişti. Birlikte geçirdiğimiz yaklaşık 2,5 saatin ilk iki saatini kendisinin özel yaşamının en ince noktalarını dinlemek zorunda kalarak geçirdim. Kendi kendime onu dinlerken saçmalama sen burda iş için burdasın sabret biraz daha konuya girmeye çalış diye telkinde bulunduğum bu 2 saatin sonunda adam adeta "özüne" döndü ve hadi bir kere öpeyim diyerek üzerime yürümeye başladı, gitmeye çalıştıkça kolumdan tuttu. Neden sonra sanırım kendine geldi ve tamam kötü ayrılma burdan herşeyi unutalım dedi. Kötü ayrılan ben değildim aslında, dünyanın en medeni şehrinde paralar içinde de yaşasa eşşekse eşşek olarak kalıyor işte, kötü kalan oydu yani aslında.<br /><br />Kaderin bir oyunu ...Amerika'da benzer bir vaka yine bir iş görüşmesi vasıtasıyla beni buldu işte. Ama tahmin edebileceğiniz gibi yine bir türk, yine çok yokluktan gelme, sonradan görme, yine cebindeki paranın verdiği güçle hareket eden bir adam... Ev sahibimin tanıdığı olan bu adam beni kendi tanıdığı bir arkadaşının iş yerine götürmek üzere dün sabah arabasıyla aldı . 50 li yaşlarındaki bu adam yine çok konuşan, çok anlatan ama özünde tek birşey söylemeyen, her fırsatta kendini metheden sürekli "merak etme artık ben varım sen hiç üzülme herşeyi hallederiz" diye vaatlerde bulunan, bunun yanı sıra da bana iki dakikada tüm hayat hikayesini, boşandığı karıları falan anlatan bir adamdı. Aynı Hüzeyin Özer, ya da koskoca kurs sahibi Erol Altaca veya bunun gibilerine benzer bir adam işte. Ne daha eksik, ne daha fazla... Cebindeki parayı çıkart; ciğeri beş para etmez bir insan müsveddesi. Böylelerini gözünden tanırım babam sayesinde. Hemen anladım tabii işin varacağı yeri ve vardı da...<br /><br /><br />Sonuçta beni götüreceği iş görüşmesine gittik bu arada. Ona da burda değinmeden geçemeyeceğim. Trajikomik bir görüşme süreciydi geçirdiğim. Bir yandan Mustafa denen bu adama sinirlenmişim bir yandan, dünyanın en önemli restaurant'ının sahibiymiş gibi havalarda dolaşan bir kadın karşımda... Benimle iş görüşmesi yapıyor ama bir yandan bana "customer relations, customer managment,marketing" dersleri veriyor muhteşem ingilizcesiyle ve işin ne kadar ciddi bir iş olduğunu anlatıyordu. Gülmemek için zor tuttum doğrusu kendimi, sunduğu iş alt tarafı garsonluk ama sanki dünyanın en önemli şirketinin başına CEO alıyor, Türkiye'deki adı Hatice olup amerika'ya geldiğinde "sınıf atlamaya" önce adını değiştirmekle başlayıp Hanzade olarak hayatını devam ettiren kadın.<br /><br />Biran durdum... kendi kendime burada ne işim var, bu insanlar neyin nesi, ben burada ne arıyorum, bunca eziyeti çekmeye değer miydi diye aklımdan geçirdim itiraf etmek gerekirse. Rousseau "İtiraflar"ında anlatır ya ormanda durup ağaçlara taş atar. Kendi kendine, eğer bu taşı ağaca isabet ettirirsem, bundan sonra yaşamımda herşey iyi gidecek der. Taşı atar ve ıskalar. Bu sayılmaz diyerek devam eder ve başka bir taş alıp ağaca bir metre daha yaklaşarak yeniden dener şansını. Bu da sayılmaz diyerek biraz daha yaklaşır ağaca ve tekrar taşı atar. Bu son alıştırma atışıydı der ama diğer yandan da bu sefer işini garantiye almak için ağaca dokunsa değecek bir mesafeye kadar ilerler ve taşı var gücüyle ütüğe indirir. Başardım der, başardım. Bu andan itibaren yaşamım eskisinden daha iyi olacak der. Biran kendimi böyle hissettim bende, acaba Rousseau gibi ben de kendimi mi aldatıyordum?<br /><br />Her neyse hızla bulunduğum ortamdan uzaklaşıp akşam üzeri okula gittim ve bir kez daha burda olduğum süre içerisinde yaşadığım ya da yaşayacağım ne varsa böylesi bir ortamda bulunmak için herşeye değeceğini düşündüm... Anlayacağınız yola devam...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7499356643755433373?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-71993013142218693512009-10-24T04:54:00.000+03:002009-10-24T06:21:14.783+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SuJyXIoC_cI/AAAAAAAAAI0/Oi0gXEVA200/s1600-h/IMG00019.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 160px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396001045321285058" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SuJyXIoC_cI/AAAAAAAAAI0/Oi0gXEVA200/s200/IMG00019.jpg" /></a><br /><div>Hep sensin karşılayan sert, kızgın, kırgın, inatçı, sinirli, anlayışsız, anlaşılmayı bekleyen, sevgi arsızı, sevgi kıskancı tarafımı karşılayan... En çok acıttığımsın sen belki de, en çok sevmeme rağmen...<br /></div><div>Şimdi bugünlerde bunu daha çok düşünür oldum; kendi yalnızlığımla başbaşayken. Bir iç savaş halindeyim, iki kahramanın da haklı olduğu bir hikayedeyim.<br /></div><div>Ayrılırken yanından bana yalnızlık, sana hüzün bıraktım biliyorum.Sana ulaştıramıyorum içsesimi, ulaşamıyorum bir türlü.İçimdeki sözcükler ağzımdan çıkar çıkmaz ölüyor sanki... Geçiremiyorum sana hislerimi. Yüzeysel telefon konuşmalarında tıkışıp kaldı sanki, öteye geçiremiyorum. Kelime dağarcığım daralıyor, düşüncelerim sığlaşıyor sanki konuşurken seninle. Oysa içim o kadar dolu ki . Bir duvar olmuş sensizlik, ne söylesem çarpıp geri geliyor. Ama bilki dudak sussa da, kalbimin dili sanadır her zaman akan; bunu sakın unutma.<br /></div><div>Biliyorum sussam faydası yok, yazsam yeni bir cümlem yok...<br />Kelimeler boğazımı tıkıyor, söyleyemiyorum<br />Bir seni özlüyorum...<br />Hep seni özlüyorum...<br />sadece seni değil, bizi de özlüyorum annem...</div><div></div><div><br /><div>Bir sen varsın<br />Bir sen olacaksın</div><div>Bir sen kalacaksın annem... </div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-7199301314221869351?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-28712147183811914592009-10-23T00:44:00.000+03:002009-10-23T02:39:22.385+03:00Götürdüm bedenimi, ruhumu, aklımı, kalbimi seni düşünmesin diye her seferinde... senden her uzaklaştığımda kendi içimde, içimdeki benden de uzaklaştım sinsice. İçimdeki senden her kaçışımda dışarıdakilerde seni yaşattım... Seni içimde her kaybettiğimde, ben de kayboldum bedenimde seninle birlikte.<br /><br />Anladım ki ne kadar uzağa gitsem de, kendi “yokluğumu” da götürüyorum her yere, senin "yokluğunla" birlikte, “eksikliğimi” hissediyorum her saniye "eksikliğinle".<br />Adın olmayınca hayatımda, kocaman bir “yokluk” kalıyor geride bana.<br />Bir “eksiklik” yapışıyor üzerime kurtulamadığım, her kimle birlikteysem. Kocaman bir sessizlik oluyor geriye kalan duvarlarımın arasında, ve kocaman bir boşluk oluyor, sen gittiğinden beri içimde kalan.<br /><br />Sadece adınla anlatabiliyorum, içimdeki ayrılığı, ruhumdaki karanlığı, içimdeki kavgaları, yüzüme yansıyan acıyı...<br /><br />Adın silinmiyor ruhumdan.<br />Ben hala herkeste seni arıyorum.<br />Ben hala her sevgide senin sevgini bekliyorum.<br />Ben şimdilerde "bu sefer"leri sayıklerken kalbimde, sen dün aniden gitmiştin sessizce...<br />Bugün adın acının tarifi oldu bende nefretimle.<br />Senin adın "BABA"oldu bende tarifsizce, talihsizce...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-2871214718381191459?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-20054945987129222322009-10-21T18:10:00.000+03:002009-10-24T03:54:31.453+03:00<div><br /><div>***Her sabah erken uyanıyorum.Yaptığım ilk işse kalkıp elime kahvemi alıp kaldığım evin kapısına çıkarak havayı solumak; her yeni gün için içime yeni bi nefes çekmek adına.<br />Böylesi sabahlarda karşılaştığım ilk kişi ise elinde "stop" levhasıyla olmayan <a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SuJQIVdCupI/AAAAAAAAAIs/jBrBhNJLwTU/s1600-h/DSC00512.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395963407671409298" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/SuJQIVdCupI/AAAAAAAAAIs/jBrBhNJLwTU/s200/DSC00512.JPG" /></a>trafiğe müdahil olmaya çalışan bir görevli kadın. 50 li yaşlarındaki bu kadın, trafik ışıklarının olmasına rağmen yakınlarda var olan okul sebebiyle çocukların yoğunlukta olduğu yerlerde, onların başına bir kaza gelmeden güvenlik içinde karşıdan karşıya geçmesini sağlayan bir işe sahip. Trafik lambaları olmasına rağmen elindeki levhayı bir indirip bir kaldırmaktan asla yüksünmeden bu işi yapıyor...Aslında olmasa da olur bir iş yani... Aslında ihtiyaç duyulmayacak türden bir adam yani... Buna rağmen her sabah sektirmeden işinin başında olup sevgiyle bu işi yapmasına hayran bırakıyor kendisini. İşini ciddiye aldığı o kadar belli ki. Sürekli gülen bir yüzle ve sevgisini geçirmeye çalıştığı bir sevecenlikle çocukların karşıdan karşıya geçmesini sağlıyor. Bazen düşünüyorum hangimiz yaptığımız işlere böylesi bir sevgiyle yaklaşıp duygularımızı işin içine katabiliyoruz.<br /><br />***Aynı bu kadın gibi burada otobüse bindiğiniz zamanda karşılaştığınız şöförlerde aynı sevecenliği geçiriyor size. Hoşgeldin bugün nasılsın diyerek otobüse, yani aslında o çok sahiplendiğini belli ettiği iş yerine, buyur ediyor sizi. Sanki bir toplu taşıma aracına binmiş gibi değilde, gayet iyi tanındığınız lüks bir restaurantta kapılarda karşılanmışsınız gibi hissettiriyor kendinizi. uğurlarken de aynı şekilde uğurlanıyorsunuz otobüsten... Nedense özlediğim insanlığın kapitalizmin doruğundaki ve herşeyin bu kapital etranda döndüğü bu gibi bir yerde olması çok şaşırtıcı geliyor bana.<br /><br />*** İçimin çok bulanık olduğu bir günde attım kendimi dışarı; nereye gideceğimi bilmezcesine... Oturduğum yerden iki adım yürüdüğünüzde önce akıp giden Houdson River ve onun arkasındada ihtişamlı New York manzarasını görebileceğiniz bir park alanı var. Geçip bankın birine oturdum. Deli gibi yağan bir yağmur, suratınızı kesen bir soğuk, hava kararmak üzere... Kaç saat geçti böyle bilmiyorum. Artık kapkaranlıktı hava...Kimseler yok etrafta yalnızdım, dibine kadar. Nedense birden kendimi tutamadığım bir ağlama krizine kapıldım, katıla katıla ağlıyorum.<br />Ne ki şimdi bu!<br />Söyleyecek bir sözüm yok,<br />mantıklı bir açıklamam da...<br />Sonra birden yanımda biri beliriverdi. Önce birşeyler geveli ağzında, ben ilk başta anlamadım ne dediğini. Ürkmekle birlikte aslında şu anda yanımda birine o kadar ihtiyaç duyuyordum ki izin verdim benimle iletişim kurmasına. Oturmak için izin istemiş meğer; geldi, oturdu, başladı konuşmaya...<br />Önce o anlattı ...sonra da ben<br />O özelini paylaştı... sonra da ben...<br /><br />Sonra birden ansızın kahkahalarla gülüştüğümüzü farkettim. Durdum bir an... ne kadar garip geldi durumum. Dünyanın bir ucunda, yabancı bir şehirde, yabancı bir adamın tekiyle, yabancı bir lisanda, belkide çok insanla konuşmadığın kadar derinlerde bir paylaşım yaşıyorsun. Sonra bu seni o kadar iyi hissettiriyor ki yalnız olmadığını anlıyosun şu koca dünyada... İşte budur hayat dedim... Gece öylece bitti..<br />Birbirimize dinlediğimiz için teşekkür edip; veda ettik.<br />o gitti<br />ben de ...<br /><br /><br />*** Okulumun başlama saatine yaklaşık 1 saat vardı. Oturmuş bir cafe'nin kapısına çıkardıkları bir bankta kahvemi içiyordum. Kapıda, elinde, oturduğum cafe'nin broşürlerini dağıtmaya çalışan bir adam. 40 lı yaşlarını çoktan geçmiş belli. Uzun boylu, zayıf, gözlüklü, hoş bir suratı var... Sırt çantasıyla orada öylece dururken aklımdan onun aslında broşür dağıtan birinden çok üniversitede de eğitim görevlisi olabilecek bir duruşu olduğu geçti...<br />Ben kahvemi içmeye devam ederken nasıl oldu bilmiyorum birden sohpet etmeye başladık...<br />Casablanka doğumlu. Annesi Fas'ın kuzeyi Marakeş'den, baba Mısır'lı... Buraya bundan 20 sene önce iş bahanesiyle gelip kalmış, geride tüm ailesini bırakarak. Önceleri herşey yolundaymış, Bush başa gelene kadar. Ondan sonra tüm işi ters dönmüş dediğine göre... Öyküsü oldukça ilginçti.<br />Ancak beni etkileyen tarafı bambaşka birşey oldu. Önce annesini anlattı uzun uzun. Onun için yaptıklarını, kendi hayatı için yapamadıklarını anlattı tek tek... Daha sonra da babasını.. 2 ay önce kaybetmiş. O koca adam babasını anlatmaya başladığında önce sesinin titrediğini hissettim, sonrasında da gözleri doldu. Birden ağlamaya başladı, onu çok özlüyorum diyerek. Tutmadı kendini tutmaya da çalışmadı... Ne yapacağımı, ne söyleyeceğimi bilemedim. Sonra ben özür dileyerek kalmak zorunda olduğumu söyleyip ayrıldım yanından ama bir tarafım onunla kaldı itiraf etmeliyim ki.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/St_fx2tJNUI/AAAAAAAAAIc/lCdcfaB4qz4/s1600-h/DSC00466.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; FLOAT: left; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395276926204589378" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/St_fx2tJNUI/AAAAAAAAAIc/lCdcfaB4qz4/s200/DSC00466.JPG" /></a>*** Hala atlı karıncaları gördüğünde deli gibi sevinen, faytonları <a href="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/St_gPyVrNUI/AAAAAAAAAIk/9WSdzfwNgsQ/s1600-h/DSC00488.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; FLOAT: right; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395277440428488002" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_qEIPeaO5bS0/St_gPyVrNUI/AAAAAAAAAIk/9WSdzfwNgsQ/s200/DSC00488.JPG" /></a>bulduğunda içi kıpır kıpır olan, en az benim kadar başka bir salak var mı aranızda? Burada onlardan vaaaar hadi gelin paylaşın benimle:))</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2440534668866482863-2005494598712922232?l=shellysway.blogspot.com' alt='' /></div>Shelly's Profilehttp://www.blogger.com/profile/08766969488725676865noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2440534668866482863.post-73325606949171789512009-10-17T02:22:00.001+03:002009-10-17T18:57:39.125+03:00Aslında sen burda yazacağım herşeyi biliyorsun; fakat sanırım içimde yarattığın coşkuyu ,ben herkese anlatmak; herkesle paylaşmak istiyorum.<br /><br />İşini çok iyi yapan herkese saygıyla karışık bir hayranlık duymuşumdur her zaman. Bir de en çok da , elinde var olan, para, mevkii, aile desteği vs. gibi bir takım güçler olduğu nda değil, sadece kendine inandığı için kendine güvenen ve bu güvenle güçlü olan insanlara... Seninle olan tanışmam da böylesi bir hayranlıkla başlamıştı birkaç sene öncesinde.<br />Karşındaydım,<br />sen büyük bir ciddiyetle anlatıyordun,<br />her zaman söyleyecek sözü olan ben tek kelime edemeden sadece dinliyordum,<br />gözlerinde işini anlatırken gördüğüm heyecanı izliyordum,<br />sonra iş bitti ben çıktım,<br />sonra sen hayatımdan çıktın ve<br />bitti, o kadar..<br />Ötesi olmamıştı; ötesini düşünmemiştim ki...<br /><br />Beklenmedik rastlantılar ancak bunları karşılamaya hazır olduğumuz anlarda gelir diye düşünmüşümdür aslında. Bu bir rastlantı mıydı?Ben buna hazır mıydım? Bilemiyorum şimdi. Onca kaçış, onca terkediş, onca vedadan sonra...Şimdi yeni şeylerin peşinde koşmaya başlamışken... Bu rastlantı mı yoksa ben mi istemiştim gelmesini bu "rastlantı"nın?<br />Sen şimdi, o kadar zamandan sonra yine, bu sefer uzakta olsan bile"karşımdaydın", konuşuyorduk üstelik.<br /><br />Evet hiç beklemediğim bir anda karşıma çıktın, ya da ben senin karşına çıktım belki ama sen bana çarptın. Hem de ne çarpma... Bu normal olabilir mi? Öncesinde konuşurken seninle aramızda sadece saklı bir flört hali varsa, ki vardı, bunun zararsız, sadece hayattan çalınan küçük keyifli anlar ve iki tarafında bilinçli bir şekilde içinde var olmak istediği bir oyun olduğunu düşünüyordum.<br />Sonra sen anlattın,<br />ben anlattım,<br />paylaştık,<br />keşfettik,<br />anladın,<br />anladım<br />...<br />Seninle konuştukça ve seni tanıdıkça oyun gerçeğe dönüştü ;beni etkilemeye başladığını farkettim. Seni etkilediğimi söyledin... Bu olabilir miydi? Bu gerçek miydi?<br /><br />Dün sen bir hikaye anlattın,<br />yaz dedin,<br />ben o hikayeyi yazdım:<br />"Hani biriyle tanışırsın, çevrende görmeye alıştığın insanlardan çok farklı biri. Öyle biri ki herşeye bambaşka bir gözle bakar, farklı görmesini bilir ve seni de bakış açının dışında dünyalara sürükler. Dünyaya onun gözleriyle de bakmaya başlarsın aniden. İçine ve dışına da... Etkilenirsin. Etkilenmek ne kelime büyüsüne kapılırsın. Hayır ben çağırmış olamam böylesini dersin. Gene de ilk başlarda araya bir mesafe koyduğunu sanırsın, duvarlarını aşamayacağını düşünürsün, yüreğini kontrol altında tutabileceğini zannedersin. Oysa araya koyduğunu sandığın sınır temeli sağlam bir zemin değildir. Rüzgardır gelip geçer sandığın şeyse kasırgadır artık. Bir bakarsın ki tüm duvarların bir anda kasırganın etkisiyle yıkılmış, son bir darbe kalmış en içeri girmesine..." diye başlayan bir hikaye oldu bu...<br /><br />Senin bana anlattığın, benim yazdığım hikayedeki gibi sınır koyduğumuzu sanarak seninle beraber oynadığımız bir oyunken sadece, heyecanlar, coşkular, itiraflarla dolu bir serüven şimdi bu bizim için...<br /><br />Az önce konuştuğumuzda beni yargıladığın gibi duvarlarım falan kalmamış ortada; iyi bakarsan görebileceksin. Sen o duvarları çoktan yıktın. Aslında sana söylemek istediğim ne çok şey var içimde... ama sen tuttukça içindekileri, ben de tutmam gerektiğini hissediyorum içimdekileri. Keşke sana inanmak daha kolay olsaydı benim için ve keşke az önce bana söylediklerinle mutlu olabilmeyi başarabilseydim. ama olmuyor işte... korkudur belki içimdeki. Yarın hatırlamayabilirsin bile söylediklerini ya da pişman olabilirsin bana söylediklerinden. işte bunların yarattığı endişe söylediklerinden mutlu olmama bir engel ne yazık ki... Ya da güvensizlik, onca yaşadığım şeyden öğrendiğim... Ne kadar az bilirsen bilmek istesen bile bazı şeyleri,o kadar az incelir derin,incinir kalbin...O kadar az kanarsın.. Bu yüzden bilmemek daha iyiydi galba düşüncelerini, incinmekten